PALAZZO DUCALE DI MODENA
Witaj przybyszu w Pałacu Książęcym w Modenie/Palazzo Ducale di Modena!
Ta wspaniała barokowa rezydencja łącząca w sobie elegancję baroku francuskiego i przepych baroku włoskiego jest siedzibą książąt Modeny oraz centrum administracji księstwa. Palazzo Ducale di Modena jest jedną z pereł baroku znajdujących się na ziemiach Państwa Kościelnego. Historia przed internetowa niewiele wspomina o wcześniejszych losach rezydencji. Wiemy jedynie, że na miejscu obecnego kompleksu znajdował się niewielki pałacyk hrabiego Modeny. Z źródeł historycznych wynika, że obecny Palazzo Ducale powstał w drugiej połowie XVI i był rezydencją rotryjskich książąt-kardynałów. Zespół pałacowy został zaprojektowany przez Bartolomeo Vigarani, który z wielkim rozmachem rozpoczął przebudowę starej renesansowej rezydencji. Bogato zdobione wnętrza pałacu zachwycają odwiedzających. Wnętrza pokryte toskańskim marmurem, bogate złocenia oraz meble i tkaniny sprowadzone z najdalszych zakątków Imperium Skarlandzkiego. 
HISTORIA RODU D'ESTE y CORDOBA.
Cordobowie wywodzą się z młodej linii szlachty Imperium Skarlandu pochodzącej z Toledo. Aktywnie udzielając się w życiu politycznym Skarlandu szybko zaskarbili sobie poparcie rodziny panującej. Don Fernando Alvarez wraz ze swymi potomkami aktywnie wspierał przemiany ustrojowe w Królestwie Skarlandu, które doprowadziły do wzmocnienia monarchii skarlandzkiej i jej ponownego rozkwitu. Syn nestora rodu, Fernando Luis zasłynął, jako twórca nowego porządku prawnego Imperium Skarlandu. Dzięki zaangażowaniu i pracy Fernando Luisa Kortezy Generalne Królestwa Skarlandu szybko i skutecznie wdrażały nowy system prawny, który stanowiły podwaliny nowego, imperialnego Skarlandu. W zamian za pracę podczas posiedzenia Kortez Generalnych oraz efektywne sprawowanie urzędu Kanclerza Imperium, Jej Arcychrześcijańska Mość Eleonora I, wynagrodziła Fernando Luisa tytułem wicehrabiego, by następnie mianować go markizem włączając go do stanu grandowskiego. Należy wspomnieć, że młodszy z Cordobów jest również założycielem Zakonu Rycerzy św. Jakuba oraz inicjatorem organu sądownictwa na terenie imperium zwanego Inkwizycją Królewską. Ojcu Fernando Luisa, Fernando Alvarezowi korona skarlandzka powierzyła stanowisko Pierwszego Sekretarza Stanu oraz Naczelnego Dowódcy Wielkiej Armady. Zasłynął on jako sprawny organizator ekspedycji handlowych oraz kolonialnych. Nawiązał również ścisłą współpracę młodym ambitnym baronem Felipe Miguelem de Guzmán, który wspierał de Córdobe podczas jego ekspedycji. Królowa Eleonora nagrodziła Fernando Alvareza tytułem kawalera imperium, a następnie regent i dziedzic tronu Don Carlos , nagrodził Alvareza tytułem hrabiego włączając go do stanu grandowskiego. Fernando Alvarez uczestniczył w zbrojnej interwencji wojsk imperialnych w Państwie Kościelnym Rotria. Dowodząc armią imperialną zajął Wielkie Księstwo Toskanii, Parmę, Modenę, Sienę i Mediolan. W uznaniu zasług na polu bitwy Jego Królewska Wysokość Regent Imperium nadał Don Alvarezowi tytuł Rycerza Orderu św. Ferdynanda oraz odznaczył do Orderem wojskowym św. Ferdynanda. Jego Świątobliwość Aleksander IV nadał Don Avarezowi na mocy Konstytucji Apostolskiej „Et habitabunt recti in conspectu tuo” Księstwo Modeny w lenno, czyniąc go pierwszym księciem D’Este. Podczas obchodów siedmiolecia Imperium Skarlandu w Pałacu Królewskim w Walencji Jej Arcychrześcijańska Mość Eleonora nadała Don Fernandowi dziedziczny tytuł Księcia Sewilli.
W niedzielę 19 kwietnia w drugim roku panowania Królowej Eleonory, Don Fernando w Pałacu Książęcym Escorial w Toledo, poślubił hrabinę Catalinę di Cavriago. Aktu zaślubin dokonano w obecności Jego Świątobliwości Aleksandra IV, który gościł w Imperium w apostolskiej rezydencji letniej El Cabanyal. Don Fernando doczekał się z Cataliną córki, Dolores d'Este y Córdoba. Przed narodzinami Dony Dolores rodzinę de Cordoba spotkała straszna tragedia, a mianowicie śmierć męskiego dziedzica Fernando Lusia. Jego Arcychrześcijańska Mość Carlos II powierzył Księciu de Cordoba stanowisko Wicekróla Nowego Skarlandu, który jest zamorskim terytorium Imperium Skarlandzkiego. W drodze do Królestwa Nowego Skarlandu na okręcie flagowym El Gran Grifón, należącym do eskadry handlowej, Don Fernando zapadł na długą chorobę. W czasie choroby wielkie wsparcie dała Księciu de Cordoby jego małżonka Dona Catalina. Księżna Catalina przejęła obowiązki Wicekróla Nowego Skarlandu wyręczając chorego małżonka. Don Fernando uzyskał od Króla Ludwika I Francuskiego tytuł Granda Segarry stając się pierwszym właścicielem tych włości z Możnego Rodu Książąt Cordoby.
