Rzeczpospolita Sclavińska

[Michal Siduniak]

--------------------------------------------------------------------------------



Tam… Gdzie potęga człowieka, bije natury prawa… Tam… Gdzie miłość bliźniego, bije złości moc… Tam… Gdzie lud radosny, Medyceuszom życie oddać gotów…



Jest 23 stycznia roku pańskiego 1419. Nad republiką Toskanii zawisły czarne chmury. Szykowała się wojna ze Sieną. To państwo, które powstało na ziemiach toskańskich zamierza ich zaatakować.

Cytat:
- Jak wygląda ich sytuacja wewnętrzna? – spytał doża Republiki Giacomo di Vennero
- Część mieszkańców jest za wojną, ale większość jest przeciwna. Jeśli nasi wrogowie zaczną wygrywać wojnę to wielu z nich przejdzie na stronę zwolenników konfliktu. Jeśli jednak zaś zaczną ją przegrywać to będą mieli duże niepokoje społeczne…
- A jak oceniasz ich wojsko?
- Jest dość liczne, ale złożone głównie z niewyszkolonych ludzi. Ale sądzę jednak, że przy obecnym stanie armii możemy przegrać.
- Dobrze więc. Dziękuję za Twoje wieści. Każę zwołać pospolite ruszenie. Musimy zaatakować pierwsi i szybko wygrać.


25 kwietnia Giovanni di Medici wraz z 23 000 armią przekroczył granicę ze Sieną i rozpoczął zmasowany atak. Republika była także wsparta przez swego wasala Ks. Aten. 14 listopada rozpoczęto oblężenie miasta Siena.

15 grudnia republika Toskanii zawarła z Państwem Papieskim umowę o wieczystej współpracy i sojuszu wojskowym. Dzięki temu mogli mieć pewność, że nie zostaną zaatakowani przez sąsiednie kraje, które chętnie wymazałyby niewielkie państwo z mapy Europy.

16 listopada 1420 roku cała Siena została włączona w poczet republiki Toskanii.

4 stycznia 1421 roku zgromadzenie ludowe podjęło decyzję o likwidacji republiki i
utworzeniu Księstwa, na którego czele stanął bohater spod Sieny Giovanni di Medici.

Cytat:

- No tak… Medyceusz… - rzekł z politowaniem Wiktor Leone.
- Cieszmy się! W końcu ktoś porządny, ktoś kto przyciśnie ten burdel i uspokoi. – odparł nerwowo Humbert Diabo, biskup Florencki.
- Zamknij się pan. – Wiktor jasno dał do zrozumienia że ma całe twierdzenie kościoła tam, gdzie słońce nie dochodzi.
- No cóż panowie. Pozostaje nam koronacja… - powiedział Antonio i dał znak ku wyjściu.


Koronacja odbyła się szybko. Zaproszono większość władców Europy i oczywiście Papieża.

24 lutego Genua wypowiedziała wojnę Księstwu Toskanii. Po „właściwej stronie” stanęły: Toskania, Państwo Kościelne i Ks. Ateńskie. 1 marca wojnę wypowiedziała im także Modena. Dzięki namowom Papieża do wojny po stronie Papieża i Medyceuszy dołączyła się Francja, Anglia i Polska.

23 lipca 1423 roku spełniło się największe marzenie „Pierwszego z Medyceuszy” – zaanektowano Genuę – jeden z najważniejszych punktów handlowych w Europie. Odtąd Toskania ściągała stamtąd duże opłaty/ podatki etc. i mogła kontrolować kto dopuszczony będzie tutaj do handlu.

W kwietniu 1424 roku doszło do zawarcia mariaży królewskich:

- Najstarszy Syn Giovanniego Di Medici Cosimo poślubił księżniczkę Francuską Annę
- Młodszy Syn poślubił księżniczkę Polską Katarzynę
- Najmłodszy Syn poślubił księżniczkę duńską Małgorzatę
- Najstarsza Córka księcia poślubiła króla Austrii Alberta V.

12 kwietnia 1423 roku zazdrosne o wzrost potęgi Medyceuszy Księstwo Mediolanu wypowiedziało Toskanii wojnę. W obronie sojusznika stanęło Państwo Kościelne i Księstwo Aten.

15 czerwca 1425 roku podpisano upragniony pokój z Mediolanem. Na jego mocy Mediolan utracił Parmę i musiał oddać 50 dzieł sztuki, wybranych przez specjalną, toskańską komisję.

17 czerwca tego również roku rozpoczęto budowę Palazzo Di Medici – największego pałacu w ówczesnych Włoszech, z którym równać się nie mogły nawet Rzymskie pałace samego Papieża.

W lipcu 1425 roku rozpoczęta rozbudowę Uniwersytetu we Florencji. Od tej pory miał on mieć wydziały: Teologii, Medycyny, Łaciny, Greki, Prawa i Literatury Antycznej.

Granice Księstwa Toskanii w 1425 roku