Rzeczpospolita Sclavińska

[Wieniawa]

Jest 2 stycznia 1393 roku. Polską od dwóch lat rządzi król Aleksander I z dynastii Sołtanowiczów. Jest to władca bardzo światły i nowoczesny. 2 stycznia wydał edykt, w którym nakazuje budowę nowego uniwersytetu we Lwowie i rozbudowę Akademii Krakowskiej. Król mianował nowych urzędników. Są to:

- Jan Sołtanowicz – marszałek dworu
- Władysław Zamoyski – Kanclerz
- Bolesław Worotyński – Podskarbi.

Na swoich najbliższych doradców mianował:
- Arcybiskupa Krakowa Alberta Potockiego
- Znanego kupca Eugeniusza Zebrzydowskiego
- Wielkiego poetę, pisarza, malarza i rzeźbiarza Rafała Patkula.

10 stycznia 1393 roku Zakon Krzyżacki wypowiedział Polsce Wojnę. Król zwołał wtedy pospolite ruszenie. Do 19 stycznia gotowych było 4 000 zbrojnych szlachciców.

Z początku nie odnoszono zwycięstw. Polacy musieli oddać województwa: Płockie i Kaliskie. Nadzieję przyniosła lutowa ofensywa króla Aleksandra I, który wraz z 15 000 ludzi wyruszył z Krakowa aby oswobodzić Płock z rąk krzyżackich psów. 1 marca młody, zdolny król oswobodził Płock po czym ruszył na Warmię.

30 kwietnia zakończyła się 28-dniowa bitwa, w której Wojewoda Sieradzki Gustaw Rytwiński pokonał Wielkiego Mistrza Krzyżackiego Karla von Hohenhase. Do 12 września padł Gdańsk, Warmia i Prusy Wschodnie.

20 września wojewodowie Rytwiński i Lanckoroński zaatakowali Pomorze.

21 września wojnę Polsce wypowiedziała także Brandenburgia. Wojewoda sieradzki Krystian Sieniawski uderzył na Nową Marchię.

8 października wojnę Polsce wypowiedziała zdradziecka Litwa – która dotąd była z Polską w Unii. 24 czerwca 1395 roku zakończyły się rokowania pokojowe z ostatnim wrogiem Polski – Zakonem Krzyżackim. W sumie Polska zyskała wiele nowych ziem: Nową Marchię, Mazowsze, Gdańsk, Warmię, Ozylię, Estonię i Inflanty.



Na czerwono zaznaczono terytorium Polski z 24 czerwca 1395 roku. Na niebiesko oznaczono terytoria przyłączone do Polski w wyniku wojen od 1393 roku.

Wielkie sukcesy świeciła królewska dyplomacja. Udało się poprawić stosunki z większością krajów Rzeszy Niemieckiej. Król Polski chciał zostać Cesarzem Niemieckim. Na razie było to nieosiągalne. Spośród 8 elektorów popierał go tylko król Czech. Lecz to wkrótce się zmieni… – myślał król Aleksander I.

19 lipca 1395 roku Król Polski obwołał się jedynym w Europie obrońcą Wiary Katolickiej. Dało mu to olbrzymi prestiż i prawo walki z niewiernymi.

Znaczne pocieszenie dla mądrego władcy stanowił handel, który po uzyskaniu dostępu do Bałtyku, znacznie się rozwinął. Kraje Europy Zachodniej skupowały polskie zboże, drewno i materiały, w znaczny sposób prowadząc do szybkiego wzrostu znaczenia Gdańska (jego przede wszystkim) i Allensteinu na europejskiej arenie handlowej.

Tak oto wspaniałe chwile opisuje kronikarz Crystianus w listopadzie Roku Pańskiego 1395:

Cytat:

,, Kraj w sile rósł, rozwijał się handel i rzemiosło wszelakie. Miast broniły olbrzymie fortyfikacje, a ludziom żyło się coraz dostatniej, pod mądrego króla panowaniem. A monarchowie zagraniczni wszelkie starania czynili, aby z Królestwem Polskim dobre relacje utrzymać. W czasie gdy w innych krajach wyniszczające wojny i rebelie trwały, Polska wydawała się krajem z bajki, miodem i mlekiem płynącym...’’

12 lutego 1396 roku Litwa stała się monarchią despotyczną a wielki książę litewski zaatakował Zakon Krzyżacki, Nowogród, Psków i Państwo Moskiewskie.

13 lutego 1396 roku Polska zaatakowana została przez Mołdawię. Ich sojusznicy z Muntenii i Chanatu Quasin nie wypowiedzieli jednak Polsce wojny i skazali Mołdawię na rychły upadek. Polsce zaś ruszyli z pomocą sojusznicy z Transylwanii i Mantui. 10 maja padła stolica Mołdawii Suceava, a 12 maja abdykował król Mołdawii, który nawrócił się wcześniej na Islam (z prawosławia) i zbiegł do Turcji. Król Polski szybko wymienił mołdawskich urzędników na Polaków i tych nielicznych Mołdawian, którzy popierali Polaków.



Na czerwono obramowano granicę Mołdawii. Strzałką zaznaczono drogę ucieczki króla Mołdawii.

W kilka dni po zakończeniu działań wojennych król wydał dekret ,, O ochronie granic polskich’’, na mocy którego utworzono jedne z pierwszych oddziałów chroniących granice i pobierające od cudzoziemców niewielkie opłaty za przekroczenie granicy. Szczególnie mocno chroniono granicę zachodnią.

Oprócz tego król postanowił lepiej zagospodarować prawie bezludne połacie Mołdawii. Wydał edykt, nazwany później mołdawskim, w którym każdemu, kto osiedliłby się na południowych kresach obiecywał 10 – letnią wolniznę podatkową. Na edykt króla odpowiedziało wiele osób, szczególnie najbiedniejszych szlachciców i potomków rodów szlacheckich, nie posiadających własnej ziemi.

[Jan D-P]

nie dam rady teraz tego przeczytac, ale pewnie fajne ;)

[Iontz]

Przeczytałem, ciekawy obrót zdarzeń

[Jacek Mikołaj]

Dosyć ciekawie przedstawiona historia,wciągająca i pozostawiająca lekki niedosyt...
Bardzo orginalne są tu uzupełnienia w postaci tych screenów,z jakiej to gry?

[Wieniawa]

Europa Uniwersalis III

[Stanislavus]

[Alorek]

Bardzo fajne

Bardzo fajne