Rzeczpospolita Sclavińska

[Iontz]

Święty Polikarp z Eldoratu - święty kościoła Bizantyjsko - Sclavińskiego

Urodzony: ok. 980r w Epirze
Zmarł: 1043 w borze, w okolicach Eldoratu

Święty Polikarp pochodził z majętnej rodziny mieszczan z Epiru. Zgodnie z rodową tradycją, jako trzeci syn, został przeznaczony do życia duchowego w klasztorze (niestety, nazwa ani zakon nie zostały zapisane w żadnych źródłach, a zarówno bizantyńskie jak i sclavińskie podania ludowe są sprzeczne).

Ok. 1020r. miał objawienie: ukazał mu się słup niebieskiego ognia. Równocześnie usłyszał wezwanie "Polikarpie, Polikarpie!", na co odpowiedział "Czego ode mnie żądasz?". Głos odparł: "Udaj się do portu, wynajmij łódź i płyń w nieznane!". Natychmiast po tym wydarzeniu słup rozwiał się.

Czując swoje powołanie, opuścił klasztor, za wszystkie oszczędności wykupił łódź i wraz z jednym towarzyszem wypłynął w morze. Dryfowali przez prawie dwa lata, żywiąc się złowionymi rybami i morskim ptactwem. W końcu, w dzień Wielkanocy, niebo zakryły burzowe chmury, rozpętał się sztorm, a z otchłani wynurzył się wielki wąż morski, który nagłym ruchem ogona cisnął łódź na wybrzeże.

Jak się potem okazało, Polikarp wylądował w Sclavinii, u ujścia Eldy, niedaleko miejsca, gdzie teraz znajduje się miasto Eldorat. Na pamiątkę tego wydarzenia, trzysta lat później powstała tu kaplica św. Polikarpa.

Misjonarzem zaopiekowali się tubylcy, a on nauczał ich wiary chrześcijańskiej. Dowiedziawszy się o tym Dawgor Czarny, panujący aktualnie na tym terenie wódz pogański, zaprosił Polikarpa na swój dwór. Zainteresował się bardzo jego nauką - Polikarp pozostał w Sclavinii ok. 20 lat.

W roku 1043 zbiory poddanych Dawgora zniszczyła plaga owadów. Poganie oskarżyli o sprowadzenie nieszczęścia Polikarpa - uważali, że plaga jest karą od bogów za odwrócenie się od wiary przodków. Dawgor, naciskany przez plebs, oddał mieszkańcom Eldoratu misjonarza, a ci wyprowadzili go poza miasto i zarżnęli toporami, a następnie ciało załadowali na łódź, którą przybył i puścili do morza z biegiem Eldy.

Jego towarzyszowi (o nieznanym imieniu) udało się powrócić do Cesarstwa Bizantyjskiego. Prawdopodobnie to dzięki niemu naniesiono na mapy bizantyjskie Sclavinię. Jemu również zawdzięczamy przybycie misjonarzy do Sclavinii 4 lata po śmierci Polikarpa.

Święty Polikarp został beatyfikowany. natychmiast po chrystianizacji tych ziem przez bizantyjskich misjonarzy. Kanonizację datuje się na rok 1480.

[Nikolaj]

Jutro na terenie przyszłej Katedry odbedzie się święto ku czci św. Polikarpa. Jest to święto nadobowiazkowe.