Piazza Navona

[Carlos Lorenzo de Medici y Zep]

Piazza Navona





Religijnym, towarzyskim i gospodarczym centrum Wielkoksiążecego Miasta Rotria stał się Plac Navona, zwany przez tutejszych Piazza Navona. Historia tego placu sięga starożytności, kiedy miejsce to zwane Placem Dioklecjańskim tworzył zespół targowisk, pośrodku którego stał nieduży amfiteatr. Kiedy na rozkaz Hadriana zbudowano okazalszy amfiteatr na Polu Marsjańskim, Plac Dioklecjański służył wyłącznie do wymiany handlowej. W średniowieczu postanowiono o budowie w pobliżu Kościoła św. Agnieszki na Agonie oraz budowę wokół placu placówek urzędniczych. Głównej rozbudowy Plac doczekał się w XVII wieku kiedy to na zamówienie Patriarchy Anakleta II oraz przy ogromnym wsparciu księcia toskańskiego Wawrzyńca Jana Medycejskiego w stylu barokowym pałac rozbudował Francesco Borromini. Rozbudował on Kościół św. Agnieszki dobudowując pobliski pałac, będący siedzibą kanoników pobliskiej katedry. Po lewej zaś stronie placu, przy obecnym Pałacu Gubernatora Borromini wykonał Fontannę del Moro, zaś po prawej, przy uchodzącej drodze do Lateranu Fontannę del Neptuno.





W centrum placu znajduje się wspaniała Fontanna Czterech Rzek, zwana przez rotryjczyków Fontanną Fiumi. Tę fontannę wykonał na prywatne zlecenie Patriarchy Piusa VI Gianlorenzo Bernini w 1651 r. Fontanna przedstawia czterech gigantów mitologicznych, którzy są symbolami czterech wielkich rzek mikroświata. Barokowy kunszt wyraża nie tylko użycie mitologicznych, umięśnionych postaci ale także wielu symboli chrześcijańskich jak ryby, chrystogramy czy wizerunki dobrego Pasterza. W środku fontanny znajduje się egipski obelisk, dokładnie szósty z trzynastu znajdujących się w mieście. Na szycie obelisku, na zamówienie Patriarchy Innocentego VII, zawieszony jest Gołąbek z liściem oliwnym, symbol świetności Państwa Kościelnego Rotria oraz Wielkiego Księstwa.





Po zajęciu miasta przez Armię Imperialną Jego Arcychrześcijańska i Najwierniejsza Mość doznał szoku, w miejscu wspaniałego placu, gdzie bawił się za lat młodzieńczych, zostały tylko gruzy świetnych budowli zniszczonych przez haubice i artylerie skarlandzkie. Natychmiast rozkazał odbudowę Placu według obrazów i planów Borrominiego oraz Pannaniego. W miejscu Fontanny del Moro Król Imperium rozkazał zbudować Monument Wojenny Karola II, któryby górował nad zdobytym miastem. Natychmiast też architekci imperialni rozpoczęli planowanie, ściąganie odpowiednich materiałów z Walencji i budowę pomnika. Na kolumnie w stylu korynckim z głowicą toskańską stoi Jego Królewska Mość w stroju wojskowym trzymając szablę na znak przyjęcia defilady wojskowej. U jego stóp stoi mała armata wycelowana przed siebie - w stronę wrogów Imperium. Pomnik Karola II oparty jest na potężnym bloku z marmuru, który zdobią cztery wielkie, miedziane płaskorzeźby przedstawiające dwie bitwy o Rotrię, bitwę o Florencję oraz potyczkę pod Mediolanem, stoczoną przez Jego Książęcą Mość Fernanda d'Este y Córdoba w marcu. Spód monumentu zdobią cztery imperialne lwy z marmuru, trzymające w łapach kulę ziemską.