Rzeczpospolita Sclavińska

[Wieniawa]

j.w.

[ Dodano: 2008-05-31, 23:03 ]
Jacopo Goddivaldi - ur. 29 września 1528 w Wenecji, zm. 31 maja 1614 w Eldoracie

W Eldoracie tworzył cykle monumentalnych obrazów o tematyce religijnej, historycznej i biblijnej. Jego dzieła znajdowały się w niemal wszystkich najświetniejszych pałacach tamtej epoki. Wykształcił swój własny styl pełen dynamiki i dramatycznej ekspresji. W kompozycjach religijnych stosował niezwykłe efekty świetlne, układy diagonalne i skróty perspektywiczne. Malował też portrety (m.in. portret Józefa Potockiego i Cosimo de Limy).

[ Dodano: 2008-05-31, 23:08 ]
Feliks z Eldoratu - ur. 5 listopada 1715 w Nikozji, zm. 31 maja 1787 w Eldoracie

Urodził się jako syn Filippo di Buondziorno i Carmeli Francisco Pizarro w Nikozji, na Sycylii, 5 listopada 1715 r. Ochrzczony tego samego dnia, nadano mu imiona Filip Jakub. Jego ojciec był szewcem, zmarł wcześnie, zostawiając żonę z trojgiem dzieci. Rodzina Feliksa była uboga ale bardzo pobożna. Jako młody chłopiec, Feliks pracował w warsztacie szewca Giovanniego, położonego blisko klasztoru Kapucynów, często odwiedzał ich wspólnotę, poznawał braci i podziwiał ich drogę życia. Zafascynowało go ich życie: radosna surowość, wyzwalające ubóstwo, pokuta i modlitwa, miłość i duch misyjny mnichów.

W wieku 20 lat wyjechał do Sclavinii. Osiadł w Eldoracie. 10 października 1743 rozpoczął roczny nowicjat w klasztorze w Minstrella pod Eldoratem, przyjmując imię Brata Feliksa. Biografowie mówią, że wyróżniał się umiłowaniem posłuszeństwa, anielską czystością, umiłowaniem umartwienia i prawdziwie seraficką cierpliwością. Śluby złożył 22 października 1745 r.

Zaraz po profesji przełożeni wysłali go do klasztoru w Eldoracie. Jego zadaniem było zbieranie jałmużny. Codziennie szedł ulicami, pukając do domów bogatych ludzi zapraszając ich do dzielenia się majątkiem i do skromnych domków biedaków, ofiarując im wsparcie w potrzebach dnia codziennego. Cichy, pogodny i dyskretny, zawsze podziękował gdy cokolwiek otrzymał, a gdy został szorstko odprawiony odpowiadał: Niech tak będzie z miłości do Boga.

Brat Feliks nie umiał pisać ani czytać, nie przeszkadzało mu to w zgłębianiu nauki chrześcijańskiej – czego nie mógł nauczyć się czytając Pismo Święte – uczył się na pamięć. Dokładał wszelkich starań by przyswoić sobie fragment Pisma Świętego oraz budujących ksiąg, które czytano przy stole w klasztorze, nie przepuszczał okazji aby słuchać kazań w kościołach Eldoratu.

Miał nabożeństwo do ukrzyżowanego Chrystusa. Każdego piątku kontemplował mękę i śmierć Jezusa. W marcu w piątek pościł o chlebie i wodzie oraz klęczał na chórze z rozpostartymi ramionami, medytując przed krzyżem. Szczególna cześć dla Eucharystii, pozwalała mu spędzać godziny przed tabernakulum nawet po ciężkim dniu. Okazywał czułe nabożeństwo dla Matki Bożej.

Gdy był już starszy i osłabiony fizycznie z powodu pokuty i umartwień zwolniono go z wszelkich obowiązków, był wtedy zawsze gotowy do każdego rodzaju posługi zwłaszcza dla chorych braci w klasztornej infirmerii. Im bardziej znikały jego siły, tym mocniej koncentrował się na Bogu i radosnym, prostym posłuszeństwie.

Pod koniec maja, 1787 gdy pracował w ogrodzie nagle zmogła go duża gorączka. Mimo opieki lekarskiej zmarł o 2 rano 31 maja 1787 r.

[Guedes de Lima]

Cosimo de Limy masz więcej informacji o tym osobniku?
Chyba zacznę pracę nad genealogią mojego rodu de Lima.

[Wieniawa]