Prawo Kardynalne o Władzy

[Doña Leonor Catalina de Médici]

La Ley Cardinal de la Poder
Prawo Kardynalne o Władzy


En el nombre de Dios Todopoderoso: Doña Leonor, por la gracia de Dios, Reina de las Scarlañas: Hemos decretado y decretamos la presente Ley Cardinal, para que se guarde como ley fundamental de nuestros Estados y como base del pacto que une a nuestros pueblos con Nos, y a Nos con nuestros pueblos.

W imię Boga Wszechmogącego: Doña Elenora, z Bożej łaski, Królowa Skarlandczyków:
Ogłaszamy i stanowimy następujące Prawo Kardynalne, które warujemy jako prawo fundamentalne Naszych Krajów i jako fundament paktu Naszych Narodów z Nami i Nas z Naszymi Narodami.


TÍTULO I. El Monarca

I.
Król Suwerenem Imperium Skarlandzkiego pozostaje, najwyższym gwarantem Praw Kardynalnych, suwerenności i wolności Imperium. Jego osoba jest nietykalna.

II.
Przy Monarsze pozostaje ogół władzy, w sprawowaniu której wspierają go Rada Imperialna, Kortezy Generalne oraz sądy.

III.
Korona Imperium Skarlandzkiego dziedziczna jest w osobie potomków Monarchy płci męskiej z pierwszeństwem dla starszych, to jest wcześniej przysposobionych. W razie braku potomków płci męskiej Korona Imperium przechodzi na najstarszą, a potem kolejne córki. Władca posiada prawo wykluczenia z sukcesji. Z dziedziczenia wyłączone są osoby duchowne.

IV.
O małżeństwie pretendentów do Korony decydują Kortezy Generalne. Brak ich zgody oznacza wyłączenie z linii sukcesji.

V.
W razie niezdolności Monarchy do sprawowania swej funkcji, stwierdzonej przez Kortezy Generalne, wykonywanie Regencji rozpocznie się niezwłocznie, a Regentem zostaje potomek królewski będący następcą tronu. W razie zaś braku potomstwa Regentem zostaje królewski współmałżonek. W innych przypadkach o wyznaczeniu Regenta postanowią Kortezy.

VI.
Przy Królu pozostają wszelkie prerogatywy, jakie nie zostały zastrzeżone dla innych organów władzy, w szczególności zaś stanowi on prawo, wydając dekrety i ordonanse.

TÍTULO II. De la Consejo del Imperio Scarlañol

VII.
Rada Imperialna jest rządem Imperium, który wspiera Króla w sprawowaniu władzy wykonawczej.

VIII.
Na czele Rady Imperialnej stoi Pierwszy Sekretarz Stanu, powoływany i odwoływany przez Monarchę, zgodnie z jego wolą. Utrata funkcji przez Pierwszego Sekretarza Stanu oznacza rozwiązanie Rady i tworzy konieczność powołania nowej.

IX.
Pierwszy Sekretarz Stanu koordynuje działalność Rady Imperialnej, w porozumieniu z Monarchą kreuje politykę wewnętrzną i zewnętrzną Imperium i zajmuje się sprawami dyplomacji.

X.
Na Radę Imperialną składają się:
Primero, Sekretariat Stanu ds. Królestw;
Secundo, Sekretariat Stanu ds. Wojny;
Tercero, Sekretariat Stanu ds. Finansów.

XI.
Sekretariat Stanu ds. Królestw zarządzany jest przez Kanclerza Królewskiego. Kanclerz zajmuje się polityką wewnętrzną oraz sprawuje pieczę nad dworem królewskim i kancelarią monarszą. W gestii Kanclerza znajdują się imperialne pieczęcie.

XII.
Sekretariat Stanu ds. Wojny zarządzany jest przez Sekretarza Wojny. Sekretarz Wojny jest odpowiedzialny za sprawy wojska i obronności.

XIII.
Sekretariat Stanu ds. Finansów zarządzany jest jest przez Generalnego Kontrolera Finansów. Sekretariat Stanu ds. Finansów odpowiada za gospodarkę i finanse Imperium.

XVI.
W skład poszczególnych resortów, prócz ministrów nimi administrujących, powoływani być mogą niżsi rangą urzędnicy. Powołuje ich Monarcha na wniosek ministra zarządzającego resortem bądź Pierwszego Sekretarza Stanu.

TÍTULO III. De las Cortes Generales

XVII.
Kortezy Generalne zwoływane są na życzenie Monarchy oraz w razie bezkrólewia, spowodowanego wymarciem dynastii panującej.

XVIII.
W skład Kortezów Generalnych wchodzą zwierzchnicy królestw, księstw dependencji, kolonii i terytoriów zależnych Imperium bądź ich przedstawiciele oraz reprezentanci szlachty i ludu, wskazani przez Króla.

XIX.
Kortezy Generalne zwoływane są w celu omówienia spraw kluczowych dla Imperium Skarlandzkiego. Ich zwołanie nigdy nie jest dla Monarchy obligatoryjne, pozostając zawsze fakultatywnym narzędziem jego woli.

XX.
Obradom Kortezów Generalnych przewodniczy osobiście Monarcha, bądź, jeśli taka jest jego wola, Pierwszy Sekretarz Stanu lub Kanclerz Królewski.

XXI.
Hierarchia aktów prawnych w Imperium przedstawia się następująco:
Primero, Prawa Kardynalne;
Secundo, dekrety królewskie;
Tercero, ratyfikowane umowy międzynarodowe;
Cuatro, ordonanse królewskie;
Quinto, decyzje i rozporządzenia Rady Imperialnej;
Sexto, akty prawa miejscowego.

TÍTULO IV: De las Poder Judicial

XXII.
Sądy nad obywatelami Imperium i osobami przebywającymi w Imperium, bądź w sprawach przez nich wnoszonych sprawuje Inkwizycja Królewska.

XXIII.
Zakres właściwości Inkwizycji Królewskiej, strukturę i organizację regulują odrębne przepisy.

XXIV.
Aż do momentu dowiedzenia przed majestatem sprawiedliwości winy osoby oskarżonej, jest ona uznawana za niewinną, zezwalając jednak sądom na stosowanie określonych środków zapobiegawczych ujętych w przepisach odrębnych.

XXV.
Monarcha czuwając nad wymiarem sprawiedliwości, dysponuje prawem ułaskawienia skazanego, co do skutków winy.

XXVI.
Prawodawstwo Imperium Skarlandu zgodne z duchem wiary katolickiej, świętej, powszechnej i apostolskiej być powinno, a także w harmonii z prawem boskim i naturalnym tworzyć je należy.

Prawo niniejsze Kardynalnym czynimy, najwyższą moc mu przyznając i stanowiąc, jakoby tylko inne Prawo Kardynalne zmienić lub ograniczyć jego postanowienia mogło, a jednocześnie postanawiamy, iż zmiany w tym dokumencie może dokonać jedynie Władca, posiadając aprobatę Kortezów Generalnych.

(-) Su Majestad Cristianísima Leonor I
por la gracia de Dios Reina del Imperio Scarlañol