Rzeczpospolita Sclavińska

[Wieniawa]

Piotr II Karadziordziewić (cyrylica Краљ Петар II Карађорђевић) (ur. 6 września 1923 w Belgradzie, Jugosławia, zm. 3 listopada 1970 w Denver, USA), ostatni król Jugosławii w latach 1934-1945.





Młodość


Był synem króla Aleksandra I i Marii Hohenzollern-Sigmaringen. Jego ojcem chrzestnym był król brytyjski Jerzy VI, a matką chrzestną żona Elżbieta. Początkowo pobierał naukę w pałacu królewskim, następnie uczył się w Angielskiej szkole w Wiltshire. Anglię opuścił po zabójstwie ojca w 1934. W tym samym czasie został królem Jugosławii, lecz w czasie jego małoletności rządy regenta księcia pełnił Paweł Karadziordziewić.

Władza

Objął władzę po zamachu stanu 27 marca 1941. Tuż po objęciu władzy przeciwstawił się stanowczo żądaniom państw Osi. Nie musiał długo czekać na ripostę: w kilka dni później Niemcy, Włochy, Węgry i Rumunia zaatakowały Jugosławię. Chorwacja nie stawiała właściwie oporu i stała się satelitą III Rzeszy. Kluczowe stanowiska zajmowali zabójcy ojca Piotra II. Mimo miażdżącej przewagi militarnej Wermachtu młody król, który pracował codziennie od siódmej rano do późnego wieczora, postanowił kontynuować walkę.

Na terytorium całego kraju zorganizował się ruch oporu, którego członkowie skutecznie utrudniali życie siłom wroga. Niestety, nie sposób było przez dłuższy czas stawiać czoło potężnemu nieprzyjacielowi i 18 kwietnia 1941 roku zostało podpisane zawieszenie broni.

Życie na emigracji

Król Jugosławii, któremu skonfiskowano wszystkie dobra, opuścił ziemię swych przodków, by udać się do Grecji na zaproszenie swojego kuzyna, króla Jerzego II. Nastepnie wyruszył do Londynu, gdzie świętował swoje osiemnaste urodziny i został przyjęty przez angielską rodzinę królewską oraz premiera Winstona Churchilla. Duże wrażenie zrobiła na nim przenikliwość i inteligencja tego ostatniego. Podczas pobytu w Windsorze zaprzyjaźnił się z księżniczkami Elżbietą i Małgorzatą.

W czasie kiedy Tito odnosił zwycięstwa w walce z hitlerowskim okupantem i jego sprzymierzeńcami, Piotr II studiował na uniwersytecie w Cambridge. W 1944 roku w Londynie ożenił się z księżniczką grecką Aleksandrą, córką króla Grecji Aleksandra I. Jedyny syn Aleksander urodził się w 1945 roku.

Tito odnosił kolejne zwycięstwa. Kilka dni po ślubie Piotra II dowodzone przez niego wojska wyzwoliły Belgrad spod władzy nazistów. Postawiony pod faktem dokonanym, Piotr II uznaje partyzantów za jedyną siłę wyzwoleńczą, a w zamian za to Tito zgodził się na władzę króla w Jugosławii. Jednak w 1945 roku koalicja stworzona przez Tito wygrała wybory do zgromadzenia ustawodawczego, zdobywając niemal 90% głosów, i postanowił utworzyć Federacyjną Republikę Jugosławii.

Został faktycznie zdetronizowany po proklamowaniu 29 października 1945 przez parlament Federacyjnej Ludowej Republiki Jugosławii ale nigdy nie abdykował nie uznawszy legalności decyzji komunistycznego, nie pochodzącego z wolnych wyborów parlamentu.

Po pierwszych latach spędzonych w Anglii osiedlił się w Stanach Zjednoczonych. Miał wtedy problemy ze zdrowiem (cierpiał na silny alkoholizm). Zmarł w Denver, Kolorado na ostrą niewydolność wątroby. Pochowany został w USA. Jest jedynym europejskim monarchą pochowanym na amerykańskiej ziemi. Planuje się przeniesienie zwłok do mauzoleum królewskiego w Belgradzie.