Rzeczpospolita Sclavińska

[Gieniek]

Wyniki ankiety - Jestem Polakiem

Czy jesteś zadowolony, że jesteś Polakiem?
tak
77% [ 7 ]
nie
22% [ 2 ]

Głosowań: 9
Wszystkich Głosów: 9


O PRACY DZIENNNIKARZA

Zamieszczę tu opinie profesjonalnych dziennnikarzy o tym jakim trudnym zawodem jest dziennnikarstwo.

CHARAKTERYSTYKA ZAWODU

Zgodnie z definicją dziennikarzem jest osoba, która przygotowuje materiały prasowe na zlecenie redakcji. Dziennikarz zbiera informacje o wydarzeniach i zjawiskach we współczesnym świecie i przekazuje je opinii publicznej w różnych formach. Jego rolą jest nie tylko relacjonowanie zdarzeń, które spotyka, ale także wyszukiwanie informacji i wydarzeń, które mogą zainteresować odbiorcę. Dziennikarz musi dobrze poznać zjawisko, które chce zrelacjonować, a jego przekaz – zgodnie z kodeksem etyki dziennikarskiej - musi być obiektywny.

Charakter pracy jest zależny od miejsca pracy. Z jednej strony zależy on od tego, czy pracuje w prasie, radio czy telewizji. Z drugiej czy jest to dziennik, czy czasopismo. Pierwszy podział zaznacza różnice warsztatowe. W przypadku tego drugiego różne jest tempo pracy i stopień wnikliwości badania tematu. Różna jest też tematyka poruszanych informacji.

Niezależnie od powyższych podziałów w pracy dziennikarza niezwykle istotna jest informacja, a jej źródłem bywają informatorzy. Stąd dziennikarz musi utrzymywać możliwie rozległe kontakty.

Dziennikarz zazwyczaj zajmuje się wybraną tematyką. Może to być np. sport, polityka wewnętrzna, gospodarka. Czasami specjalizacja jest jeszcze węższa i obejmuje np. tylko wydarzenia polskiej ligi piłkarskiej, informacje z Giełdy Papierów Wartościowych czy sprawozdania z sejmu.

WARUNKI PRACY

Cechą charakterystyczną dziennikarzy jest duża mobilność. Tylko część pracy odbywa się w redakcji czy studio. Zbieranie informacji wymaga od niego częstej zmiany miejsc, spotkań z wieloma ludźmi, odwiedzania różnych miejsc, obserwowania różnych zjawisk. Biorąc pod uwagę te czynniki zawód ten jest uważany za wybitnie wyczerpujący psychofizycznie.

Dziennikarz przede wszystkim pracuje indywidualnie. Niemniej ważna jest umiejętność współpracy, gdyż czasami konieczne jest współdziałanie w grupie, zwłaszcza w przypadku dziennikarzy telewizyjnych. Za wybór formy i treści materiału odpowiada dziennikarz, jednakże kierownictwo redakcji ma prawo zasugerować lub nawet narzucić mu ewentualne skróty, zmiany czy poprawki.

Praca dziennikarza nie ma ustalonych ram czasowych. Dziennikarz musi być elastyczny, gdyż często zbieranie materiałów wymaga od niego pracy w innych niż ogólnie przyjęte godzinach. Duży wpływ na rytm pracy ma redakcja, w której on pracuje. W dzienniku musi pojawiać się w redakcji każdego dnia, a jego praca jest wykonywana pod presją czasu. W przypadku czasopism dziennikarz może pojawiać się w redakcji rzadko, lub bardzo rzadko.

Zawód ten jest silnie zhierarchizowany. Im wyższe stanowisko dziennikarza tym większą ma swobodę działania zarówno w zakresie doboru tematu, jak i sposobu jego opracowania.

WYMAGANIA

Dziennikarz musi być ciekawy otaczającego go świata. Kolejnym warunkiem jest duża umiejętność posługiwania się słowem. Te dwie cechy powinny być rozwijane przez całą karierę. Konieczna jest też zdolność do rozumienia różnych zjawisk i problemów, umiejętność nawiązywania kontaktu z innymi ludźmi i nakłonienie ich do współpracy oraz próba spojrzenia na problem czy wydarzenie z ich perspektywy. Dziennikarz nie może przy tym zatracić obiektywnego osądu. Dociekliwość i poczucie odpowiedzialności za wykonywaną pracę to kolejne cechy, które charakteryzują dobrego dziennikarza. Konieczna jest też odporność na stres i umiejętność pracy pod presją czasu.

Dziennikarz musi posiadać dużą odporność psychofizyczną pozwalającą mu sprostać wymaganiom tego trudnego zawodu. W przypadku osób niepełnosprawnych istnieje możliwość uprawiania dziennikarstwa pod warunkiem, że ograniczenia nie będą przeszkodą w wypełnianiu obowiązków.

WARUNKI PODJĘCIA PRACY

Dziennikarzem może być każdy, kto opanuje warsztat pracy i ma odpowiednie zdolności. W samym środowisku jest pewien podział i swego rodzaju rywalizacja między tymi, którzy ukończyli studia dziennikarskie, a grupą, która nie ma wykształcenia w tym kierunku, a mimo to zajmuje się dziennikarstwem. Osoby, które chciałyby zajmować się tylko jedną, określoną tematyką mogą połączyć studia dziennikarskie przygotowujące do pracy w zawodzie ze studiami innego kierunku, który dostarczy im wiedzy w temacie, którym chcą się zajmować.

Nie ma przeciwwskazań, by zawód podjęły osoby w podeszłym wieku.

MOŻLIWOŚCI ZATRUDNIENIA

Wraz z rozwojem internetu dla dziennikarzy pojawiły się nowe możliwości. Zarówno jeśli chodzi o miejsce pracy, jak i konieczność przebywania w redakcji. Do niedawna największe szanse zatrudnienia dziennikarze mieli w dużych aglomeracjach, gdzie miały swą siedzibę największe redakcje. Obecnie możliwa jest praca dla redakcji odległej od dziennikarza o kilkaset kilometrów, lub takiej, która ukazuje się tylko w sieci. Mimo to nadal największe szanse zatrudnienia, a co za tym idzie awansu, daje Warszawa.

Awans dziennikarza może przebiegać dwojako. Z jednej strony wewnątrz redakcji, gdy dziennikarz zdobywa kolejne stanowiska, z drugiej przechodząc do mediów coraz bardziej prestiżowych.

ZAROBKI

Dziennikarz najłatwiej znajdzie pracę w mieście, gdzie siedzibę ma duża redakcja. Istnieje wiele form wynagradzania autorów. Jedną z nich jest popularna kiedyś wierszówka. Inną zatrudnienie na etat. Jeszcze inną honorarium za zamówione materiały. W praktyce te formy mogą być łączone.

Początkujący dziennikarz, który miał szczęście w znalezieniu pracy zazwyczaj nie zarobi więcej niż 1,5 tys. netto. Z czasem wynagrodzenie rośnie, by w wyjątkowych sytuacjach i dla największych gwiazd wynieść nawet po kilkanaście tys. zł.



W krainie dreszczowców:

GWIAZDOR W TRUMNIE

Czy widziałeś Elvisa na zdjeciu? Na pewno! A na łożu śmierci? Jeśli nie to masz do tego niepowtarzalną okazję. Właśnie w "Szpiegu"

Josef Stalin




Pol Pot



Chaiman Mao



Matka Teersa





Adolf Hitler



Sharon Tate




Carole Landis





Benito Mussolini



Marilyn Monroe


Elvis Presley



Evita Peron



Kurt Cobain



[/b]

[szmitek]

Połowa zdjęć to wielkie kłamstwa. Np Adolf nie wiadomo kiedy umarł i gdzie. Możliwe że nie w Niemczech ale to inna bajka.

[Guedes de Lima]

Ale o to chodzi w gazetach, by pisały co ślina przyniesie na język. Mi się to wydanie podoba, nadal mi brakuje w wielu mediach oprawy graficznej, jak loga, reklamy, etc.

[Gieniek]

[szmitek]

Po pierwsze jego ciała nigdy nie znaleziono. Jak chcesz dalej rozmawiać to na gg.

[Iontz]

[Gieniek]