Nr inwentaryzacyjny:
Kategoria: Zabytek architektoniczny
Kategoria specjalna:
Prowincja: Gellonia i Starosarmacja
Miejscowosc: Santa Ana
Autor opisu: Anna sd de Luna y Euskadi
Ostatnia modyfikacja: 2008-10-16
Kapliczka o dość nietypowej bryle, w stylu secesyjnym. Została wkomponowana we wzgórze, na którym stoi, przez co jest niewidoczna z dołu. W końcu XIX wieku architektura i zdobnictwo naśladowały style epok minionych - od romańskiego do klasycystycznego - w zależności od upodobań klienta i projektanta. Artyści secesyjni przeciwstawili się panującemu przez całe stulecie historyzmowi i eklektyzmowi sztuki, odcinali się od skostniałego akademizmu, starali się zerwać z panującymi kanonami. Pragnęli stworzyć całkowicie nowy styl odpowiadający współczesności oraz nowe zasady kształtowania dzieła sztuki. Wiedeński architekt Otto Wagner pisał w 1895 roku: "Jedynie życie współczesne może być punktem wyjścia naszej twórczości artystycznej. Wszystko inne jest archeologią". W końcu XIX wieku secesja reprezentowała nowatorskie i rewolucyjne tendencje w sztuce. Jej nazwa pochodząca od łacińskiego secessio oznacza: "oddzielenie", "odejście". W funkcjonujących jeszcze kilkunastu innych jej określeniach podkreśla się nowość lub młodość tej sztuki Jugendstil (Niemcy), Modern Style (Anglia). Secesja ukształtowała się równocześnie w kilku ośrodkach Europy około I890 roku. Styl ten miał wiele inspiracji: angielski ruch Arts and Crafts (Sztuki i Rzemiosła), malarstwo prerafaelitów, modną wówczas sztukę Dalekiego Wschodu, drzeworyt japoński. Wchłonął także elementy rokoka i tradycji regionalnych. Apogeum jego popularności przypadło na rok 1900 i Wystawę światową w Paryżu. Najważniejszymi ośrodkami były: Anglia, Francja, Belgia, Niemcy i Austria. Schyłek secesji nastąpił po roku 1905, kiedy zaczęła być wypierana przez kierunki awangardowe.