Rzeczpospolita Sclavińska

[Aaron Niguez]

Dawgor zwany Czarnym (1006-1076) był wodzem przedsclavińskim, który jako pierwszy władca tamtego okresu zjednoczył plemiona, które egzystowały w okolicach Eldoratu. Utworzył tym samym pierwszą w tym okresie organizację państwową, którą oparł na drewnianym grodzisku, którego nazwa znajduje się na kronikach sarmackich z tego okresu. Wykazał się nie lada pomysłowością, wystrugując monety z drewna, co szybko podchwyciła ciżba grodziska, bogacąc się w niekontrolowanym tempie.
Dawgor Czarny jako pierwszy nawiązał kontakty ze spadkobiercami cesarstwa rzymskiego - cesarstwem bizantyjskim. W roku 1033 otrzymał od nich pomoc militarną, aby rozprawić się krwawo z barbarzyńskimi najeźdźcami, mającymi swoje obozy za rzeką Eldą.
W 1047 do państwa dawgoryjskiego, bowiem tak historycy określają organizację plemienną, która rozwinęła się podczas jego panowania, zawitali bizantyjscy misjonarze szerzący wiarę chrześcijańską. Dawgor odrzucił chrzest i zamordował podczas uczty w 1059 Rolanda Pielgrzyma, a Piotr i Cyryl zostali zabici przez strażników, gdy uciekali kolejno w 1062 i 1076 poza gród. Efektem tego była inwazja Bizancjum na państwo dawgoryjskie w roku śmierci Cyryla. Dawgor został złamany kołem, powieszony, poćwiartowany, spalony i utopiony w Eldzie w lipcu 1076; po tym incydencie Bizantyjczycy opuścili dawne terytoria Sclavinii, pozostał tylko Metody Oczytany, który zapoczątkował epokę "małego oświecenia" i spisywał pierwsze przekazy ustne pod postacią kronik.