Rzeczpospolita Sclavińska

[Stanislavus]

Wracamy!

Informuję, że "Nasza Rzeczpospolita wraca na rynek medialny Sclavinii. Będzie wydawana nieregularnie, acz w miarę możliwości jak najczęściej. W jej skład będą wchodzić subiektywne komentarze, oraz reportaże odnośnie wydarzeń w Sclavinii i Sarmacji. A więc, bez wstępnych ceregieli zapraszam na pierwszy numer reaktywowanej "NR". Będzie on dotyczył zakończonych właśnie wyborów prezydenckich.

Nieśmiały komentarz powyborczy Stanisława kaw. Gertalda

Wczoraj zakończyły się- jak wszyscy wspaniale wiedzą- wybory na prezydenta Sclavinii. Miały one dla mnie oczywiście wielki wydźwięk osobisty i był To wydźwięk niezwykle pozytywny. Jednak chciałbym się tu skupić przede wszystkim na wydźwięku ogólnonarodowym, społecznym, który- w moim mniemaniu- jest pozytywny w zdecydowanie większym stopniu.

Otóż uważam, że te wybory i ta kampania wyborcza bardzo wiele Sclavinii dała. Była to tak naprawdę pierwsza, w pełni demokratyczna kampania wyborcza z prawdziwego zdarzenia. Wszyscy bowiem dotychczasowi prezydenci byli wybierani na fali jakiegoś wielkiego wydarzenia: Michał Stoyałowski- założenie Sclavinii, Guedes de Lima- fala entuzjazmu wynikająca z powodu wielkiej akcji reklamy i powstania RUZwP. Mateusz Iontz( na pierwszą kadencję)- jako naturalny lider obozu demokratycznego podczas "demokratycznego przewrotu" mającego miejsce w październiku. Tymczasem te wybory były- można by przyznać- pierwszymi w pełni "normalnymi" wyborami. Były pierwszymi w historii Sclavinii wyborami, w których nikt do końca nie mógł przewidzieć wyniku. Wreszcie były pierwszymi wyborami, które poprzedziła wielka, długa i emocjonująca kampania wyborcza (W tym zakresie spora jest zasługa remisu w I turze).

Kampania ta była wprawdzie ostra i emocjonująca, jednak nie pozbawiona z pewnością aspektu merytorycznego. Odbyła się pierwsza w historii Sclavinii prawdziwa debata wyborcza dotycząca kwestii programowych. Były to wybory, w których stały na przeciwko sobie dwie wizje Sclavinii. Odmienne wizje, choć nie była to odmienność diametralna. Niezwykle cieszące jest także zaangażowanie Sclavińskiej opinii publicznej w kampanię wyborczą. Co prawda większość znaczących polityków opowiedziała się za jednym z kandydatów, jednak okazało się, że poparcie elit politycznych nie jest kluczem do pewnego zwycięstwa.

Niezwykle interesujący jest także fakt, że naprawdę udało się zrealizować wizję odseparowania polityki ogólnosarmackiej od polityki Sclavińskiej na szczeblu samorządowym. Wskazuje na to poparcie, które otrzymałem od wielu członków SPD.

Tak, te wybory to były wybory, w których oprócz zwycięzcy- prezydenta Iontza, jest także z pewnością drugi zwycięzca- demokracja. Olbrzymim, chyba największym sukcesem tych wyborów jest frekwencja. W październiku prezydentowie Iontzowi do objęcia prezydentury wystarczyłoby sześć głosów. Dziś potrzebnych było aż jedenaście. W październiku mieliśmy 11 głosujących, a dziś o 10 więcej! To jest olbrzymi sukces Sclavinii i Sclavińskich obywateli. Ale jest to także sukces Sclavińskiego rządu. Prezydenta i ministrów, którzy w ciągu tej trzymiesięcznej kadencji stworzyli ze Sclavinii kraj, w którym chce się mieszkać. Tak więc, trzeba sobie stawiać trudne zadania. Uważam, że sukces odniesie Pan Prezydent, przyszły premier, rząd i Sclavinia, jeśli za trzy miesiące w wyborach na prezydenta zagłosuje 30 obywateli.

Zadania na początek prezydentury

Niedługo Pan Prezydent wygłosi swoje expose i dowiemy się nieco więcej o jego planach jako prezydenta. Chciałem jednak naszkicować już teraz wstępny zarys tego, co Pan Prezydent powinien zrobić już zaraz, aby Sclavinia na tym zyskała. Oczywiście można mi będzie tutaj zarzucić śmiało nieobiektywizm, gdyż byłem kontrkandydatem Pana Prezydenta, jednakże celem "NR" nie jest informowanie o suchych faktach, lecz kształtowanie opinii i kierunków, które powinny być realizowane w sferze polityczno-kulturalnej życia Sclavinii.

Pierwszą rzeczą, którą Pan Prezydent powinien zrobić jest przygotowanie Sclavinii do transformacji ustrojowej, która nastąpi po podpisaniu przez Księcia nowej konstytucji. Uważam, że aby przyjąć tę konstytucję niezbędne są uregulowania prawne dotyczące nowopowstałego rządu z Marszałkiem- Premierem na czele, oraz zakresu prac Kancelarii Prezydenta, a także sposobem kontaktów na linii Prezydent-Premier. Sądzę, że najbliższy czas nastał także na sformułowanie regulaminu Sejmu, lecz to zadanie raczej dla parlamentu i partii politycznych, niż dla Prezydenta. Natomiast w interesie i niejako obowiązku głowy państwa powinno być jak najlepsze przystosowanie Rzeczypospolitej do systemu parlamentarno-gabinetowego. Nie do dopuszczenia jest bowiem fakt, żeby po wejściu w życie nowej konstytucji Sclavinia znalazła się nagle w chaosie administracyjnym. Dlatego uważam, że należy się wstrzymać z proszeniem Księcia o podpis, aż do wprowadzenia tychże unormowań prawnych.

Drugą naglącą kwestią jest moim zdaniem przeprowadzenie porządnej i dopracowanej akcji reklamy z wykorzystaniem naszej nowej wikipedii. Uważam, że zadaniem prezydenta nie jest pisanie wielu encyklopedycznych notatek, lecz wykorzystywanie ich do promocji państwa. Należy bowiem pamiętać, że po transformacji ustrojowej to promocja i utrzymywanie dobrego wizerunku państwa będą jednymi z głównych zadań prezydenta. Ster nad bieżącą polityką przejmie rząd.

Te dwa cele uważam, że Pan Prezydent powinien sobie postawić na najbliższe 10 dni. Dopieszczenie transformacji i wprowadzenie w życie konstytucji, oraz rozpoczęcie akcji reklamy. Rzecz jasna nie są to jedyne obowiązki, które teraz leżą na barkach głowy państwa. W wyborach padło bowiem wiele innych obietnic.

Sejmowo-gabinetowe gry

Niezmiernie jestem ciekaw jak zostanie rozwiązana przez prezydenta i Unię Centro-Demokratyczną sprawa powołania pierwszego gabinetu i Marszałka-Premiera. Jest to kwestia niezwykle interesująca, bowiem to na barkach szefa rządu będzie teraz spoczywała główna odpowiedzialność za bieżącą politykę państwa. Na myśl przychodzą mi trzy scenariusze. Postaram się je przedstawić:

Pierwszy scenariusz, moim zdaniem bardzo realny to powołanie na premiera lidera większości parlamentarnej Mustafę kaw. Kalashnikova. Wariant ten spowodowałby na pewno niezwykle przyjazne kontakty na linii prezydent-premier i sprawne, bezproblemowe prowadzenie polityki. Nie jest to jednak scenariusz pozbawiony wad. Nieuchronna w jego przypadku byłaby bowiem moim zdaniem (z całym szacunkiem dla ministra Kalashnikova) sytuacja, w której prezydent ma całkowitą przewagę i zwierzchnictwo nad premierem. Obaj panowie współpracują bowiem od dawna i zawsze to Iontz był tym "ważniejszym", który wydawał polecenia. Tak więc powołanie Kalashnikova mogłoby spowodować, że były on po prostu "drugim wiceprezydentem", a nie niezależnym szefem rządu. Trudniej o taką sytuację byłoby z pewnością w dwóch następnych scenariuszach.

Kolejny możliwy wg. mnie scenariusz to powołanie na premiera obecnego marszałka Sejmu Jana Dmowskiego y Potockiego. Oszczędziłoby to spekulacji, czemu pozbawiono Jana stanowiska Marszałka, co nie koniecznie korzystnie wpłynęłoby na wizerunek UCD, w której "tylko czarną robotę" oddawano by "młodym". Z pewnością kolejnym plusem jest to, że choć Dmowski jest członkiem UCD to nie zna się z Iontzem tak dobrze i jako premier mógłby zachować więcej niezależności. Minusem zaś jest z pewnością mniejsze doświadczenie Jana od Mustafy Kalashnikova i Emila Potockiego.

Właśnie, sądzę, że trzecią, najmniej realną, ale możliwą do wyobrażenia sytuacją byłaby nominacja Emila Potockiego. Emil- niby opozycja dla prezydenta Iontza, ale tak na zdrowy rozsądek jest mu do niego niezmiernie blisko. Obaj w końcu należą do SPD. Powołanie Emila byłoby z jednej strony świetnym gestem, że oto "dzielimy się władzą", a z drugiej strony lekkim ryzykiem dla partii centrodemokratycznej, gdyż Emil Potocki jest wybitną osobowością i na pewno nie da się "zdalnie sterować"

Wszystkie te scenarisze są oczywiście wymyślone przeze mnie w drodze dedukcji, jednak sądzę, że możliwe jest spełnienie się jednego z nich. Jedno jest pewne- zdecyduje Mateusz kaw. Iontz i Unia Centro-Demokratyczna. Byleby podjęli dobrą decyzję.

Na tym kończę dzisiejsze wydanie. Mam nadzieję, że porcja ( mam nadzieję) ciekawych rozważań nie stanie się okazją do konfliktu, a da do myślenia nam wszystkim- Sclavińczykom

[vonCetnarovich]

Ciekawe, jednak spekulacje są nie smaczne trochę. Fakty, fakty. Bo mi się wydaje, że ty żyjesz we własnym swiecie, wszystko wiesz. Wystarczy zmienić tylko charakter zdań i już wygląda to lepiej. Ale to rada na przyszłość.

[Stanislavus]

Piotrze, Nie do końca rozumiem zdanie o tym, że żyję "we własnym świecie". Zostawię to jednak bez komentarza, gdyż każdy ma prawo mieć takie zdanie, jakie chce

Podobnie nie rozumiem zdania o tym, że "spekulacje są niesmaczne". No coś się, na Boga musi dziać w tej polityce, bo inaczej zanudzimy się na śmierć. "NR" będzie inicjowała takie dyskusje i trochę nie widzę powodów, dla których mają być one "niesmaczne", tym bardziej, że rozważanie politycznych scenariuszy jest na porządku dziennym w każdej demokracji. A to, że Sclavińczycy nie są do tego przyzwyczajeni jest moim zdaniem spowodowane totalnym brakiem mediów polityczno-opiniotwórczych w ostatnim czasie.

Pozdrawiam

[Iontz]

[Stanislavus]

Z jednej strony cieszą mnie miłe słowa Pana Prezydenta o numerze, a z drugiej strony martwi mnie niewiara w osiągnięcie tego celu.

Panie Prezydencie!

Trzy miesiące temu tylko kilku Sclavińczyków mogło myśleć, że w styczniu będziemy mieli 21 głosujących. Ja wierzę,m że w kwietniu będzie nas 30 i nie są to marzenia ściętej głowy. Wystarczy po prostu kontrolowany rozwój i silna reklama, oraz rozbudowana oferta od polityki po media i kulturę. To jest wykonalne!

PS:Jeśli uważasz numer za udany, to liczę, że niektóre wycinki znajdą się w expose.

[Jan D-P]

Dobry numer, powoduje u mnie lekkie ukłucie zazdrości, że brak mi czasu na wydanie GS.. ale.. przyjdzie czas

[Sobieszek]

Dobre artykuły i wysokii poziom. Tylko tak dalej trzymać!

[Mustafa Owski]

Dobry artykuł. W jednej kwestii sie tylko nie zgadzam, ale to zostawie dla siebie

[Aaron]

Sclavinia JEST jedną z większych mikronacji. Mieścimy się gdzieś w okolicach 6 miejsca pod względem aktywnych obywateli, chyba że tkwię w błędzie.

Inna sprawa że osiągnęliśmy to jako część KS, i nie ma co porównywać nas do krajów które są w pełni samodzielne.

[Stanislavus]

Prawda Aaronie, ale prezydent w sprawie rozwoju powinien raczej być optymistą.

[Loran Kras]

Ehh chyba zacznę wydawać swoją gazetę.

[Stanislavus]

Fajnie jakby zakwitł z powrotem nam rynek medialny. A tak a propos, to jak z korporacją Kras& Wiński?

[Loran Kras]

Ta korporacja to już upadała, bo ja miałem tylko jedna gazetę zresztą już kiedyś chciałem żeby została usunięta.

[RCA]

Staszku pozwoliłem sobie na przedruk komentarza do wyników ;)

[Guedes de Lima]

Fajnie, że Nasza Rzeczpospolita powróciła na rynek medialny, gratuluję.