Wasza Arcychrześcijańska i Najwierniejsza Mość,
Wasza Arcychrześcijańska Mość,
Wasze Królewskie Mości,
Wasze Królewskie Wysokości,
Wasza Eminencjo,
Wasze Ekscelencje
Książęta, Arcybiskupi i Biskupi,
Drodzy goście zagraniczni,
Czcigodni Bracia i Siostry,
"Zrujnował swój namiot jak ogród, przybytek swój zburzył. Na Syjonie Pan skazał na niepamięć zgromadzenie i szabat: w karzącym gniewie odtrącił kapłana i króla."
Umiłowani,
Stajemy w dzisiejszym dniu w obliczu ostatnich wydarzeń, których nie wolno Nam nigdy puścić w niepamięć. Wydarzenia te były niezwykle bolesne dla Kościoła Rotryjskiego i Stolicy Apostolskiej, lecz jak się zdaje - nieuniknione. Wiele lat historii, wiele lat pracy niezliczonej rzeszy kapłanów stało się melodią przeszłości. Państwo Kościelne trawione ogromnym kryzysem - nie tylko aktywności, lecz mającym swoje korzenie na wielu innych płaszczyznach, przestało istnieć.
Gdy 27 czerwca 2007 roku Victor Surmun zjednoczył Surmeński Kościół Chrześcijański i Katolicki Kościół Tyrencji, aby wraz z kilkoma współbraćmi dokonać wyboru Patriarchy - nowego pasterza ziemskiej owczarni, prawdopodobnie nie spodziewał się, że Państwo Kościelne Rotria przetrwa tyle lat oraz tego, że doczeka się tak wspaniałego dziedzictwa, którego niejedna mikronacja może Rotrii zazdrościć.
Niestety kres I Państwa Kościelnego nastąpił całkiem szybko, ledwie po kilku miesiącach, końcem listopada 2007 roku Rotria została rozwiązana. Jak się szybko okazało, stan niebytu szybko przeminął i II Państwo Kościelne proklamowano 15 marca Roku Pańskiego 2008. Od tamtego dnia do 6 czerwca 2015 roku została napisana piękna historia, która obejmowała rządy 22 Patriarchów, epokę fabularyzacji Kościoła, jak i wzrostu jego potęgi na Soborze Florenckim I. Rotria została zniszczona niczym Jerozolima...
"Nie wyczerpała się litość Pana, miłość nie zgasła. Odnawia się ona co rano: ogromna Twa wierność <<Działem mym Pan>> - mówi moja dusza, dlatego czekam na niego.
Bo nie jest zamiarem Pana odtrącić na wieki. Gdyż jeśli uniży, ma litość w dobroci swej niezmiernej; niechętnie przecież poniża i uciska synów ludzkich."
Pan Bóg dał Państwu Kościelnemu i jego mieszkańcom w marcu bieżącego roku poważne ostrzeżenie, aby odejść od swoich błędów - od nepotyzmu, symonii, korupcji, a przede wszystkim od braku szacunku dla swego bliźniego - tak jak dał ostrzeżenie Narodowi Wybranemu w Księdze Kapłańskiej. My, naród rotryjski je wtedy zignorowaliśmy i teraz stajemy przed ciężkim zadaniem - budowy III Państwa Kościelnego Rotria.
Ojcowie Soborowi, których zawezwaliśmy na Sobór Rotryjski I od dłuższego czasu dyskutują nad obliczem III Państwa Kościelnego. Wiemy na pewno, że kształt spadkobierczyni I i II Rotrii będzie odmienny od swych poprzedniczek - począwszy od zmiany symboli narodowych, poprzez zmianę struktury organów władzy, poprzez zmianę podejścia do kościołów partykularnych w świecie, poprzez jasne nakreślenie obowiązków duchowieństwa, na zmianie klimatu Stolicy Pawłowej skończywszy.
Wierzymy, że te zmiany na nowo sprawią, że Kościół Rotryjski i Stolica Apostolska staną się prawdziwym centrum kultury chrześcijańskiej w mikroświecie, a Oblubienica Kościół znów zabłyśnie dawnym blaskiem. To trudne zadanie czeka na Nas, lecz czy mamy się go obawiać lub też unikać wyzwania, które postawił przed Nami Pan i Wierni? Nie! Nie po to elektorzy obrali Nas Patriarchą Rotrii, abyśmy dążyli do dalszego pogrzebania tego co już pogrzebane. My mamy za zadanie tę Rotrię wygrzebać, wskrzesić i odrodzić. I wierzymy, że to się uda! Tu i teraz, ponieważ Rotria jest nieśmiertelna; nieśmiertelne jest jej dziedzictwo i spuścizna, a Nam Pan dał za zadanie pielęgnować to wszystko, co zostawiły po sobie poprzednie pokolenia Patriarchów, Biskupów i Kapłanów
"Jeżeli zaś nie będziecie Mnie słuchać i nie będziecie wykonywać tych wszystkich nakazów, jeżeli będziecie gardzić moim ustawami, jeżeli będziecie się brzydzić moimi wyrokami, tak że nie będziecie wykonywać moich nakazów i złamiecie moje przymierze, to i Ja obejdę się z wami odpowiednio: ześlę na was przerażenie, wycieńczenie i gorączkę, które prowadzą do ślepoty i rujnują zdrowie."
Dzisiaj jesteśmy postawieni w zupełnie innej sytuacji, niż Ojcowie Rotrii, którzy wskrzesili ją w pamiętnym roku 2008. W czasach o wiele trudniejszych, kiedy coraz mniej nowych osób zamieszkuje Pollin. W Rotrii została Nas zaledwie garstka, która liczbą ustępuje czasom świetności Państwa Kościelnego, zamieszkiwanego wówczas przez sporą grupę duchownych, ale też i świeckich. Jednak mimo tych wszystkich trudności, My oraz pozostali duchowni przystępujemy do odbudowy III Państwa Kościelnego Rotria pełni nowych sił i ambicji, które pozwolą Nam na przywrócenie Rotrii jej wspaniałego blasku, aby znów przysporzyć Kościołowi Rotryjskiemu chwały.
Gdy obrano Nas Patriarchą, nie kryliśmy łez wzruszenia, ale też i zaskoczenia, że oto Nas - skromnych pracowników winnicy - Pan posyła na taką misję. Nie jest tajemnicą, że przez całą Naszą drogę od momentu wstąpienia do seminarium, mieliśmy trudniejsze zadanie do wykonania. Odbudowa Państwa Kościelnego będzie dla Nas ciężkim krzyżem, ogromnym doświadczeniem, ale tylko Pan Bóg wie czy się uda. My, wszyscy wspólnie, możemy tylko pomodlić się - o co Was prosimy w tym dniu - o pomyślność Naszego pontyfikatu.
"Ja obalę świątynię tą ręką uczynioną i przez trzy dni inną ręką zbuduję."
W tym uroczystym dla Nas oraz całej społeczności rotryjczyków, chcieliśmy powiadomić Was, Bracia i Siostry, o rozpoczęciu budowy Bazyliki Świętego Pawła, która to jest wspólną inwestycją Państwa Kościelnego i władz Imperium Skarlandu. Bazylika ta zostanie po wsze czasy wieczystą i namacalną pamiątką odbudowy Rotrii oraz w godny sposób będzie wielbić Pana.
Wierzymy, że Bazylika Świętego Pawła, która powstanie w samym sercu Apostolskiego Miasta Rotria częściowo odciąży Bazylikę Laterańską ze swych dotychczasowych obowiązków, jako jedna z dwóch Bazylik Patriarszych. Również chcemy, aby Bazylika Świętego Pawła stała się w przyszłości świadkiem wielu ważnych uroczystości dla Państwa Kościelnego.
"Kto Was przyjmuje, Mnie przyjmuje, a kto Mnie przyjmuje, przyjmuje Tego, który Mnie posłał. Kto przyjmuje proroka, jako proroka, nagrodę proroka otrzyma. Kro przyjmuje sprawiedliwego, jako sprawiedliwego, nagrodę sprawiedliwego otrzyma. Kto poda kubek świeżej wody do picia jednemu z tych najmniejszych, dlatego że jest uczniem, zaprawdę powiadam Wam, nie utraci swojej nagrody."
Na zakończenie i pamiątkę tego pięknego dnia chcemy wyróżnić kilka zasłużonych dla Kościoła osób:
1. Nadajemy Jego Ekscelencji Albertowi Wilhelmowi van Oranje-Nassau godność Kardynała Świętego Kościoła Rotryjskiego.
2. Nadajemy jednemu z Naszych Braci godność kardynała in pectore, ponieważ na najbliższy czas jesteśmy zmuszeni zachować jego nazwisko w sercu.
3. Nadajemy Jego Arcychrześcijańskiej i Najwierniejszej Mości Karolowi II godność Wielkiego Obrońcy Wiary i Kościoła.
4. Nadajemy Jej Arcychrześcijańskiej Mości Eleonorze I, Jego Arcychrześcijańskiej i Najwierniejszej Mości Karolowi II - Monarchom Skarlandu oraz Jego Królewskiej Mości Piotrowi II Konstantemu, Królowi Agurii, tytuł Kawalera Wielkiej Kollany Orderu Ducha Świętego
5. Nadajemy Jego Królewskiej Mości Markosowi Viktorjosigosowi, Królowi Surmenii i Rzeczpospolitej Obojga Narodów tytuł Komandor Arcychrześcijańskiego Orderu Sykstusa III
6. Nadajemy Jego Królewskiej Wysokości Albertowi Wilhelmowi van Oranje-Nassau tytuł Komandora Orderu Apostolskiego Aleksandra III
7. Nadajemy Jego Ekscelencji Ciaranowi von Scharfscheutze, Prezydentowi Trizondalu tytuł Kawalera Orderu Apostolskiego Aleksandra III
Et benedictio Dei omnipotentis: Patris et Filii et Spiritus Sancti descendat super vos et maneat semper.
(-) Benedictus I
Pontifex Maximus et Servus Servorum Dei
