Życie codzienne rycerzy

Średniowieczni rycerze mieszkali w zamkach.Początkowo były one drewniane,a później stawały się warownymi twierdzami. Były one budowane w trudno dostępnych miejscach,otaczano je grubymi murami i fosą. Na dziedzińcu zamkowym znajdowały się stajnie i zabudowania gospodarcze,oraz sam zamek z wysoką wieżą, z której można było zobaczyć nadciągających wrogów.Na zamku oprócz rycerzy i ich rodzin przebywała służba. Zawód wojownika początkowo był dostępny dla każdego wolnego człowieka, z czasem stał się zawodem dziedzicznym. Głównym zajęciem rycerzy był udział w wojnie. Temu też służyło wychowanie chłopców od najmłodszych lat.Najpierw syn rycerza jako paź przebywał na dworze możnego pana, gdzie uczył się śpiewu,tańca i nabierał ogłady towarzyskiej. Między 12 a 15 rokiem życia zostawał giermkiem. Do jego obowiązków należało czyszczenie broni rycerza, udział w wyprawach wojennych, turniejach i polowaniach. Gdy giermek wykazał się znajomością rzemiosła wojennego, mógł być pasowany na rycerza. Ceremonii pasowania dokonywał król lub książę. Po złożeniu przysięgi  władca wręczał mu pas , miecz i ostrogi. Znakami rodowymi rycerzy były herby. Posiadanie herbu było zaszczytem.

Zbroja rycerska