W kwestii podległości Niderlandów wobec niektórych aktów prawnych Imperium...

[Carlos de Médici]

Otóż, ponieważ można rzec, że w zasadzie wyrzucono mnie z budynku Stanów Generalnych w Niderlandach, mimo wypełniania moich inkwizytorskich obowiązków, jestem zmuszony wytłumaczyć Jego Królewskiej Wysokości Albertowi Orańskiemu-Nassau jedną, prostą rzecz (której jednak nie chce przyjąć do wiadomości) w tym miejscu. 

Jednak, jako że straciłem już cierpliwość do długiego i jak widać nieskutecznego tłumaczenia, zrobię to inaczej... Zadając pytania retoryczne i (wyjątkowo) udzielając na nie odpowiedzi...

P: Czy Niderlandy są częścią Imperium Skarlandu?
O: Są.

P: Czy zatem w momencie, gdy stały się częścią Imperium podlegają prawu Skarlandzkiemu?
O: Tak.

P: Nawet pomimo, że traktat rozdziela pewne kwestie?
O: Tak.

P: A dlaczego taka sytuacja prawna ma miejsce?
O: Bo w momencie, w którym Niderlandy stały się częścią Imperium, zaczęły je obowiązywać Prawa Kardynalne a te jasno stanowią o hierarchii aktów prawnych.

P: Czy zatem JKW Albert Orański popełnił błąd?
O: Tak, gdyż nie zastrzegł w traktacie, że poza zapisami art. 4, Niderlandy nie będą podlegać pod Prawa Kardynalne - jak każda część Imperium - ergo pod hierarchię aktów prawnych tam zawartą, która czyni traktat stowarzyszeniowy mniej ważny niż Prawa Kardynalne i dekrety oraz nie sprawdził, że Prawa Kardynalne, zgodnie z którymi dla całego Imperium Skarlandu traktat jest aktem niższego rzędu niż Prawa Kardynalne, nie przewidują wyjątków dla żadnego podmiotu, który uznał zwierzchnictwo Skarlandu, polegających na wyłączeniu stosowania Praw Kardynalnych.

P: Czy zatem traktat ma lukę/jest wadliwy?
O: Z punktu widzenia JKW Alberta Orańskiego tak.

[Don Alberto de Orange-Nassau]

Wasza Królewska Wysokość,

Przez wzgląd na wieloletnią przyjaźń z rodami Medyceuszy i Zepów, pozwolę sobie dać Waszej Królewskiej Wysokości radę. Jak były monarcha przyszłemu (być może) monarsze. Znacznie więcej osiągnąć można przyjacielską prośbą, niż autorytatywnym nakazem.

Wywód byłby doskonały, gdyby nie źle udzielona odpowiedź już w pierwszym pytaniu:

P: Czy Niderlandy są częścią Imperium Skarlandu?
O: Są.

Odpowiedź brzmi: "i tak, i nie".

Traktat jasno stwierdza, iż Niderlandy są "częściowo niepodległe", a jako takie nie są w pełnym tego terminu znaczeniu terytorium Skarlandu. Traktat jest umową międzynarodową zawartą między dwoma suwerennymi państwami. Umowa ta mówi, iż Niderlandy oddają się pod opiekę Imperium w zamian rezygnując między innymi z prowadzenia własnej polityki zagranicznej, lecz również zachowując szereg innych swobód. Traktat nie bez przyczyny nazywa się stowarzyszeniowym, a nie aneksyjnym. Gdyby zamiast tego traktatu zawrzeć dajmy na to traktat o sojuszu militarnym, czy wówczas też prawa kardynalne by nas obowiązywały?

Żaden punkt traktatu nie mówi o tym, iż Niderlandy zostają włączone do Imperium. Mówi natomiast o tym, że "Imperium Skarlandu uznaje Królestwo Zjednoczonych Niderlandów za część Imperium oraz państwo częściowo niepodległe." Jakkolwiek więc wydawać się może podobnym "uznanie za część Imperium" oraz "włączenie do Imperium", terminy te nie są tym samym.

Oczywiście nie kwestionuję prawa Waszej Królewskiej Wysokości do posiadania własnej opinii na ten temat. Jednakże jest to tylko opinia, której władze niderlandzkie nie muszą uwzględniać, respektować, czy choćby się do niej odnosić.

Z wyrazami rewerencji,
A. W. van Oranje-Nassau

[Carlos de Médici]

Rzeczywiście dyskutować można by jeszcze na ten temat długo, ale w świetle ostatniego zdania wywodu Waszej Królewskiej Wysokości straciło to sens. W Słowniku Języka Polskiego jest nawet na to odpowiednie słowo, ale szkoda je nawet tutaj teraz przytaczać. Mogę stwierdzić tylko, że wobec takiej deklaracji mam skrepowane ręce, dlatego dalsza dyskusja na ten temat jest bezcelowa.

Z mojego doświadczenia mogę natomiast Waszej Królewskiej Wysokości udzielić następujacej rady - przyjacielska prośba ma zastosowanie tylko do przyjaciół i tylko w sytuacji, w której wypada nieoficjalnie poprosić miast oficjalnie stosować prawo. Z mojego doświadczenia wynika także, że brak poszanowania prawa zazwyczaj niestety w jakiś sposób źle się kończy.

Z tego miejsca, na koniec mogę jeszcze obiecać Waszej Królewskiej Wysokości i wszystkim obywatelom, że jak (być może) zostanę monarchą, to dokonań rewizji prawa, w tym międzynarodowego, gdyż wymaga ono gruntownych porządków, a te niestety polegają często na zdecydowanych działaniach i poważnych, aczkolwiek potrzebnych zmianach.

[Johannes Albert van Oranje-Nassau]

Z rozbawieniem obserwowaliśmy wymianę zdań pomiędzy naszym czcigodnym ojcem a następcą skarlandzkiego tronu. Nie będziemy się zbyt długo rozwodzić, tylko powiemy krótko i jasno.

 Imperium Skarlandu posiada wyłączność w zakresie:
1. Prowadzenia polityki zagranicznej;
2. Ustalania wysokości zobowiązań Królestwa wobec Imperium;
3. Stałej obecności militarnej w Królestwie na podstawie Art. 3 niniejszego Traktatu;
4. Prawo wysłania obserwatora do Stanów Generalnych Królestwa;
5. Kontroli zgodności działań Królestwa z postanowieniami niniejszego Traktatu i umów jakie w przyszłości zostaną zawarte.

To są wyłączne uprawnienia Imperium w stosunku do Królestwa. Nie ma tam mowy o uznawaniu przez Królestwo hierarchii praw Imperium. Prawo Królestwa ma być zgodne z tym traktatem, co zawarł nasz projekt. Traktat zakłada możliwość tworzenia prawa konstytucyjnego w Królestwie, czyli m.in. własnej hierarchii aktów prawnych. Natomiast wykładnia Czcigodnego Ojca Inkwizytora to tzw. falandyzacja prawa, czyli naciąganie go w bardzo niekorzystny sposób. Nie jesteśmy tutaj na wykładzie, a my nie jesteśmy profesorem by uczyć prawa konstytucyjnego, ale widać że Czcigodny Ojciec Inkwizytor nie odróżnia pojęcia kolonii od państwa stowarzyszonego. Damy krótką lekcję. Państwo stowarzyszone to niepodległe państwo powiązane umową z silniejszym, w której przekazuje silniejszemu uprawnienia w dziedzinie polityki zagranicznej i obronności w zamian za zapewnienie ochrony.

Przypominamy iż "zapis" znajduje się w testamencie lub jest zapisem na sąd polubowny. Akt prawny składa się z przepisów. Radzimy, by osoby mające problem z wykładnią prawa nie czyniły tego lub prosiły o pomoc bardziej doświadczonych. A groźby rewizją traktatu pominiemy, jakbyśmy w ogóle ich nie słyszeli.

To koniec tej sprawy, dlatego prosimy naszego ojca oraz Czcigodnego Ojca Inkwizytora o zaprzestanie dyskusji na ten temat. Jeśli Korona chce wysłać obserwatora do Stanów Generalnych to niech uczyni to w sposób zgodny z prawem poprzez wydanie dokumentu.

[Carlos de Médici]

Ja natomiast przeczytałem wiadomość Waszej Królewskiej Mości z niemałym zdziwieniem, że Król państwa stowarzyszonego, które w chwili problemów zwróciło się do Skarlandu z prośbą o pomoc a ten użyczył mu miejsca na swoim serwerze, zachowuje się do tego stopnia arogancko. Nikt tutaj nikomu nie groził, ale jak widać rewizja traktatu chyba jednak będzie w przyszłości potrzebna. Nie wiem jednak, czy arogancka postawa Waszej Królewskiej Mości i elementarny brak kultury i szacunku pozytywnie wpłynie na ten proces...

[Johannes Albert van Oranje-Nassau]

Prosiliśmy o zaprzestanie dyskusji na ten temat. Prosiliśmy również o niewypowiadanie się w wątku Konstytuanty Królestwa, co zostało zignorowane. Nie życzymy też sobie uwag na swój temat.

Bardzo proszę Jego Arcychrześcijańską i Najwierniejszą Mość o zamknięcie tego wątku.

[Carlos de Médici]

Wasza Królewska Mość całe szczęście nie ma prerogatyw do decydowania na jakie tematy wolno mi dyskutować na terenie Imperium i czy dyskusja będzie zamknięta lub zakończona w dogodnym dla Waszej Królewskiej Mości Momencie. Tutaj właśnie wychodzi niestety to o czym pisałem wcześniej, pomijając już brak elementarnych zasad kultury i szacunku do rozmówcy (ale to już problem Niderlandów jakiego mają króla...), brak jakiegokolwiek poszanowania dla prawa kraju, który udzielił rzekomo Niderlandom wyłącznie gościny - nawet jeżeli, to na placu głównym Stolicy wypadałoby szanować skarlandzkie prawo i skarlandzkich obywateli...

[Johannes Albert van Oranje-Nassau]

Chyba Wasza Królewska Wysokość zapomina o kim i do kogo się zwraca. Jesteśmy królem niepodległego państwa i nie pozwolimy się obrażać.

[Carlos de Médici]

A ja nie pozwolę obrażać siebie, skarlandzkiego prawa i obywateli oraz panoszyć się w samym sercu stolicy, w której Wasza Królewska Mość jest wyłącznie gościem. Dlatego (dopiero teraz) dyskusja zostaje zamknięta, bo po pojawieniu się w niej Waszej Królewskiej Mości przestała być dyskusją.

[Doña Leonor Catalina de Médici]

Wasza Królewska Mość, Wasze Królewskie Wysokości.

Wyrażamy wielkie ubolewanie nad faktem, iż konflikt wywołany niedoinformowaniem, lub co gorsza niepartnerskimi intencjami, podkopał podwaliny sojuszy między naszymi państwami. Państwami połączonymi silnymi więzami sojuszniczymi, gdyż tak należałoby określić stosunki łączące Imperium z Królestwem Niderlandów. Nie staniemy ani po stronie naszego wnuka, który to mógł oszczędzić sobie wypowiadania wielu kąśliwych uwag, ani też nie pochwalimy zachowania młodego Króla Alberta II. Dziwi nas jednak reakcja słynącego z rozwagi i ustatkowania Don Alberta, który dał się wciągnąć w zbędną polemikę. Jako, iż jesteśmy matką i głową dynastii, która swymi korzeniami może konkurować ze starymi rodami v-świata rozumiemy po części rekcję Don Alberta. Musimy jednak publicznie wyrazić dezaprobatę w związku z postępowaniem Alberta II i naszego wnuka. Jego Miłość Albert II wykazał się wielką nieodpowiedzialnością, zdając sobie sprawę z tego, jakie konsekwencje wywołać może jego projekt i wzmianka o siłach zbrojnych. Zostaliśmy również poinformowani, oraz przedstawiono nam fragment rozmowy, w którym Jego Miłość Albert II wprost mówi o zapisach traktatu mówiących o Siłach Zbrojnych. Więc nie przyjmujemy tłumaczeń związanych z jego niewiedzą. Naszego wnuka także informujemy o braku poparcia dla jego postępowania. Odrębną kwestią jest stabilność relacji łączących nasze dwa Wielkie Narody. Jeśli ma ona być celowo poddawana próbom jej osłabienia, oraz szukania zwady przez młodego Króla oraz Naszego Wnuka, nie będziemy za wszelką cenę dążyć do jego podtrzymania. Godnym pożałowania jest fakt, że tak błaha przyczyna, jaką jest konflikt dwojga niedoświadczonych młodzieńców stawia na szali stabilność dalszej współpracy między naszymi Wielkimi Państwami, osiągniętej przecież niemałymi kosztami. Z naszej stron liczymy na wybaczenie błędów wnuka naszego oraz my zapomnimy o nietakcie Jego Królewskiej Mości Alberta II. Chrześcijaństwo w swych naukach uczy przebaczenia, dlatego też my wybaczamy i prosimy o wybaczenie i zrozumienie nadgorliwości naszego wnuka. 

Z wyrazami szacunku i estymy,

/-/ Dona Eleonora I, Królowa Imperium Skarlandu, Królowa Rzeczypospolitej Obojga Narodów oraz Surmenii, etc., etc., etc.