Rzeczpospolita Sclavińska

[Iontz]

Otwieram drugie posiedzenie PKG. Plan obrad:

1. Opisy geograficzne - c.d.
2. Nazewnictwo
3. Wolne wnioski

1. Temat opisów geograficznych umarł, a nikt (poza p. Jordanem van Zjomem) nie nadesłał opisów, dlatego postanowiłem opisać kilka obiektów geograficznych w naszym kraju. I tak:

Cytat:

Miria Rzeka Miria - płynąca na północy kraju - to prawa odnoga Narwi. W ten sam sposób nazwano całą krainę, przez którą płynie. Rzeka wpada do morza w Nowym Kotwiczu. W dawnych wiekach była wykorzystywana do transportowania towarów z głębi lądu nad morze. Z tego powodu nad jej brzegami powstawały liczne osady i jej nazwa pojawia się już w źródłach starożytnych. Narew rozwidla się na stepach centralnej Sclavinii. Miria płynie początkowo przez teren pagórkowaty, a następnie przez Nizinę Miryjską. W całym swoim biegu płynie stosunkowo wolno. Jest dość dobrze uregulowana i żeglowna. Powodzie są stosunkowo rzadkie. Różnorodność fauny i flory (przede wszystkim ptaków i drzew) powoduje, że dolina rzeki to miejsce częstych działań zwolenników ochrony przyrody. Od dłuższego czasu organizacje ekologiczne zabiegają, by przynajmniej część dorzecza Mirii uczynić rezerwatem przyrody. Elda Rzeka Elda wypływa z Jeziora Błękitnego w Górach Czarnych zajmujących centralną część wyspy Sarmacji. Przez większość swojego biegu płynie na terytorium Sclavinii i wpada do Zatoki Eldorackiej. U ujścia znajduje się stolica kraju - Eldorat. Zasilana jest przez liczne potoki (dopływy prawostronne) mające źródła w zespole wzgórz środkowej Sclavinii. Rzeka tworzy na południu rozległe mokradła. Blisko ujścia, u nasady Półwyspu Eldorackiego, północny brzeg pokrywają lasy, z których część stanowiła dawny Rezerwat Sarmacki. Elda w danych czasach pełniła funkcję łącznika między mieszkańcami zachodnich prowincji Sarmacji, a Trzyczaszkowem i wschodem wyspy. Nadeldańskie bagna stały się domem dla wielu unikatowych gatunków roślin i zwierząt - w szczególności ptaków. Żyje tam także największa na wyspie populacja bobrów. Wielki Step Wielki Step to określenie obszaru trawiastej roślinności w centrum kraju. Pomimo wysokiej żyzności tutejszych ziem, uprawa roślin możliwa jest wyłącznie nad brzegiem przepływającej na północy rzeki Mirii. Hodowane w okolicy zboża wystarczają, dzięki sieci nawadniającej, na zaopatrzenie całego kraju w żywność. Istnieją tu wioski liczące po kilkaset mieszkańców, lecz brak miast i większych miejscowości. Pozostała część może służyć wyłącznie do wypasu bydła i jest niezamieszkana. Przetrwały tu gatunki niespotykane nigdzie indziej - w tym symbol regionu, suhak sclaviński. Z kolei zachód Stepu pokryty jest łąkami i w miarę zbliżania się do morza przechodzi w las liściasty. Znajduje się tam lokalne centrum ekologicznego sadownictwa, zaopatrującego Eldorat i Nowy Kotwicz w świeże owoce. W dawnych czasach tereny Stepu były, z uwagi na wysoką wydajność upraw, miejscem konfliktów zbrojnych z udziałem miejscowych władców. W walki o te rolnicze tereny angażowali się przede wszystkim książęta Grodziska i Trzyczaskowa. Wysoka Grań Najwyższym szczytem Sclavinii jest Wysoka Grań - 2183 m n.p.m. Trudne jest ustalenie, czy jest to najwyższa góra na wyspie, ponieważ w wielu publikacjach (prawdopodobnie na skutek błędu w pomiarze wysokości) jest tak określany położony w Górach Kocich Pradziad (1208 m n.p.m.). Góra znajduje się na wschodnim pograniczu kraju (część wschodniego zbocza, ograniczona potokiem, należy do Terytorium Koronnego). Samotny szczyt jest wyraźnie odrębny od równinnego krajobrazu Wielkiego Stepu. Stanowi ważną atrakcję turystyczną - wyznaczono tu trzy szlaki turystyczne, różniące się pod względem poziomu trudności. Najprostszy jest możliwy do pokonania przez każdego dorosłego turystę (po uprzednim przygotowaniu kondycyjnym), natomiast wejście najtrudniejszą drogą wymaga umiejętności wspinaczkowych. W starożytności i wczesnym średniowieczu góra miała ważne znaczenie w kultach pogańskich. Sam szczyt miał być siedzibą bogów i surowo zabronione były próby wspinaczki. Później w miejscu dawnego chramu powstał klasztor, którego budynek dziś służy za schronisko turystyczne. Pierwsze informacje zdobyciu Wysokiej Grani pochodzą z początków XIX w. Półwysep Eldoracki Półwysep Eldoracki znajduje się na południu Sclavinii. Oddziela Zatokę Eldoracką (południowa) od Zatoki Sclavińskiej (północna) i otwartego morza. Nasadę półwyspu tworzą zalesione pagórki, lecz dalej teren jest prawie wyłącznie nizinny. Na przylądku leży miasto Eldorat - stolica i największe miasto Sclavinii, gdzie do morza uchodzi Elda. Na północy występuje wybrzeże klifowe, lecz południowy brzeg stanowią piaszczyste plaże. Część terenu Półwyspu zajmuje dawny Rezerwat Sarmacki. W jego skład wchodzi najwyższa partia wzgórz - tzw. Góry Smocze, przechodzące dalej w równinę zajętą przez trawy i niewysokie krzewy. Na pograniczu tych dwóch obszarów rośnie las mieszany. Rezerwat zajmuje się też ochroną nadmorskich urwisk. Półwysep stanowi idealne miejsce dla badań archeologicznych. Odkrywane są tu liczne ślady przeszłości, a także kompletne osady ze starożytności i wczesnego średniowiecza. Badaniem okolic ujścia Eldy pod względem historycznym zajmuje się Wydział Historyczno-Archeologiczny Uniwersytetu w Eldoracie. Ruda Rzeka Ruda Rzeka to jedna z niewielu ważniejszych rzek Sarmacji biegnąca w całości przez terytorium Sclavinii. Ma swój początek we wzgórzach zajmujących centrum kraju. Płynie równolegle do Eldy i uchodzi do Zatoki Sclavińskiej. Nazwa rzeki pochodzi od charakterystycznego zabarwienia wód w pobliżu źródła. Pomimo niewielkiej długości ma ważne znaczenie, ponieważ wysoki spadek terenu (głównie w górnym odcinku biegu) umożliwia budowę elektrowni wodnych. Do zabytków okolicy zaliczają się liczne młyny wodne.

Proszę o uwagi i nadsyłanie własnych opisów.

2. Mamy co prawda kompletne nazewnictwo, ale umknęły nam dwa regiony.



Chodzi mi o las (zaznaczony na czarno) i wzgórza (oznaczone na żółto).

Proszę o podawanie propozycji nazw, będzie głosowanie.

[Aaron]

Ja swoją działkę własnie przygotowuję.

A co do regionów to nam nie umknęły :D
Las nazywa się Wielki Las Brzozowy
Góry natomiast to Góry Smocze (nazwa jeszcze przedsclavińska)

[Iontz]

Las źle zaznaczyłem. Poprawka:



Co do Gór Smoczych, to myślałem nad tym, ale to chyba inne. Smocze w opisie z rezerwatu miały być w na półwyspie.

[Aaron]

Bo tak było. Z tym że na półwyspie opisane było wiele miejsc (góry, lasy itp) które fizycznie by sdię tam przecież nie pomieściły bo półwysep nie jest aż tak duży. Dlatego na pierwszym (pierwszym wogóle) posiedzeniu zanzaczałem że od opisu rezerwatu musimy odejść i przenieść miejsca tam opisane na cały teren Sclavinii.