Rzeczpospolita Sclavińska

[Wieniawa]

Tam… Gdzie potęga człowieka, bije natury prawa… Tam… Gdzie miłość bliźniego, bije złości moc… Tam… Gdzie lud radosny, Medyceuszom życie oddać gotów…



23 września 1426 roku wybuchła wojna Toskańsko-Sabaudzka. Po stronie Toskanii do wojny przyłączyła się Francja i Hiszpania.
25 Lutego 1429 roku zmarł książę Giovanni Di Medici. Pośmiertnie zyskał on kilka przydomków: Zdobywca, Mądry, Rozważny i Wspaniały. Jego następcą został Cosimo Di Medici, który przybrał tytuł Wielkiego Księcia Toskanii.

Wlk. Książę Toskanii Giovanni di Medici

Cytat:

Dwór Książęcy: Kanclerz – Jacopo di Medici Skarbnik Książęcy – Agnolo Lippi Przewodniczący Zgromadzenia Ludowego – Cosimo di Mariano Doradca ds. sztuki – Battista Alberti Doradca ds. handlu - Leon da Pisa

Gospodarka
Gospodarka Toskanii opierała się przede wszystkim na handlu w Genui i Pizie oraz rolnictwie. W miastach zaś powstawało coraz więcej manufaktur. Wzrastała także szybko ilość folwarków szlacheckich i magnackich.
Niezwykle poważnym kłopotem Toskanii była inflacja, która zwiększała się wraz z kolejnymi wojnami.

W październiku 1426 roku wynosiła ona 11% a w październik u 1429 już 33,5%.

3 stycznia 1431 roku od Wlk. Księstwa Toskanii odłączyła się Modena ogłaszając się wolną republiką. 22 lutego tego samego roku zmarł przychylny Medyceuszom papież Martinus V. Na Piotrowym Tronie zasiadł wrogi Toskanii Eugeniusz IV i 14 maja Państwo Kościelne wypowiedziało wojnę swemu wiernemu sojusznikowi. Toskania nie miała niemal żadnych wojsk na granicy z Rzymem, gdyż wszystkie wysłane zostały do walki z Modeną i Sabaudią. Po stronie Toskanii walczyła jednak Francja, Prowansja, Owernia i Armaniak.

4 czerwca 1431 roku podpisano pokój z Sabaudią na mocy którego Toskania zyskała dwie prowincje (Piemont i Niceę) oraz nowego wasala. Odtąd Doża Sabaudii musiał składać Medyceuszom hołd lenny i wykonywać wszystkie ich rozkazy i polecenia.

Na południu zaś ruszyła ofensywa przeciwko Papieżowi. Wygrano bitwę o Anconę ale przegrano starcie o Rzym. Nadciągały jednak toskańko-francuskie posiłki z północy i los Papieża był już przesądzony.

1 lipca 1432 roku Modena powróciła do Macierzy. Dożę oraz jego rodzinę i współpracowników zamordowano.

14 września 1433 roku podpisano krzywdzący Papieża i jego Państwo Pokój Florencki. Oto jego treść:

Cytat:

Traktat pokoju między Królestwem Francji i Wlk. Księstwem Toskanii z jednej strony a Państwem Papieskim z drugiej. Państwo Papieskie z jednej a Korona Francuska i Wielkie Księstwo Toskanii z drugiej strony, powodowane pragnieniem położenia kresu wynikłej między nimi wojnie i dążąc do zawarcia, na podstawie podpisanej w Rzymie 2 września roku pańskiego 1433 Umowy o zawieszenie działań wojennych, ostatecznego, trwałego, honorowego i na wzajemnym porozumieniu opartego pokoju, postanowiły wszcząć rokowania pokojowe i w tym celu wyznaczyły w charakterze swoich pełnomocników: Ze strony Francusko-Toskańskiej: Delfin Francji Ludwik Walezjusz, Dowódca Wojsk Francuskich w Italii Renè de Troise oraz Wielki Książę Toskanii Cosimo Di Medici, dowódca Wojsk Florenckich w Italii Giacomo di Lombardi i Kanclerz Książęcy Ignacy Sołtanowicz Ze strony Papieskiej: Papież Eugeniusz IV i Legat Papieski Giorgio di Medrini. Wymienieni pełnomocnicy po wymianie swych pełnomocnictw, uznanych za wystarczające i sporządzone w należytej formie, zgodzili się na postanowienia następujące: Artykuł I (O Pokoju) §1. Obie Układające się Strony oświadczają, że stan wojny pomiędzy nimi ustaje. §2. Obie Strony na przyszłość wyrzekają się wojny między sobą. Kontrybucja: Państwo Papieskie udowadniając swoją dobrą wolę i szczerą chęć zawarcia pokoju, zobowiązuje się wypłacić Francji i Toskanii trybut w wysokości 1 mln dukatów w złocie i srebrze w ciągu najbliższych sześciu miesięcy. Egzekucją spłaty zajmie się specjalnie do tego powołana komisja. Państwo Papieskie odda także Toskanii 25 dowolnych dzieł sztuki wybranych przez specjalną komisję. Artykuł II (O Granicach) §1. Dotychczasowe granice między Koroną Wlk. Księstwem Toskanii a Państwem Papieskim Obie Strony uznają za wieczyście trwałe i niezmienne. §2. Państwo Papieskie niniejszym zrzeka się na rzecz Toskanii ziemi Ancońskiej oraz wyrzeka się wszelkich roszczeń do niej. 3. Władze Obu Stron gwarantują dotychczasowe granice obu państw. §4. Kupcom obu krajów gwarantuje się bezpieczne i swobodne przekraczanie granicy i pobyt na terenie danego państwa. Artykuł III (O Handlu) §1. Kupcom obu krajów gwarantuje się bezpieczne i swobodne przekraczanie granicy i pobyt na terenie danego państwa. §2. Odtąd kupcy pochodzący z Francji i Toskanii są, na terenie całego Państwa Papieskiego zwolnieni z wszelkich opłat celnych oraz opłat za użytkowanie dróg i rzek. Traktat niniejszy podlega ratyfikacji i staje się prawomocnym z chwilą wymiany dokumentów ratyfikacyjnych, o ile on lub jego załączniki nie zawierają postanowień odmiennych. Na dowód czego pełnomocnicy obu układających się stron własnoręcznie podpisali traktat niniejszy i opatrzyli go swymi pieczęciami. Sporządzono i podpisano we Florencji dnia czternastego września Roku pańskiego tysiąc czterysta trzydzieści trzy.

Dzięki środkom pozyskanym po pokoju Florenckim rozpoczęto budowę pałacu w Genui nowych murów miejskich w Sienie, Pizie i Genui, Wielkiej Biblioteki Medyceuszy we Florencji oraz powiększenie portu w Genui. Lokowano także kilkadziesiąt wsi książęcych.

3 października 1433 roku Państwo Medyceuszy zaatakowane zostało przez Neapol, który podobnie jak Florencja marzył o zajęciu całego Półwyspu Włoskiego.

13 lutego 1434 roku Toskanii wojnę wypowiedziała Austria. Po stronie Medyceuszy po raz kolejny stanął sojusz Francuski. 3 marca wojnę wypowiedziała także Szwajcaria. Francja po raz kolejny wypełniła swój sojusz.

17 lutego 1437 roku zawarto pokój z Królestwem Neapolu na mocy którego regiony Capitanata i Apulia przyłączono do Toskanii, jednak 4 marca tego samego roku w Neapolu doszło do plutokracyjnego przewrotu w wyniku którego króla i jego rodzinę zamordowano a królestwo ogłosiło się republiką i wypowiedziało Medyceuszom wojnę. 1 kwietnia rozpoczęto oblężenie Neapolu, które zakończyło się 24 stycznia 1437 roku. 26 stycznia Zgromadzenie Generalne Neapolu podjęło uchwałę o włączeniu Republiki Neapolu do Wielkiego Księstwa Toskanii. Dzięki temu Medyceusze panowali niemal na całym Półwyspie Włoskim…

Toskania w 1437 roku. Na zielono zaznaczyłem lenno Medyceuszy – Sabaudię.


Ustrój Wlk. Księstwa Toskanii


Bilans Finansów Wlk. Księstwa Toskanii


Tolerancja Religijna