Real Audiencia XXIV agosto del año MMXV

[Catalina d'Este y Córdoba]

 

Real Audiencia
XXIV agosto del año MMXV



Nad Pałacem Królewskim w Walencji słońce chyli się ku zachodowi, w stolicy i okolicznych miastach ogłoszono na dzień dzisiejszy audiencję Jej Arcychrześcijańskiej Mości Eleonory I i Jego Arcychrześcijańskiej i Najwierniejszej Mości Carlosa II. Poddani licznie przybyli do Pałacu, aby wysłuchać słów Matki Narodu Skarlandzkiego i jej Najjaśniejszego Syna. Wszyscy z niecierpliwością oczekują wejścia Najjaśniejszych Państwa do Sali Tronowej . Wtem, jeden z dworzan daje znak fanfarą, że zbliża się Jej Królewska Mość wraz z swym majordomusem, Sekretarzem Stanu i Kanclerzem. Gdy tylko zgromadzonych ukazała się majestatyczna postać Władczyni, orkiestra wojskowa rozpoczęła grać marsze.



Gdy Królowa wraz z dworzanami zajęła przygotowane miejsce na tronie, orkiestra odegrała hymn Imperium Skarlandzkiego, oraz zawiesiła flagi na filarach pałacu. Kiedy Jej Królewska Mość wstała, poddani zaczęli wiwatować na jej cześć. Królowa pozdrowiła wszystkich zebranych, na co zebrani odpowiedział jeszcze większą salwą radości. Majordomus uciszył zebranych i poprosił Jej Arcychrześcijańską Mość o przemowę do obywateli Imperium Skarlandzkiego.

<a href="http://www.youtube.com/watch?v=kAOpFAGU3aA" target="_blank">http://www.youtube.com/watch?v=kAOpFAGU3aA</a>

[Doña Leonor Catalina de Médici]

Jego Królewska Wysokość
Albert W. F. van Oranje-Nassau
książę Niderlandów, Rotrii i Mediolanu, Naczelny Dowódca Floty Królewskiej

w imieniu własnym i Rodziny Królewskiej van Oranje-Nassau

przesyła wyrazy szacunku i przyjaźni oraz braterskie pozdrowienie wierząc, iż szczere to posłannictwo, nie przez pryzmat własnych interesów, a z troską o przyszłość Imperium odebrane zostanie.

Będąc już w tym wieku, iż pewne rzeczy można z jego racji wybaczyć, a innych nie wypada nawet wypominać, gdyż doświadczenie i zasługi dają czasem prawo, do odstępstwa od konwenansów i przyjętych reguł, piszę ten list, jako zatroskany o losy tej części mikroświata nestor Rodu Królewskiego z Niderlandów. Liczę, iż słowa te, jakkolwiek trudne mogą być do przyjęcia i akceptacji, nie zostaną poczytane w niewłaściwy sposób, lecz przyjęte z pełnym zrozumieniem i uszanowaniem.

Najbliżsi moi przyjaciele z pewnością przyznają, iż jako człowiek posiadam wiele cech, w tym także takich, które nie dodają mojej reputacji. Jednakże nikt szczerze nie może wyznać, iż brak mi honoru. Jest on dla mnie głównym drogowskazem i inicjatorem wszelkich moich działań. Przez wzgląd na to, jak i na osobistą sympatię i przyjaźń z rodem de Medici, zdecydowałem, by moje wątpliwości i obawy uczynić wiadomymi dla najbardziej sprawą zainteresowanych.

W równej mierze Niderlandy i Rotria są dla mnie bliskie i wielce interesuje mnie ich pomyślna przyszłość. Od dawna też, drogim mi jest los Skarlandu, w którym działałem na długo przed panowaniem Medyceuszy. Tym bardziej więc zrozumiałym jest moje zaniepokojenie ich przyszłością, która jakkolwiek niepewna, zakreśla pewne scenariusze, których uniknąć jest moim aktualnym celem.

Sytuacja w Imperium, które poprzez splot działań moich i mojej rodziny, licznych przypadków i przyjacielskich porozumień wielokrotnie powiększyło swoje wpływy, jest trudna, co zapewne widzą wszyscy. Jednakże jeszcze gorszą wydaje się możliwa przyszłość, w której to aktualny sukcesor Jego Królewska Wysokość Karol Jan, stałby się królem Skarlandu. Nie trudno dostrzec, iż jego działalność oraz postawa budzi konflikty w każdym miejscu, w którym raczy się pojawić. Arbitralny ton, bezkresna ufność we własną nieomylność, połączone z brakiem doświadczenia i zasług dla Imperium budzą wśród prostego ludu oraz arystokracji słuszne oburzenie, swoisty Święty Gniew. Obawiam się, iż osoba tak dalece autorytatywna i nieumiejąca współpracować z ludźmi, byłaby w stanie zniszczyć nie tylko umocnione nowymi obszarami wpływu Imperium, lecz także stanowczo naruszyć dotychczasowe więzy przyjaźni łączące wielu ludzi w tym kraju.

Wobec powyższego, zrozumiałym wydaje się fakt, iż w razie spełnienia się wspomnianego scenariusza, nie będę mógł biernie przyglądać się biegowi zdarzeń. Liczę również, iż przesłanie tej wiadomości zostanie właściwie odczytane.

Z wyrazami rewerencji,
Albertus

Dano w królewskim mieście Hadze, 24 sierpnia 2015

List w jednobrzmiących kopiach, dostarczono:

• Jej Arcychrześcijańskiej Mości Eleonorze
• Jego Arychrześcijańskiej i Najwierniejszej Mości Carlosowi
• Jego Królewskiej Mości Markowi Pawłowi
• Jego Królewskiej Mości Albertowi II
• Jego Królewskiej Wysokości Norbertowi
• Jego Książęcej Mości Ferdynandowi d'Este y Córdoba

Eleonora I z Bożej łaski Arcychrześcijańska i Najwierniejsza Królowa wszystkich ziem skarlandzkich, Walencji, Kastylii, Leónu, Nowego Skarlandu i Estelli Wschodniej, Księżna Galicji, Pani Wysp Zachodnich, Królowa Rzeczpospolitej Obojga Narodów, Królowa Surmenii, Wielka Księżna Rotrii, Toskanii, Koregentka Niderlandów, etc., etc,. etc,.

Wasza Eminencjo, proszę przyjąć wyrazy Naszego wysokiego szacunku względem Waszej osoby, oraz podziękowania za przedłożenie listu, którego treść postanawiamy upublicznić. Pragniemy tym samym podkreślić, że Dom Panujący jest w stałej łączności ze wszystkimi narodami zamieszkującymi nasze rozległe Imperium, a owa łączność nigdy nie została przerwana.

Dlatego też, odnawiając święte przymierze między monarchą, a jego ludem postanawiamy nie zatajać przed poddanymi naszymi tak istotnej kwestii, jaką jest opinia Waszej Eminencji na temat wnuka naszego i jego praw do sukcesji na tronie skarlandzim.  Jako, że Korona Imperium Skarlandu podlega zasadom dziedziczenia i może przejść jedynie na członków Domu Panującego, czyni to wnuka naszego Don Carlosa Juana jedynym i prawowitym dziedzicem tytułów naszych i Syna naszego, miłościwie panującego Don Carlosa II.

Cenimy sobie suwerenność i prestiż rodu naszego, na które od pokoleń pracowali nasi przodkowie i pracować będą nasi następcy. Pragniemy podkreślić, że zawsze liczyliśmy się z opinią ludu naszego, budując stabilność i utrzymując ład w Królestwie Skarlnadu, a następnie Imperium Skarladu . Dlatego i my wymagamy by lud, nad którym przyszło nam panować szanował decyzje, które podejmujemy dla dobra Imperium. Nie wyobrażamy sobie by jakakolwiek siła ingerowała w suwerenność naszych decyzji i podkreślamy wolę naszą, którą jest święte prawo wnuka naszego do sukcesji tronu skarlandzkiego.

Jako głowa Domu Panującego pragniemy również podkreślić, iż Ród Królewski zobowiązuje się przestrzegać wszelkich przywilejów, do jakich zobowiązał się względem państw stowarzyszonych, szanując ich autonomię i kulturę oraz władze lokalne. Tym samym zobowiązujemy państwa stowarzyszone do poszanowania praw i reguł panujących w Imperium Skarlandu, a zwłaszcza tych które stanowią o dziedziczeniu tronu. Nasza wola jest tożsama z wszelkimi postanowieniami, które wydał dotychczas i wyda nasz umiłowany Syn, Jego Arcychrześcijańska i Najwierniejsza Mość Karol II.  Tymi słowami pragniemy zakończyć naszą mowę, wierząc, że jedynie dobro Waszych serc i rozsądek będą kierować was w podejmowaniu decyzji.


/-/ Dona Eleonora I, Królowa Imperium Skarlandu, Królowa Rzeczypospolitej Obojga Narodów oraz Surmenii, etc., etc., etc.

[Carlos Lorenzo de Medici y Zep]

Karol II, z Bożej łaski Katolicki, Arcychrześcijański i Najwierniejszy Król Imperium Skarlandu; Król Estelli Wschodniej; Wielki Obrońca Wiary i Kościoła; Obrońca Świętego Grobu Pańskiego i Król Jerozolimski; Koregent Niderlandów; Wielki Książę Rotrii, Wielki Książę Toskanii; Król Walencji; Król Kastylii i Leónu; Pan Nowego Skarlandu; Książę Orleanu; Książę Ferrary, Palestriny i Florencji; Pan na Wyspach Zachodnich; Książę Galicji, Toledo, Nawarry, Andory i Sieny; Pan w Móstoles i Sewili; Książę Acri i Kordoby; Książę w Surmenii; hrabia Barcelony, Castellony i Pampeluny; Pan na Archipelagu Aztec, Władca San Carlos i Isla Transfiguración de Jesús; Książę Saragossy, Leónu, Tosse de Mar i Lizbony; Pan w Porto; Książę Murcji, Jaén i Cuenco, etc., etc., etc.






Dzisiejsza audiencja zwołana jest także aby świętować odkrycie przez Wicehrabiego de Guzman nowych wysp, które niedługo Kortezy Generalne ogłoszą Wicekrólestwem Aztec. Radujemy się z tego powodu wielce, bowiem nasze Imperium wzrasta nie tylko terytorialnie, ale i w potędze i chwale. Państwa mikroświata wielokrotnie pokazywały, że jesteśmy znaczącym państwem na Pollinie, a teraz szczególnie, kiedy nabędziemy nowych sąsiadów. Z tego też powodu, jak zapowiedzieliśmy, ustanawiamy dekretem Wielki Order San Carlos, na pamiątkę kolonizacji tychże ziem za panowania Jej Katolickiej i Arcychrześcijańskiej Mości Eleonory I, oraz naszego, Katolickiego, Arcychrześcijańskiego i Najwierniejszego Króla Karola II. Cieszymy się przeogromnie z tego powodu i żadne niesnaski w kuluarach Imperium tego nie zakłócą. Dlatego też, My Karol II pragniemy odznaczyć:

• Jej Katolicką i Arcychrześcijańską Mość Eleonorę I Kollaną Orderu Karola I;
• Jego Królewską Wysokość Karola Jana de Medici y Borbón Orderem św. Ferdynanda i Orderem Medycejskim;
• Jego Królewską Wysokość Norberta I de Catalan Kollaną Orderu Imperialnego;
• Jego Świątobliwość Benedykta I Orderem Medycejskim;
• Jego Eminencję Kosmę Piotra de Medici Orderem Medycejskim i Orderem Złotego Runa Domu Panującego;
• Jego Królewską Mość Alberta II Orderem Medycejskim i Czerwoną Wstęgą Orderu San Carlos;
• Jego Eminencję Fernanda d'Este y Córdoba Kollaną Orderu San Carlos;
• Jej Książęcą Mość Caralinę d'Este y Córdoba Krzyżem Wielkim Orderu Królów Arcychrześcijańskich;
• Jej Książęcą Wysokość Marię Dolores Krzyżem Wielkim Orderu Królów Arcychrześcijańskich;
• Wielmożnego Wicehrabiego Felipe de Guzmana Kollaną Orderu San Carlos i Wielkim Mistrzem tegoż orderu;
• Señor Oliviera de Funes Krzyżem Kawalerskim Orderu Imperium.

Ponadto pragniemy uczynić i nadać:

• Jego Świątobliwość Benedykta I, Naszego Brata, Księciem León, Księciem Toskanii i Księciem Ferrary oraz hrabią Segesty;
• Jego Eminencję Kosmę Medycejskiego, Naszego Wuja, Księciem Saragossy;
• Wielmożnego Hrabiego Felipe de Guzmana Hrabią Badajoz;
• Señor Oliviera de Funes Kawalerem Imperium;
• Nadać także Towarzystwu Jezusowemu w wieczne posiadanie lenno w postaci Księstwa Sieny, którego włodarzem od dziś zostaje każdorazowy Generał Zakonu Jezuitów.

(-) Jego Katolicka, Arcychrześcijańska i Najwierniejsza Mość Karol II,
z Bożej łaski Król Imperium Skarlandu, Król Estelli Wschodniej, Wielki Obrońca Wiary i Kościoła, Koregent Niderlandów, Wielki Książę Rotrii, etc., etc. ,etc.

[/list]

[Felipe Miguel de Guzmán]

Wasze Arcychrześcijańskie Mości.

To wielki dzień dla Imperium, które z każdym dniem rośnie w siłę. Dziękuję za to, że moja praca została doceniona i obiecuję, że nie spocznę dopóki nowo zdobyte ziemie nie zostaną zagospodarowane i nie staną się reprezentatywną częścią Imperium Skarlandu.
Życzę Rodzinie Królewskiej długich lat panowania, które przyczynią się do wzrostu potęgi Imperium Skarlandu.

Niech żyją Ich Arcychrześcijańskie Mości, niech żyje Ród Panujący, Niech żyje Imperium!

[Johannes Albert van Oranje-Nassau]

Wasza Arcychrześcijańska Mość!
Wasza Arcychrześcijańska i Najwierniejsza Mość!
Czcigodni wyróżnieni!
Drodzy obywatele Imperium!

Dziękujemy za przyznane nam odznaczenia i gratulujemy pozostałym wyróżnionym. Niechaj Imperium rozwija się ku chwale jego mieszkańców i poszczególnych regionów.

/-/ Albertus II

[Don Alberto de Orange-Nassau]

Jego Królewska Wysokość i Eminencja
Albert Wilhelm Fryderyk van Oranje-Nassau
książę Niderlandów, Rotrii, Oranii i Nassau, Książę Orański, Świętego Kościoła Rotryjskiego Kardynał, Protoplasta i Nestor Rodu van Oranje-Nassau, Ojciec założyciel Niderlandów, etc.

przesyła najszczersze wyrazy szacunku i przyjaźni względem Jej Arcychrześcijańskiej Mości Eleonory, Królowej wszystkich ziem Skarlandzkich.

Wasza Arcychrześcijańska Mość,


Wielce cenię sobie szacunek i przyjaźń Waszego Majestatu, które odwzajemniam i od dawna staram się podtrzymywać i pielęgnować. Przy całym moim oddaniu i estymie względem Waszej Miłości, ośmielam się jednak zauważyć, iż najprawdopodobniej intencja mojego pisma, została niewłaściwie odczytana i zinterpretowana, stąd też, śpieszę z uzupełnieniem i wyjaśnieniem.

Nigdy nie ośmieliłbym się podważyć prawa sukcesji Jego Królewskiej Wysokości Karola Jana względem tronu skarlandzkiego, czego też nie czynię, w upublicznionym przez Waszą Miłość liście. Wpływanie na kwestie dziedziczenia korony jest działaniem niegodnym, którego nigdy bym się nie dopuścił, zważywszy na wieloletnią przyjaźń i współpracę naszych rodów. Jedynym moim zamierzeniem było w zasadzie wyrażenie troski o przyszłość Imperium, w razie objęcia tronu przez aktualnego sukcesora. Jakkolwiek życzę Waszej Miłości wielu lat szczęśliwego panowania, tak nie mogę jednak nie wziąć pod uwagę, iż nawet tak wspaniali monarchowie, kiedyś przemijają. Biorąc przy tym pod uwagę aktualną postawę Jego Królewskiej Wysokości, czuję się zaniepokojony ewentualnością objęcia przezeń władzy królewskiej. Obawy te pozwoliłem sobie uczynić wiadomymi dla osób zainteresowanych, niejako ku inspiracji, dla lepszego wychowania przyszłego monarchy. Miałem nadzieje, iż jego protektorzy i wychowawcy, dzięki moim uwagom, wpłyną na udoskonalenie jego zachowań i charakteru, z pożytkiem dla wszystkich poddanych Waszej Miłości.

Pozwolę sobie również wyrazić ubolewanie nad reakcją Rodziny Królewskiej, na podjęty przeze mnie gest przyjaźni i dobrej woli. Mimo podziękowań Waszej Miłości zostało mi odebrane Księstwo Mediolanu, co odbieram jako karę, za moją szczerą i troskliwą postawę. Z tym miejscem wiążą mnie życzliwe wspomnienia i więzy lenne z hrabiami Bergamo. Liczę więc, iż wobec powyższego wyjaśnienia, sprawa księstwa, zostanie rozpatrzona ponownie, gdyż nie widzę powodu dla jego odebrania Rodowi Królewskiemu van Oranje-Nassau. Jeśli zaś życzeniem Waszej Miłości będzie, bym nie zasiadał dłużej na książęcym tronie, gotów jestem go opróżnić przekazując memu synowi, Jego Królewskiej Mości Albertowi II.   

Z wyrazami rewerencji,
Albertus

Dano w królewskim mieście Hadze, 25 sierpnia 2015