Rzeczpospolita Sclavińska

[Guedes de Lima]

Rozdział I
W maju było pięknie...

Dzień 12 maja 2007 roku, data którą mało kto zna, data którą niewielu kojarzy, a tak naprawdę ta data zapoczątkowała istnienie Sclavinii jako republiki, jako całkowicie suwerennego państwa bez warcholstwa i kłótni. Gdy o godzinie 20:27 przesiadywałem „surfując” po internecie usłyszałem głos, tak to był odgłos nowej wiadomości, która dotarła na moje gadu-gadu, to była przełomowa wiadomość od Michała Stoyałowskiego mojego kompana i towarzysza podczas „walk narodowowyzwoleńczych” prowadzonych na Wirtualnej Rzeczpospolitej oraz obu Rzeczpospolitych Narodów. „ Jesteś zainteresowany reaktywacją Sclavinii jako republiki?” – była to wiadomość przełomowa, wiadomość która dała wiarę i szansę na utworzenie suwerennego, silnego i przede wszystkich własnego wirtualnego państwa, instytucji o której marzyliśmy. „ Czy jest sens?” – zapytał, gdyż pomysł reaktywacji Sclavinii był dla mnie utopią. „ Jak dla mnie tak” – usłyszałem i uwierzyłem w to, że Sclavinia kiedyś będzie krajem mlekiem i miodem płynącym.
Michał Stoyałowski wypowiedział wówczas słowa, które dały wiarę w sukces: „ Tylko dzięki pracy, uporowi oraz braku kłótni możemy się wzbić” – te słowa w ustach mojego serdecznego druha okazały się przełomowe.
Dzień później, czyli 13 maja 2007 dogrywaliśmy szczegóły, wspólnie poszukiwaliśmy kontaktów do obywateli Sclavinii, m.in. Stanisława i Daniela.
„A pamiętasz Daniela?” – napisał późniejszym pierwszy prezydent Sclavinii.
Odparłem „Tak, ale nie wiem co z nim” – uznałem, że priorytetem w moich działaniach będzie odnalezienie kontaktu ze Stanisławem oraz Danielem.
Pierwszą priorytetową sprawą okazało się mianowanie trzech stałych Sędziów Sądu Najwyższego, zostali Nimi Michał Stoyałowski, Emil Potocki oraz Ja.
Dnia 16 maja 2007 roku, to był czas...Sclavinia przestała działać, oczywiście wywołało to mój niepokój i od razu postanowiłem napisać do Pana Michała Stoyałowskiego by dowiedzieć się, czemu Sclavinia nie działa. Okazało się, że nie został opłacony serwer boo.pl na którym istnienie rozpoczęła Sclavinia. Oczywiście po krótkich dywagacjach znaleźliśmy wspólny consensus „ Ja zapłacę za następne miesiące jakby co” – zadeklarował się Michał.
W dniu 17 maja przyszły prezydent Sclavinii utworzył Zakon Gethsemanów, mających skupiać elitę oraz patriotów Sclavińskich – jak deklarował Stoyałowski. „Aby utrzymał władzę w swoich rękach, aby dopuszczał do władzy tylko ludzi zasłużonych, aby utrzymał stałych Sędziów” – brzmiały główne postulaty, a raczej kodeks zakonu mającego zapewnić Sclavinii bezpieczeństwo, stabilność i władzę w rękach zaufanych ludzi. „Oficjalnie zakon zajmuje się integracją” – stało się mottem dla ludzi chcących dowiedzieć się o zadaniach zakonu. Wkrótce, przepraszam dokładnie 22 maja dostałem jasne polecenie poprowadzić sprawę sądową przeciw obywatelowi Fra, który według informacji zakonu Gethsemanów miał być „ Fredkiem, Zenkiem albo Zeusem”. Oczywiście mimo obiektywizmu, wyrok miał być jeden i wcześniej ustalony. Fra stracił prawa obywatelskie oraz zdelegalizowano Jego partię. Dziś już mogę napisać, że tak surowa kara spotkała go tylko przez zaatakowanie jednego z największych, najbardziej zasłużonych dla Sclavinii ludzi, pana Emila Potockiego. Podejrzewam, że gdyby atak nie objął członka Alei Zasłużonych oraz ówczesnego Ministra Oświaty, kara dla Fra byłaby łagodniejsza.
23 maja 2007 roku w rozmowie z Michałem stwierdziliśmy, że „zaskakująco szybko się rozwijamy”, bo czym to było spowodowane? Oczywiście, było to nawiązanie luźnych kontaktów dyplomatycznych z prowincją Sarmacji, Księstwem Trizondalu.
Dzień 23 maja mogę uznać za zacieśnienie przyjaźni, jeżeli mogę to tak nazwać z Michałem. Wtedy to usłyszałem, że Michał ufa mi najbardziej z całej Sclavinii, „mówiąc to tak w cztery oczy”.
Chcę wrócić do 17 maja, gdyż wtedy to zaczęto regularnie opisywać historię Sclavinii, nie za pomocą historyków, nie za pomocą Ministerstwa Oświaty lecz za pośrednictwem Przeglądu Politycznego, który reaktywowałem. Tak, wielu uzna, że był to brukowiec, stronnicza gazeta niszcząca opozycję lecz Ja widziałem to inaczej, opiszę to w kolejnych rozdziałach, bo to osobna sprawa drodzy czytelnicy.
W wyborach prezydenckich które niedawno się zakończyły już w pierwszej turze zwyciężył Michał, kandydat partii Republikańskiej. Pokonał On Krzysztofa stosunkiem głosów 6:3 co w procentach dało 66% głosów dla Michała, a 33% dla Krzysztofa.
Obywatele w tym Ja wierzyli, że Michał okaże się bardzo dobrym prezydentem i twardą ręką będzie zarządzał Sclavinią.
Jednocześnie z wyborami prezydenckimi przeprowadzono wybory do sejmu, gdzie stanęło aż pięciu kandydatów. Byli to: Fan, Szumel, Fra, Emil oraz Izaak. Najwięcej głosów zgromadził przedstawiciel RUZwP-u, bo aż 44% głosów. Kolejno po 22% głosów zdobyli Izaak oraz Emil, także Oni znaleźli się w sejmie. Natomiast poza minimum wyborczym znaleźli się Fra, który zdobył 11% głosów oraz Szumel, który uzyskał 0% głosów.
Specjalnie zamieściłem w tym momencie artykuły z Przeglądu, z dnia 17 maja by zobrazować to co wcześniej napisałem, Emil, Izaak oraz Ja trójka parlamentarzystów poza prezydentem Michałem Stoyałowskim, wówczas byliśmy pewni, że możemy osiągnąć wiele.

NAZWA NASTĘPNEGO ROZDZIAŁU: Sarmacja kością niezgody...