Rzeczpospolita Sclavińska

[Guedes de Lima]

Historia Powszechna 11/12/2007

Kultura Łużycka!

"Sine ira ed studio"

---------------------------------------------------------------------------------------------------------

Własność korporacji medialnej Guedesa de Limy

---------------------------------------------------------------------------------------------------------

Kultura Łużycka.

Kultura łużycka - kultura archeologiczna występująca na terenach: Łużyc, Polski, Słowacji, północnych Moraw i części Ukrainy, między 1300 a 400 p.n.e. Należała do kręgu kultur pól popielnicowych.

Zasięg wpływów kultury Łużyckiej.

Zazwyczaj nazwy kultur pochodzą od miejsc, w których odkryto pierwsze znaleziska. W tym przypadku pierwszego odkrycia dokonano w Łużycach nad Łabą.

Cechami charakterystycznymi dla kultury Łużyckiej były wyroby z brązu, ale również w późniejszym okresie wyroby z żelaza. Z brązu wytwarzano głównie ozdoby, m.in. napierśniki dla kobiet, fibule – tj. zapinki, szpile, bransolety i różnego rodzaju wisiorki.

Początek i rozwój kultury łużyckiej przypada na koniec epoki brązu, a rozkwit na początek epoki żelaza. Dzieli się ona na dwie strefy: zachodnią – wykształconą na podłożu kultury unietyckiej oraz wschodnią, wywodzącącą się z kultury trzcinieckiej. Prawdopodobnie z czasem podzieliła się nie tyle co na kultury lecz na grupy regionalne. Od połowy VIII w. p.n.e. zaczęła wznosić obronne grody, m.in. jednym z nich jest osada w Biskupinie – w której prawdopodobnie mieszkało od 1000 do 1200 osób.

Eksponat z muzeum archeogologicznego Częstochowa-Raków.

Trzeba zaznaczyć, że kultura łużycka uformowała się na terenie całej Polski, ośrodkiem krystalizacyjnym ów kultury była grupa śląska. Nowością był nowy zwyczaj pogrzebowy, tj. zwyczaj ciałopalenia – czyli zwęglania ciał zmarłych i składania ich w glinianych urnach w różnego rodzaju jamach, należy zaznaczyć jednak, że w niektórych rejonach nadal występowały pochówki szkieletowe, lecz bez nasypów kurhanowych z kamieni lub ziemi. Podstawowym zajęciem ówczesnych ludzi była hodowla zwierząt, przede wszystkim bydła rogatego oraz rolnictwo, m.in. zboże, jęczmień, pszenica oraz rośliny strączkowe, jak chociażby pospolity bób.
W epoce kultury łużyckiej należy zauważyć rozwój garncarstwa, czyli obróbki gliny. Wytwarzano dośc zróżnicowane rodzaje waz, mis oraz naczyń amforowatych, które były zdobione elementami rytymi oraz posiadały co było nowością – wypychane od środka guzy. Pod koniec epoki występowało malowanie naczyń farbami naturalnymi, również zaczęły powszechnie być używane naczynia grafitowe – czyli przed wypaleniem naczynie gliniane zostawało obsypane sproszkowanym grafitem, który po wypaleniu polerowano co dawało estetyczny wygląd.

---------------------------------------------------------------------------------------------------------

Historia Powszechna 11/12/2007

[vonCetnarovich]

Mało... A masz burżuju. Żyj dobrze.

[Jan D-P]

Maaało ;)

[Loran Kras]

Za mało

[Guedes de Lima]

Dzięki mimo wszystko za komentarze.
Wydałem tyle ile udało mi się zrobić,
od następnego numeru będę współpracował
z Emilem i Danielem, może uda się coś
więcej wskórać...

[Jan D-P]

jakby co to prowadzę forum archeologiczne, więc po porady pisz na PW :P

[Wieniawa]

mało!

[Daniel Wiński]

To napisz ty więcej

[ Dodano: 2008-03-15, 21:05 ]
dobra, wiem - temat stary