Równo o godzinie 16.00 w całym Leonie rozbrzmiały dzwony Katedry św. Aleksego Rzymskiego oraz bł. Urbana V. Ich głośne dźwięki opiewają potęgę i chwałę Boga Stwórcy, a także ogłaszają, że Kościół obchodzi dziś XXIII Niedzielę po Zesłaniu Ducha Świętego. W stronę ołtarza zbliża się procesja.
Pochód rozpoczyna krucyferariusz niosący złoty krzyż, za nim akolici ze świecami, dalej ministranci z trybularzami. Następnie można dostrzec diakonów niosących ozdobne feretrony, sztandary oraz figury Bogarodzicy. Dalej kroczą kapłani ubrani w należne im stroje chórowe - kanonicy i prałaci w koronkowych komżach i sutannach z długimi trenami, protonotariusze apostolscy w fioletowych mantoletach oraz biskupi w rokietach oraz w cappa parva. Na końcu procesji kroczy Jego Świątobliwość Patriarcha Klemens III. Ubrany z złote mantum przeszywane herbami patriarchy i tiarą na głowie błogosławi wiernych idących do świątyni. Procesja dociera do głównego ołtarza, chór intonuje introit: Tymczasem przy ołtarzu głównym duchowni celebrujący Mszę zostają przebrani w alby przeszyte potrójną koronką i obszywane złotą nicią. Biskup Vincenzo Oreglia de Montpellier nakłada dalmatykę przedstawiającą świętego Pawła, zaś arcybiskup Giacinto Martino Mancini dalmatykę z wizerunkiem świętego Piotra. Kardynałowie Juan Lorenzo de Leon oraz Tomasso Domenico Mancini przywdziewają zdobione kapy, a ich głowy wieńczą wysokie mitry. Do faldistorium gdzie spoczywa Jego Świątobliwość Klemens III podchodzi orszak złożony z diakonów. Przynoszą oni poszczególne elementy stroju celebransa. Po zdjęciu mantum Ojciec Święty ubiera pontyfikalne pantofle oraz rękawiczki. Nakłada również humerał oraz koronkową albę. Po założeniu złotego cingulum, stuły i manipularza książęta Kościoła pomagają Patriarsze w ubraniu zielonego ornatu, przeszytego złotymi nićmi i z wyhaftowanym złotym Krzyżem. Ostatecznie Kamerling nałożył na jego głowę zdobioną mitrę z doszytymi rubinami, diamentami i kamieniami szlachetnymi.Przy akompaniamencie potężnych organów Bazyliki Laterańskiej rozpoczyna się Msza odprawiana przez Jego Świątobliwość Klemensa III.
Na Offertorium zabrzmiał jeden z najbardziej znanych pokutnych psalmów:
Po zakończeniu Eucharystii Biskup Rotrii zdjął haftowany manipularz, położył go na mszale ze złotymi okuciami, wszedł na gotycką ambonę z dębowego drewna i przemówił tymi słowami:
Queridos Hermanos y Hermanas!
W Naszym sercu gości radość gdy możemy z Wami spędzić ten dzień. Dzisiejsza uroczystość świadczy o tym jak mocna jest przyjaźń Imperium Skarlandzkiego z Państwem Kościelnym Rotria i oddanie Jej Królewskiej Mości Eleonory I Matce Naszej - Kościołowi. Dla Nas samych Imperium Skarlandzkie to wyjątkowy kraj zajmujący w naszym sercu miejsce szczególne. Jesteśmy związani wyjątkowym sojuszem, więzami krwi.
Wyrażamy głęboką nadzieję, że nic nie przeszkodzi Nam w dalszym kontynuowaniu tej pięknej miłości między dwoma narodami.Ponadto niesiemy ze sobą dobrą nowinę, przede wszystkim nadajemy Jej Królewskiej Eleonorze tytuł Arcychrześcijańskiego Króla, który potwierdza to, że Jej Królewska Mość Elelnora to prawdziwa Strażniczka wiary i Kościoła Matki Naszej. Niejednokrotnie to udowodniła. Z wielką radością również ogłaszamy, że od dzisiaj Skarland będzie już nie Biskupstwem, ale Arcybiskupstwem, dzisiaj nadszedł moment kiedy możemy z całą pewnością powiedzieć, że Imperium Skarlandu zasłużyło na te wyróżnienie, nie poprzestajcie na krzewieniu wiary i nadal ją umacniajcie!
Ponadto potwierdzamy prawa do tytułów jako koronowanej przez Kościół, Królowej Eleonory:
Jej Arcychrześcijańska Mość z Bożej łaski królowa Wszystkich Ziem Skarlandzkich, Walencji, Kastylii, Leónu, Nowego Skarlandu i Estelli Wschodniej, Księżna Galicji i Toskanii, Pani Wysp Zachodnich, Pretendentka do Tronu Francji, etc., etc.
Pragniemy nawiązać również w kilku słowach do nauki Pana Naszego, a dokładniej do Listu do Filipian. Dzisiaj patrząc na Skarland widzimy zwierzchnika synagogi przychodzącego do Jezusa i proszącego o wskrzeszenie dziewczynki. Pan Nasz wysłuchał prośby i udał się do niej. Po drodze napotkał kobietę od dwunastu lat cierpiącej na krwotok i użył wobec niej słów "Ufaj, córko" i została uzdrowiona. Dziewczyna do której zdążał niedawno skonała, lecz on powiedział "Usuńcie się" - do tłumu, "ona nie umarła lecz śpi". Tak jak Ci ludzie potrzebowali cudu tak i dziś mikroświat potrzebuje takiego cudownego ozdrowienia z zepsucia, niezgody i braku moralności. Imperium Skarlandzkie głęboko zawierzyło Panu i Kościołowi i przyszłość jego została oddana Bogu. Abyśmy wszyscy razem mogli się spotkać u stóp Pana, chwaląc go razem w raju potrzebujemy jedności, współpracy i miłości, która zaprowadzi nas wszystkich do drzwi raju. Tak jak Apostoł Paweł pisze w liście do Filipian "Bądźcie, bracia, wszyscy razem moimi naśladowcami i wpatrujcie się w tych, którzy tak postępują, jak tego wzór macie w nas. Wielu bowiem postępuje jak wrogowie krzyża Chrystusowego". Dziś widzimy i patrzymy na wielkiego sojusznika Naszego i Kościoła. Rad jestem, że mogę zasiadać na tym tronie Pawłowym i z tego tronu być tak blisko was. Kościół Rotryjski do którego przynależycie jest dziś wielką nadzieją na pokój i bliskość z Chrystusem. Ten Kościół jednoczy narody i dzięki Panu jego siła jest tak wielka. Religia w mikroświecie to niewiarygodny dar dający nam możliwość rozwoju i urozmaicenia naszego życia, uduchowienia. Misja którą spełniamy w tym świecie nie jest prosta bo wokół nas jest mnóstwo wilków, które chcą nas pożreć i rozszarpać. Jednak jesteśmy po to, żeby walczyć z takimi przeciwnościami, takie przeciwności tylko Nas wzmacniają.
W ramach wielkiej wdzięczności raz jeszcze chcemy podziękować Jej Królewskiej Mości Eleonorze i całemu Narodowi Skarlandzkiemu za wspaniałą gościnę i oddanie Kościołowi Powszechnemu. Dzisiejsza uroczystość to wyjątkowy dowód na naszą przyjaźń. [/b]
Po zakończonej mowie wielka procesja udała się do zakrystii, a uroczystość dobiegła końca. 
