Leo, Episcopus Rotriae, Pontifex Maximus, Servum Servorum Dei etc., etc., etc.,
dilectus fratres et sororesin in Mundi, salutem et Apostolicam Benedictionem.
Bulla
Dies Irae
Jednym z najcięższych przewinień, za które nie da uzyskać się ojcowskiego wybaczenia jest odejście od Wspólnoty Bożej, będąc jednocześnie jej istotną częścią. Szczególnie boli nas, jako Wikariusza Chrystusa, zdrada naszych ukochanych synów - duchownych, którzy przysięgali nam i naszym poprzednikom dozgonną wierność oraz członków Owczarni lokalnych deklarujących się jako wiernych. W trosce o zachowanie Kościoła Świętego przed nasilającymi się atakami i knowaniami ze strony organizacji podającej się za masonerię, pozostającej w konszachtach z siłami nieczystymi na mocy danej nam przez Kan. 107, 2° Kodeksu Prawa Kanoniczego postawiamy:
1° ekskomunikować kanonika Guliano Montiniego za zdradę wiary oraz przystąpienie do organizacji masońskiej;
2° ekskomunikować prezbitera Rodrigo Borgio za zdradę wiary oraz przystąpienie do organizacji masońskiej;
3° ekskomunikować Jego Książęcą Mość Jerzego Maksymiliana van Oranje-Nassau za zdradę wiary oraz przystąpienie do organizacji masońskiej;
4° ekskomunikować Jego Ekscelencję Tomasza van Egmond za zdradę wiary oraz przystąpienie do organizacji masońskiej.
Ponadto, za działania na szkodę Państwa Kościelnego nadajemy tytuł persona non grata w Stolicy Apostolskiej Konstantemu Jerzemu Michalskiemu oraz Feliksowi Spirkinowi.
Datum Rotriae, apud S. Paulum, die XVII, mensis Augustus, anno Domini bis millesimo quattuordecimo, Pontificatus Nostri primo.
/-/Sanctitas Vestra Leo II
Pontifex Maximus et Servus Servorum Dei,
Patriarcha et Episcopus Rotriae, etc.
Następnie Patriarcha spojrzawszy się na współbraci w duchowieństwie rozpoczął wypowiadać formułę ekskomuniki:
W prawości nadanej nam mocy sądzenia w Kościele Matce Naszej pozbawiamy Braci: Guliana Montiniego, Jerzego Maksymiliana van Oranje-Nassau, Tomasza van Egmond-Wettin, Rodrigo Borgio jak i ich podżegaczy Komunii świętej pod postacią Ciała i Krwi Pana. Oddalamy ich od wspólnoty chrześcijan i wykluczamy z łona naszej Świętej Matki Kościoła w niebie i na ziemi. Ogłaszamy ich ekskomunikowanymi jak i objętych anatemą oraz skazujemy na wieczne potępienie i banicje, aż pękną kajdany wyrządzonego przez nich zła i wypełni się czas pokuty zadowalający Kościół.
Patriarcha rzucając świecą o ziemię woła:
Fiat!
Natychmiast reszta kapłanów rzuca swe zapalone świece o ziemię, wołając za Patriarchą. Chór Cantores Lateransis zaczął intonować fragment Confutatis Maledictis, na dźwięk którego duchowieństwo tym samym orszakiem, wolnym krokiem rozpoczęła opuszczać świątynię.
