Czcigodni Ojcowie Soborowi,
Widzimy, że nikt nie napisał nic nowego w tym wątku, więc przedstawimy Wam kolejną naszą propozycję.
Diecezja, tak jak w świecie realnym, powinna być kojarzona jako wspólnota wiernych zarządzana przez biskupa, arcybiskupa lub też jak to w rotryjskim przypadku zazwyczaj było - Prymasa. Nie możemy znów dopuszczać do sytuacji, w której kilka diecezji było zarządzanych przez Administratora Apostolskiego. Urząd ten powinien zniknąć lub ograniczyć się do krótkiego zastępstwa, np. na czas inkardynacji nowego Prymasa, do miesiąca czasu. Wierzymy, że nasz pomysł spotka się z aprobatą Braci i wyrażą oni pełne poparcie dla naszego pomysłu. Oczywiście zamierzamy porzucić schemat stosowany przez naszych poprzedników, którzy jak oka w głowie strzeli zachowania równowagi pomiędzy wyższym a niższym duchowieństwem. Jeśli któryś z Braci będzie wyróżniał się wzorową posługą, nienagannym charakterem i posiadał liczne osiągnięcia dla Kościoła, to czemu nie mielibyśmy mianować go biskupem? Nie oznacza to jednak, że nie powrócimy do modelu, który dawien dawno stosowany był przez Ojców Świętych. Jak wcześniej wspomnieliśmy - przyszły biskup musi wyróżniać się z ogółu i nie sądzimy, że to wyróżnienie się nastąpi po dwóch miesiącach posługi. Chociaż, możemy sobie życzyć, aby każdy nowy duchowny posiadał taki zapał do pracy, aby po krótkim okresie czasu uczciwie zapracować na nominację biskupią. Bylibyśmy wtedy bardzo szczęśliwi, nawet jeśli duchowni ograniczyli by się tylko do godności purpuratów i biskupów. Najważniejsze, aby każda nominacja była w pełni zasłużona i sprawiedliwie nadana, bo takim Patriarchą chcemy być - sprawiedliwym.
Kolejną istotną sprawą jest kwestia Synodu, których do tej pory zorganizowanych było kilka, a w końcu Synod jest największym narzędziem w ręku biskupa. Chcemy, aby każdy biskup diecezjalny, prymas, był zobowiązany do zwołania jednego synodu raz na jakiś czas - 3 miesiące, 6 miesięcy, rok - Ojcowie niech sami zdecydują. Chcemy, aby instytucja Synodu stała się miejscem rozmów biskupa z wiernymi - aby wierni porozmawiali z nim o problemach i sprawach pilnych rozwoju ich wspólnot.
