Rzeczpospolita Sclavińska

Wieniawa · Wysłany: 2008-01-12, 17:56 **Francja AAR**

Na początku XIV w. rozognił się spór angielsko-francuski na tle lenn angielskich na kontynencie: Flandrii, Akwitanii i innych. Dodatkowo spór ten nałożył się na rywalizację dwóch stronnictw arystokratycznych o władzę w samej Anglii. Podzieliła ona także rodzinę królewską: króla Edwarda II (1307 - 1321) i jego żonę Izabelę. Izabela schroniła się
wówczas we Francji, gdzie uzyskała wojskowe i pieniężne wsparcie, gdyż sama była córką króla francuskiego Filipa IV.

Po zbrojnym powrocie królowej do Anglii, Edward II musiał abdykować i został aresztowany, tron zaś przypadł w 1321 jego synowi, niepełnoletniemu jeszcze Edwardowi III (1327 - 1377). Faktyczną władzę, do czasu jego pełnoletniości, sprawowała matka wraz ze swym stronnictwem. Gdy młody, ambitny król przejął w 1330 rządy w Anglii, zaczął domagać się od Francji nie tylko swych praw do byłych lenn angielskich na terenie Francji, lecz także uznania go w ogóle za sukcesora korony francuskiej, gdyż był po matce księciem francuskiej dynastii Kapetyngów, której panowanie we Francji wygasło wobec braku bezpośrednich męskich następców tronu.
Klęski Francuzów

Wcześniej, po śmierci w 1328 Karola IV (1322-132), szlachta francuska obrała królem Filipa VI Walezjusza (1328 - 1350). Edward III postanowił więc wyegzekwować swe pretensje dynastyczne w drodze wojny, którą rozpoczął w 1337. Trwała ona, z przerwami, przez ponad sto lat, do 1453. Pierwsza bitwa stoczona na morzu u wybrzeży Sluis (zachodnia Flandria) 24 czerwca 1340 zakończyła się zniszczeniem floty francuskiej. Po wylądowaniu armii angielskiej w Bretanii i Normandii do pierwszej większej bitwy lądowej doszło pod Crécy w 1346.
---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Jest 1 stycznia Anno Domini 1419. Na tronie Francji zasiada od kilku lat Karol VI Szalony. Nie jest to dobry władca. Od 1392 roku cierpi na chorobę psychiczną. W wielu sprawach faktyczną władzę sprawuje jego syn Karol. Francja toczy wojnę z Anglią, Brytanią i Burgundią.

Wasale Francji na 1 stycznia 1419 roku:
- Prowanscja
- Orlean
- Burbonia
- Owernia
-Armaniac.

Armie Francuskie na 1 stycznia 1419 roku:
- Armèe du Roi w Paryżu (15 000 piechoty i 4 000 kawalerii; dowódca: generał Georges)
- Armèe d’ Italie w (15 000 piechoty i 3 000 kawalerii; dowódca: pułkownik De Piemont)
3 stycznia 1419 roku Karol VI zarządził pobór do wojska. Planowano zebrać w Szampanii 8 tysięcy piechoty i 4 kawalerii, ale zdołano zwerbować 6 tysięcy piechoty i 4 kawalerii.

8 stycznia Katarzyna - córka Króla Aragonii Alfonsa V wyszła za młodszego syna Króla Francji Ludwika. Był to gest, który bardzo zbliżył do siebie oba narody. Ślub odbył się w Katedrze Notre Dame w Paryżu.

15 lipca sytuacja była dla Francuzów dość pomyślna. Oblegali oni Le Mans, Rouens i Besacon. Zajęli także Dijon – stolicę Burgundii.

17 sierpnia w Czechach miał miejsce przewrót Husytów, a Czesi nawrócili się na Kalwinizm. Wszelkie stosunki Czechów z Francją zostały wówczas zerwane.

12 września zmarł stary król Burgundii. Nowym władcą został Filip II. Dawało to nadzieję, na zakończenie długiej, wyniszczającej oba kraje wojny.

Gospodarka Francji na 30 listopada 1419 roku

Tolerancja religijna 30 listopada 1419 roku

9 września 1420 roku Francja podpisała pokój Paryski. Na jego mocy Królestwo Francji zyskało Rouen, Le Mans, Calaise i La Rochelle od Anglii oraz Picardię, Artoise i Nevers od Burgundii.

19 października posłuszeństwo Francji wypowiedziała Burbonia. Kuzyn króla hrabia Jan widząc osłabienie Francji postanowił wykorzystać okazję i oswobodzić hrabstwo. Ogłosił się księciem Janem I. Natychmiast w jej kierunku wyruszyły niezbyt liczne, ale doświadczone i zdeterminowane wojska francuskie. Do 17 lutego oblegane były oba Burbońskie miasta: Limoges i Bourbon. Limoges padło 5 czerwca.

28 października 1422 roku rozdzwoniły się wszystkie dzwony Francji - Król Karol VI umarł opłakiwany przez kochający go naród.

UMARŁ KRÓL NIECH ŻYJE KRÓL
Nowym władcą jest Karol VII

30 października nowy król zawarł pokój z Burbonią. Stracili oni Limoges i zostali zmuszeni do złożenia Francuzom hołdu lennego.

26 listopada 1422 roku Brytania ogłosiła swą niepodległość. Dzień później to samo zrobiła Normandia. Wobec zaostrzającej się sytuacji, która mogła doprowadzić do wojny z Brytanią król Francji zwołał pospolite ruszenie. Stawiło się 80 000 ludzi. Byli to nie tylko francuscy, chłopi, mieszczanie czy arystokraci ale i liczni najemnicy i bezrobotni spoza Francji. 1 kwietnia 1423 roku Francja została zaatakowana przez Brytanię.

Początkowa sytuacja na froncie (na błękitno zaznaczyłem Bretanię)
21 października zajęto Rennes – stolicę Bretanii. Były wieści, że książę Bretanii Jan VI zwany Mądrym zbiegł ze swoimi ludźmi do Irlandii. 23 marca ogłoszono pełną aneksję Brytanii.

Król utworzył pierwszą w historii kraju stałą armię. Był to genialny krok wzmacniający armię i osłabiający władze arystokracji, jednak znów niepopularny. Później król zabrał się do reformy finansów kraju, który musiały podołać obciążeniom wojennym, tak więc monarcha zlecił Jacquesowi de Breton zreformować podatki w kraju tak by zwiększyć ich ściągalność. Następnie władca stworzył system stałych podatków w kraju co znów nie spodobało się społeczeństwu lecz było konieczne by utrzymać stabilność finansową kraju.
20 października swą niepodległość ogłosił Orlean. W jego kierunku król wysłał dwie armie. 9 sierpnia 1426 roku Orlean inkorporowany został do Francji.

Francja 10 sierpnia 1426 roku. Na czerwono granice Francji a na błękitno jej wasali