I posiedzenie Rządu

[Norbert I Catalan]

Szanowne Panie Minister,
Szanowny Panie Ministrze,

Rząd Królestwa Skarlandu powołany więc możemy rozpocząć I posiedzenie Rządu Centralnego.

Proponuję aby posiedzenie rządu nie odbyło się jednego dnia bo z czasem krucho, więc proponuję aby posiedzenie trwało kilka dni od 1-4 marca. Co Panie i Pan na to?

[María]

Uważam, że powinniśmy obradować permanentnie w trybie zadaniowym. Czyli, że przewodniczący rzuca problemem do tego działu forum i mamy małą burzę mózgów. Wydaje się, że to będzie najbardziej efektywne.

[Norbert I Catalan]

To może najpierw polityka zagraniczna. Sprawa umieszczenia Agurii, uznanie Agurii i Brytanii.

[María]

W przypadku Agurii uważam, że powinniśmy się wstrzymać. Aguria jest zbyt młoda i może upaść. Dajmy jej się rozwinąć. Nie stoi to oczywiście na przeszkodzie do uznania jej, jak i uznania Brytanii. W końcu uznanie jest aktem o dużo mniej doniosłych skutkach, niż wyrażenie zgody na umieszczenie na mapie.

[Norbert I Catalan]

Cóż Aguria jak na młode państwo bardzo dobrze prosperuje, Brytania ma się trochę gorzej pod tym względem.

[María]

Jeżeli chodzi zaś o profesjonalizm przygotowania, to Brytania zdecydowanie wyprzedza Agurię o co najmniej dwie długości. Uważam, że przyjęcie postawy pełnej uprzejmego oczekiwania będzie dużo lepsze, niż przysłowiowe wyjście przed szereg.

[Mary Stuart-Gallun]

Szanowna Pani Minister, Panie Ministrze, Panie Przewodniczący

Z powodu mojego stanowiska jakie zajmuje w Królestwie Brytanii ośmielę się powstrzymać wyrażenia publicznie jakiegokolwiek zdania na temat Królestwa Brytanii. Równocześnie analizując obecną sytuację śmiem twierdzić iż uznanie Agurii nie wpłynęło by negatywnie na politykę zagraniczną Skarlandu.

[Fabio Schröder]

Szanowni,

Uważam, że warto uznać zarówno Agurię, jak i Brytanię. Jeśli zaś mowa o umieszczeniu tej pierwszej na mapie - opowiadam się przeciw. Zobaczmy lepiej, co z niej wyrośnie.

[Norbert I Catalan]

Aguria jest aktywna, istnieje już prawie 8 miesięcy, nie prezentuje sobą poziomu typu Parlandia, Apaczowo czy Bolivaria ale prezentuje poziom, że tak to ujmę vaarlandzki. Skarland po 8 miesiącach istnienia był ustabilizowany, w miarę aktywny tylko było paru obłąkanych obywateli, którzy lubili zmieniać stan rzeczy w naszym państwie.
Aguria dobrze rokuje, więc nie widzę powodu dla którego mielibyśmy nie udzielać jej zgody na zaistnienie na naszym kontynencie.

[María]

Ja uważam, że decyzję powinniśmy podjąć na końcu. Najpierw niech inni się wypowiedzą.

[Fabio Schröder]

Pani Mario, moim zdaniem to dobry pomysł. Wówczas dowiedzielibyśmy się najpierw jak inni odbierają Agurię, która mogłaby w przyszłości pojawić się na mapie naszego kontynentu.

[Norbert I Catalan]

Samunda po raz kolejny zakłóca spokój mieszkańców Vaarlandu: http://http://habarii.wordpress.com/2012/03/04/incydent-nuklearny-nad-rohanem/. Jak widać nadal twierdzą, że cały Vaarland to ich strefa wpływów i mogą robić tu co chcą.
Takie działania Samundy i brak stanowczej reakcji państw Vaarlandu pokazują, że Konwencja Vaarlandzka o ziemiach niczyich jest po prostu aktem bez pokrycia więc niezasadne jest jego dalsze obowiązywanie.

Trochę historii:
Samunda najpierw urządziła sobie manewry tworząc de facto blokadę morską Rzeczpospolitej Obojga Narodów, następnie wpadli na pomysł budowy baz morskich przy granicach Skarlandu.

Co o tym sądzicie?

[Mary Stuart-Gallun]

Powinniśmy zareagować, w obecnej sytuacji powinniśmy użyć nawet najbardziej radykalnych środków, z działaniami zbrojnymi włącznie. Nie wykluczam także możliwości zakazania wstępu na terytorium Skarlandu wysokim dygnitarzom Samudy.

[Norbert I Catalan]

Dygnitarze Samundy od dłuższego czasu są w Skarlandzie persona non grata, traktat uznaniowy też jest wypowiedziany.

[María]

Proponuję to po prostu zignorować. Takie działania nastawione są na wzbudzenie sensacji. Jeśli raz, drugi, trzeci nie osiągną zamierzonego rezultatu, to odstąpią od tego typu działań.