Rzeczpospolita Sclavińska

[Iontz]

http://eldorat.sarmacja.org/historia.php

Historia Eldoratu - Dzieje najnowsze

Państwo sclavińskie po odrodzeniu roku 2007 długo funkcjonowało bez formalnej stolicy. Dopiero za czasów Rzeczpospolitej, w czerwcu 2007 roku Sejm przyjął "Ustawę o miastach" regulującą istnienie Wolnego Miasta Królewskiego Eldoratu. Był to akt bardzo prowizoryczny i niepozbawiony licznych wad, tworzony według standardów sprzed Traktatu o Unii, a mający na celu jedynie prawne potwierdzenie istnienia miasta. Pierwotny tekst nie zachował się, lecz w Dzienniku Praw dostępna jest jego wersja z września tego samego roku.

25 czerwca w ogólnonarodowym głosowaniu wybrano Emila Potockiego na pierwszego Prezydenta Eldoratu. W rzeczywistości jednak, z powodu nieaktywności Potockiego, jego funkcję pełnił ówczesny Prezydent Sclavinii - Guedes de Lima. Urząd Miejski opracował wówczas pierwszy plan miasta, a także system sprzedaży działek (który przetrwał aż do października), który miał być wstępem do sclavińskiego systemu gospodarczego działającego wyłącznie w oparciu o forum dyskusyjne.

Niestety, kolejne miesiące były dla stolicy okresem całkowitego zastoju. Poza nielicznymi koncertami, w sferze kulturalnej i gospodarczej nie działo się praktycznie nic. Kryzys sięgnął szczytu w czasie wrześniowego konfliktu między Guedesem de Limą, a gazetą Nasza Rzeczpospolita i obozem zwolenników bardziej demokratycznego ustroju - do których należał ówczesny minister skarbu Aaron Rozman. Rząd Sclavinii funkcjonował wówczas w niepełnym składzie, a rozwój stolicy był całkowicie pomijany. Skutek tych problemów to brak faktycznego naczelnika miasta.

11 października 2007 roku de Lima zdymisjonował rząd Rzeczpospolitej (któremu - według ówczesnych ustaleń ustrojowych - sam przewodniczył), a następnie ogłosił się królem. Jeszcze tego samego dnia, wieczorem, w Eldoracie doszło do zamachu stanu - Mateusz Iontz, Aaron Rozman Stanisław Gertald oraz Mustafa Kalashnikov przy poparciu ludności miasta wkroczyli do Pałacu Prezydenckiego i przejęli władzę jako Rząd Tymczasowy. Po zakończeniu stanu wyjątkowego, w listopadzie, nowo wybrany prezydent Sclavinii - Mateusz Iontz - unieważnił ustawę o miastach i w drodze edyktu wprowadził nowy statut. Na mocy tego aktu prawnego przeprowadzono wybory na urząd Prezydenta Eldoratu.

19 listopada, po zakończeniu głosowania, Löwenbräu van Wattsen został zaprzysiężony jako nowy naczelnik miasta. Za jego rządów zainicjowano budowę mieszkań socjalnych, powstawały też liczne inicjatywy. Miasto przeżywało swój renesans. Do użytku wprowadzony został skrypt kupowania działek - działający w oparciu o sarmacki system gospodarczy Syriusz, którego długotrwała awaria została w końcu opanowana. Van Wattsen podał się do dymisji po miesiącu urzędowania. Nowe wybory zarządzono 23 grudnia.

Z kolejnym głosowaniem wiąże się afera prawna. Spośród kandydatów najwięcej głosów otrzymał Aaron Rozman, który jednak równocześnie został mianowany Ministrem Spraw Wewnętrznych Sarmacji. Nie mogąc pogodzić dwóch funkcji, natychmiast po poznaniu wyników zrezygnował ze złożenia przysięgi. Prezydent Sclavinii ogłosił więc, że w związku z rezygnacją zwycięzcy, naczelnikiem miasta został obrany drugi w kolejności kandydat - Bartosz von Thorn-Mackiewicz. Wywołało to sprzeciw kilku osób, które dopatrywały się w tym fakcie złamania statutu miasta. Z tego też powodu, prezydent za poparciem obydwu kandydatów wydał Edykt z mocą ustawy nr 10, umożliwiający oprócz normalnej drogi plebiscytu, również powołanie naczelnika bezpośrednio przez głowę państwa. Dokument ten do dziś obowiązuje jako statut Eldoratu.

Okres rządów Mackiewicza był dla miasta niezwykle korzystny. Powstała nowa strona internetowa, udało się zdobyć wyższe miejsca w rankingu miejscowości. Na wyróżnienie zasługuje afera z miejskim kasynem, które miało rzekomo oszukiwać klientów w czasie gry w parzyste. Zakończono prace nad mieszkaniami socjalnymi i wytyczono nowe dzielnice. Również sfera kulturalna przeżywała dobry okres - aktywnie działała filharmonia i teatr. Do Eldoratu przeprowadzać zaczęły się znane osobistości z kręgu sarmackiej polityki - m.in. Daniel Chojnacki, Robert von Thorn-Czekański, Michał Łaski.

W kwietniu 2008 roku trzymiesięczna kadencja dobiegła końca. Prezydent Iontz rozpisał wśród mieszkańcow miasta plebiscyt na kolejnego burmistrza. Co ciekawe, w terminie przeznaczonym na zgłaszanie kandydatur nie zgłosił się nikt chętny. Miasto pozbawione było naczelnika aż do 17 kwietnia, kiedy to został nim mianowany Mustafa Kalaschnikov (Owski). Nowy prezydent miasta starał się spisać dawne dzieje sclavińskiej stolicy w ramach Państwowej Komisji Historycznej, której sam przewodniczył. Niestety, pomimo starań i szczerych chęci, nie udało się osiągnąć kompromisu i Owski zmuszony być podać się do dymisji. Na stanowsku naczelnika Eldoratu pozostał do 17 czerwca - w tym czasie na planie miasta pojawiły się obiekty takie jak międzynarodowe lotnisko i linia kolejowa. Kalaschnikov to także pomysłodawca usypania sztucznej wyspy u brzegów miasta. Tymczasem Prezydentem Sclavinii wybrany został Aaron Rozman.

18 czerwca 2008 roku Prezydent Sclavinii powołał na stanowisko Prezydenta MS Eldoratu Mateusza Iontza.

Bibliografia

* Archiwa forum Sclavinii,
* Zasoby Biblioteki Narodowej dotyczące historii Sclavinii
* Stanisław Gertald - "Historia Rzeczpospolitej Sclavińskiej"

[Guedes de Lima]

Miła niespodzianka.

Bardzo dobrze spisana historia, burzliwa historia wspaniałego miasta
jakim jest Miasto Stołeczne Eldorat. Oby Kotwicz kiedyś też miał co wspominać.