Dekret o tytułach królewskich i stanie szlacheckim

[Doña Leonor Catalina de Médici]

Real Decreto

My, Eleonora I, z Bożej łaski Arcychrześcijańska królowa wszystkich ziem skarlandzkich, Walencji, Kastylii, Leónu, Nowego Skarlandu i Estelli Wschodniej, Księżna Galicji, Pani Wysp Zachodnich, etc., etc,. etc.
dnia XXV miesiąca XI Roku Pańskiego MMXIV stanowimy, co następuje na wieczną pamiątkę:

Artículo I
Dekretem niniejszym określamy tytuły honorowe przyznawane obywatelom Imperium Skarlandzkiego oraz zasady ich nadawania, używania oraz utraty.

Artículo II
1. Ustanawiamy się następujące tytuły honorowe wraz z przysługującymi zwrotami, w kolejności od najniższego:
Primero, kawaler (caballero) - Szlachetny Panie;
Segundo, baron (baron) - Szlachetny Baronie;
Tercero, wicehrabia (vizconde) - Wielmożny Wicehrabio;
Cuarto, hrabia (conde) - Wielmożny Hrabio;
Quinto, markiz (marqués) - Prześwietny Markizie;
Sexto, książę (duque) - Wasza Książęca Mość.
2. Zalecamy, by dla kobiet niniejsze tytuły honorowe stosowane były w odpowiedniej formie.

Artículo III
Warstwę nobilitowanych obywateli dzielimy na dwie grupy:
Primero, szlachtę tytularną - będącą stanem z nadania królewskiego. Stanowimy, by posiadała ona prawo posługiwania się nadanym herbem i tytułem szlacheckim, bez nadania posiadania ziem własnościowych. W skład szlachty tytularnej wchodzą posiadacze tytułu kawalera, barona oraz wicehrabiego.
Segundo, grandów - najwyższą z warstw społecznych, do której nobilitowanie wiąże się wraz z nadaniem ziemskim adekwatnym do tytułu. Nakazujemy, jakoby w skład arystokracji wliczano hrabiów, markizów oraz książąt, zezwalając jednocześnie na posiadanie członkom onej grupy majątków ziemskich z nadania monarszego oraz godnego ich herbu.

Artículo IV
1. Ustanawiamy tytuły królewskie, przysługujące tylko członkom Rodziny Królewskiej:
Primero, infant (infante) - Wasza Królewska Wysokość;
Segundo, książę korony (príncipe heredero) - Wasza Królewska Wysokość;
Tercero, król senior (rey senior) - Wasza Królewska Wysokość.
3. Tytuł infanta przysługuje dzieciom Monarchy, prócz następcy tronu.
4. Godność księcia korony Skarlandu należna jest jedynie następcy tronu.
5. Tytuł król senior jest tytułem monarszym, którym zostaje obdarzony ustępujący z urzędu Król.

Artículo V
1. Tytuły szlacheckie i grandowskie nadaje Monarcha wedle własnego uznania.
2. Król posiada możliwość odebrania tytułu wraz z przywilejami za postawę niehonorową lub zdradę stanu.
3. Ustalamy, iż w gestii Króla jest decyzyjność w kwestii dziedziczności, bądź dożywotności każdego nadanego tytułu.

Artículo VI
1. Niezwłocznie po nadaniu tytułu zobowiązujemy, osobę nobilitowaną do złożenia publicznej przysięgi wierności Królowi według następującej roty:
„Ślubuje uroczyście, że będę służyć wiernie Królowi i całemu Imperium, szerząc Ich wielkość i chwałę, oraz że w moim postępowaniu nie uczynię niczego, co uchybiałoby nadanej mi godności (określenie nadanego tytułu).” Pozwalamy, by przysięgę zakończyć formułką: „Tak mi dopomóż Bóg.”
2. Warunkiem korzystania z praw i przywilejów wynikających z nobilitacji ustanawiamy obowiązek złożenia przysięgi wierności.
3. Złożenie przysięgi następuje podczas ceremonii inwestytury z udziałem Króla.

Por el bien de Nuestro Imperio lo que está escrito se pone en práctica.

(-) Su Majestad Cristianísima Leonor I,
por la gracia de Dios Reina del Imperio Scarlañol