SAKRAMENT SŁOWA 26.07.2015

[Oliver de Funès]

SAKRAMENT SŁOWA W ZBORZE KATEDRALNYM OPATRZNOŚCI BOŻEJ
26.07.2015


Wierni zebrali się w Zborze Katedralnym Opatrzności Bożej aby razem zainaugurować wydanie Aktu Węgielnego ich Kościoła oraz wspólnie wysłuchać Słowa Bożego głoszonego przez Biskupa Naczelnego ich Kościoła Oliver'a de Funèsa.
Z racji bardzo podniosłej atmosfery w kościołach ewangelicznych śpiewa się dziś hymn protestantyzmu:
Warownym Grodem jest nasz Bóg.
Gdy tylko biskup zaczyna kierować się w stronę ambony wierni z chórem rozpoczęli śpiew.
WAROWNYM GRODEM JEST NASZ BÓG, ORĘŻEM NAM I TRWOGĄ...
<a href="http://www.youtube.com/watch?v=xlLHEaQXSsI" target="_blank">http://www.youtube.com/watch?v=xlLHEaQXSsI</a>
Po odśpiewaniu przed ołtarzem hymnu reformacji biskup odwrócił się w kierunku wiernych i rzekł:
Niech Miłość od Pana naszego Jezusa Chrystusa będzie z Wami, a Duch Święty niech przepełnia umysły i serca nas wszystkich.
Wierni odrzekli:
Amen
Biskup wolnym krokiem wchodzi po schodach ambony, a chór śpiewa:


<a href="http://www.youtube.com/watch?v=u6zinHwr4XQ" target="_blank">http://www.youtube.com/watch?v=u6zinHwr4XQ</a>
Gdy na ten świat spoglądam, wielki Boże,
Coś stworzył go wszechmocnym Słowem Swym
Biskup wszedł na ambonę i przemówił:
Drodzy wierni moi, dzisiaj przeczytam dwa krótkie fragmenty Pisma Świętego, które pozwolą nam zrozumieć różnorodność ról w Kościele, ale też powiemy sobie na temat jego jedności.

(22) i wszystko poddał pod nogi jego, a jego samego ustanowił ponad
wszystkim Głową Kościoła, (23) który jest ciałem jego, pełnią tego,
który sam wszystko we wszystkim wypełnia. (Efezjan 1, 22-23)

(14) Albowiem i ciało nie jest jednym członkiem, ale wieloma. (15)
Jeśliby rzekła noga: Ponieważ nie jestem ręką, nie należę do ciała; czy
dlatego nie należy do ciała? (16) A jeśliby rzekło ucho: Ponieważ nie
jestem okiem, nie należę do ciała, czy dlatego nie należy do ciała? (17)
Jeśliby całe ciało było okiem, gdzież byłby słuch? A jeśliby całe ciało
było słuchem, gdzież byłoby powonienie? (18) Tymczasem Bóg
umieścił członki w ciele, każdy z nich tak, jak chciał. (19) A jeśliby
wszystkie były jednym członkiem, gdzież byłoby ciało? (20) A tak
członków jest wiele, ale ciało jedno. (21) Nie może więc oko
powiedzieć ręce: Nie potrzebuję ciebie; albo głowa nogom: Nie
potrzebuję was. (1 Koryntian 12, 14-21)

Oto Słowo Boże !

Kochani Siostry i Bracia,
Dzisiaj w naszym Kościele jest wielkie święto, dokonaliśmy kolejnego kroku naprzód i możemy pochwalić się aktem węgielnym naszego Kościoła, naszym prawem wewnętrznym.
Zdajemy sobie wszyscy sprawę jak bardzo niedoskonałe to wciąż jest, ale jednocześnie mamy głęboką nadzieję, że będziemy potrafili każdego dnia wzbogacać to co już mamy.
Dzisiaj przeczytałem dwa fragmenty Pisma Świętego i najpierw zajmiemy się tym drugim poruszając aspekt naszej różnorodności i tego jak możemy się spełniać w Kościele i życiu.
Święty Apostoł pisze o jedności naszego ciała, o tym, że każde z nich czyni i służy nam do czegoś innego ale w zasadzie pracują one razem.
Tak samo jest z każdym członkiem naszej wspólnoty, dzielimy się na świeckich, duchownych, na tych którzy prowadzą szkółkę niedzielną i na tych którzy śpiewają w naszym chórze.
Każdy z nas posiada talent do tego aby wzbogacać wspólnotę.
Każdy z nas jest członkiem ciała - Kościoła.
Kościół bez was, bez tych członków nie mógłby istnieć.
Kolejnym aspektem, który można poruszyć przy tych dwóch fragmentach Pisma Świętego jest jedność chrześcijan i jeden Powszechny Święty Kościół
Kościół składa się z wielu członków, którzy potrzebują siebie nawzajem, ale jest jeden.
Z powodu licznych grzechów ludzi - chciwości, chęci władzy, błędów doktrynalnych, religijnych zabobonów i wielu innych
uchybień oraz zaniedbań, z inicjatywy ludzkiej narodziło się wiele organizacji i związków wyznaniowych.
Niezorientowany w sprawach wiary człowiek mógłby więc dojść do przekonania, że istnieje wiele Kościołów.
Jest to jednak błąd, od którego trzeba się oddzielić.
Dlatego w ślad za natchnionym Słowem Bożym wierzymy i wyznajemy: Kościół Pana Jezusa Chrystusa jest jeden, zaś niezliczone ludzkie organizacje i podział są skutkiem odejścia od Pisma, są skutkiem ludzkich losów i wszyscy chrześcijanie są jednym w Jezusie.

Na koniec biskup zszedł z ambony, pobłogosławił wiernych. Zaprosił ich do wspólnej dyskusji i poczęstunku, a przed jego wyjściem rozległ się śpiew J.S.Bacha
<a href="http://www.youtube.com/watch?v=0S6Tjvaj19Q" target="_blank">http://www.youtube.com/watch?v=0S6Tjvaj19Q</a>