Agapa poświęcenia kościoła

[Arthur McKinley]

Poświęcenie kościoła parafialnego pw. Trójcy Świętej w Cùcuta

Wierni Wschodniej Republiki Estelli wypełnili niewielki kościółek parafialny, by móc uczestniczyć w agapie poświęcenia. Wszyscy chcieli się modlić za swoją parafię, której obecność na terytorium Imperium Skarlandu jest przyczyną wielu niesnasek. Wierni mają nadzieję, że wszelkie trudności i konflikty należą do przeszłości. Arcybiskup McKinley - proboszcz wchodził do świątyni podpierając się pastorałem, ubrany w złotą kapę błogosławił wiernych. Chór śpiewał psalm, a bardzo licznie zebrani wierni śpiewali go razem z nim:

Chociażbym chodził ciemną doliną zła się nie ulęknę, bo Ty jesteś ze mną! O Panie, Twój kij i laska pasterska dodają mi otuchy. Chociażbym chodził ciemną doliną zła się nie ulęknę! Alleluja!

Arcybiskup McKinley stanąwszy za ołtarzem zawołał:

Zaprowadź nas Panie do przybytków Twoich!

Na to chór i wszyscy wierni zaczęli śpiewać:

Czy wy wiecie, że jesteście świątynią?
Czy wy wiecie, że jesteście świątynią?
Czy wy wiecie, że jesteście świątynią?
Świątynią, w której mieszka Święty Duch.

W tym czasie duchowny wziąwszy ze stołu ołtarzowego kropidło, obszedł świątynię i pokropił ją wodą, a następnie wróciwszy pod stół ołtarzowy rzekł:

Panie niech się stanie tak, jak powiedziałeś: "Dom mój będzie domem modlitwy. Każdy, kto w nim prosi, otrzymuje; a kto szuka, znajduje; a kołaczącemu będzie otworzone". (Mt 21, 13). Amen.

Zaś po tych słowach wstąpił na ambonę i powiedział:

Bracia i Siostry wierni Wschodniej Republiki Estelli! Jakże się cieszę, że tutaj jestem i że mogę głosić Słowo Boże w tym kraju. Cieszę się, że trudności zostały pokonane. Nie chcę już więcej wypowiadać się na ten temat, wszystko zostało napisane w Liście Pasterskim "Zdziwić was może", do którego przeczytania zachęcam.

Tak samo jak w przypadku poświęceń kościołów w Wolnogradzie i Angemont, tak i teraz chciałbym Wam nieco powiedzieć o jego patronie. W Estelli jest nim Trójca Święta. Tajemnica Trójcy Świętej jest największą zagadką naszej wiary. Praktycznie niemożliwe jest jej zrozumienie, gdyż w wielu wypadkach rozum powinien ulec wierze. Postaram się przytoczyć najważniejsze informacje o Trójcy z Symbolu Atanazjańskiego, czyli wyznania wiary ułożonego przez św. Atanazego. Wybrałem wersję wierszowaną:

Wiara ta jedynego Boga w Trójcy głosi,
A Troistość w Jedności nad wszystko podnosi,
I ani mieszać osób pojedynczych będzie,
Ni przez rozdział istności w grubym zabrnie błędzie.
Inna bowiem osoba Ojca, inna Syna,
I Ducha też Świętego osoba jest inna,
Lecz Ojca, Syna, Ducha, jedna boskość cała,
I odwieczny majestat i równa jest chwała.
Jaki Ojciec, Syn taki i taki Duch Święty,
Żaden z nich nie stworzony, każdy niepojęty,
Niczem nieogarniony, obecnym jest wszędzie,
I jak nie miał początku, końca mieć nie będzie.
Przecież nie trzej wieczyści, nie trzej niestworzeni,
Ani trzej nie znający czasu ni przestrzeni,
Lecz Jeden Wiekuisty, Jeden Niestworzony
I Jeden tylko niczem jest Nieograniczony!
Wszechmoc w Ojcu i w Duchu Świętym jest i w Synie
Wszakże nie trzej Wszechmocni lecz jeden jedynie.
Bogiem czcimy Cię Ojcze, Synu, Duchu Ciebie,
Ależ nie trzy są Bogi, Tyś jedyny w niebie!
Panem Ojciec, Syn Panem i Duch Panem zwany,
Przecież Jeden tylko Pan a nie trzy są Pany!
Bo choć każdą z tych osób wielbim Panem, Bogiem,
To trzech Bogów lub Panów znać jest błędem srogim.
Nikt Ojca przedwiecznego, co włada na niebie,
Nie zdziałał, ani stworzył, ani wydał z siebie.
Syn nie zdziałan, nie stworzon, sam Ojciec go rodzi,
Duch zarówno od Ojca i Syna pochodzi
Więc nie zdziałan, nie stworzon, ani też zrodzony,
Lecz owem pochodzeniem uosobistniony.
Jeden zatem jest Ojciec a nie trzej Ojcowie,
Nie masz trzech Synów, tylko jeden tak się zowie;
Jeden też i Duch Święty, nie w liczbie troistej! –
Świeci więc jako słońce dogmat oczywisty:
Że w uwielbionej wszędzie Trójcy Przenajświętszej
Nikt pierwszy lub pośledni, nikt niższy lub więtszy,
Lecz wszyscy trzej i każdy we własnej osobie
Są, jak równie przedwieczni we wszem równi sobie.
A zatem pod utratą szczęśliwej wieczności
Jedność w Trójcy, a Trójcę mamy czcić w jedności.

W tym miejscu chciałbym wam opowiedzieć jeszcze jedną historię związaną z niepojętością Trójcy Świętej. Otóż święty Augustyn pragnął rozumem pojąć istotę tej tajemnicy. Pewnej nocy przyśniło mu się, że idzie brzegiem morza i widzi małe dziecko, które bawi się na owym brzegu. Dziecko wykopawszy dołek w piasku, wlewało do niego wodę, którą brało z morza. Święty Augustyn zapytał się go, co robi. Dziecko odpowiedziało, że chce przelać to morze do tego dołeczka. Święty Augustyn zaczął się śmiać i powiedział, że jest to niemożliwe. Dziecko odpowiedziało mu, że ono prędzej przeleje to morze do dołeczka, niż on pojmie tajemnicę Trójcy Świętej.

Po zakończeniu tej agapy, wierni mogą ją komentować lub dyskutować na poruszone tematy w komentarzach poniżej.

Niech Was Bóg Trójjedyny błogosławi!


Po zejściu z ambony, arcybiskup błogosławił wiernych, rozmawiał z nimi, a chór śpiewał:


Pełni mocy, wdzięczności i chwały.
Pełni mocy, wdzięczności i chwały.
Pełni mocy, wdzięczności i chwały.
Świątynią, w której mieszka Święty Duch.

[Don Fernando Álvarez d'Este y Córdoba]

Ekscelencjo,

proszę wybaczcie mą śmiałość lecz pragnę wspomnieć o jednej ważnej kwestii powszechnie obowiązującej w Imperium Skarlandu. Mianowicie Imperium Skarlandu zamieszczone jest w ramach wiekowych między XVII a, XIX wiekiem, dlatego też bardzo proszę o stosowanie się do powyższej zasady kreując życie Zboru Protestanckiego. Oczywiście tyczy się to również zamieszczanej grafiki, która winna odzwierciedlać klimat wyżej wspomnianych wieków. Z góry dziękuję i w myśl Edyktu z Santiago de Compostela , życzę owocnej posługi na rzecz Imperium Skarlandu i waszej wiary.

[Arthur McKinley]

Tak wiem, na razie usunę, bo trudno znaleźć coś odpowiadającego. Natomiast kwestie liturgii, to kreuję ją osobiście nie bacząc na wzory. Organizacja jest wzorowana bardzo luźno na Kościele Anglii. Nie chciałem niczego kopiować z reala.

[Oliver de Funès]

Ojcze, zaiste wspaniała uroczystość.
Moje serce przepełnia radość z powodu błogosławieństwa od Boga które otrzymaliśmy i możemy cieszyć się wyznawaniem swojej wiary.
Przepełnia moją duszę miłość Pana naszego Jezusa Chrystusa, że mogę uczestniczyć w pierwszej Agapie odbywającej się w naszym skromnym kościele.
Ważne jest aby nasz chrześcijańskie życie było bogate w cnoty i charyzmaty, które daje nam Pan, niech będzie chwała Jemu i tym, których umiłował.
Wznoszę modlitwy za nasz Kościół aby dotarł do najodleglejszych zakątków mikroświata i szerzył wartości protestanckiego chrześcijaństwa.
Chwała Panu !