[UNIEWAŻNIONY] Edykt Ostateczny z Wielkiego Pałacu Królewskiego w Rotrii

[Carlos Lorenzo de Medici y Zep]

My, Karol II, z Bożej łaski Katolicki, Arcychrześcijański i Najwierniejszy Król Imperium Skarlandu; Król Estelli Wschodniej; Wielki Obrońca Wiary i Kościoła; Obrońca Świętego Grobu Pańskiego i Król Jerozolimski; Koregent Niderlandów; Wielki Książę Rotrii, Wielki Książę Toskanii; Król Walencji; Król Kastylii i Leónu; Pan Nowego Skarlandu; Książę Orleanu; Książę Ferrary, Palestriny i Florencji; Pan na Wyspach Zachodnich; Książę Galicji, Toledo, Nawarry, Andory i Sieny; Pan w Móstoles i Sewili; Książę Acri i Kordoby; Książę w Surmenii; hrabia Barcelony, Castellony i Pampeluny; Pan na Archipelagu Aztec, Władca San Carlos i Isla Transfiguración de Jesús; Książę Saragossy, Leónu, Tosse de Mar i Lizbony; Pan w Porto; Książę Murcji, Jaén i Cuenco, etc., etc., etc.



Z największym bólem serca, oglądając rozpad Wielkiego Imperium Skarlandu, siedząc w ciemności serca, z drżeniem w rękach na ukochanym fotelu w Gabinecie Królewskim, poświęcając Najlepszemu Bogu całą przyszłość i nas samych, pod ogromem wichrów i burzy przeciwników Pomazańców Bożych, Boga w Trójcy Jedynego i Kościoła Świętego, My, Karol II, Pobożnym od dziś zwanym, postanawiamy co następuje na świętą rzeczy pamiątkę:

Nie widząc dalszych perspektyw działania Imperium Skarlandu, z powodu rozpadów, zamachów i gróźb secesji wielu terytoriów podległych monarsze oficjalnie, wraz naszą Matką Eleonorą I, Najwspanialszą, Najdroższą i Największą dla serca naszego, Królową Imperium Skarlandu, My, Karol II Pobożny, zrzekamy się tronu Imperium Skarlandu, kończąc jednocześnie dziś jego działalność, ziemie zaś jego dzieląc dla uratowania świadomości skąd pochodzimy: ze Skarlandu. Pamiętnego dnia 30 września Roku Pańskiego 2015, po 7 latach działalności, w tym roku jako Imperium Skarlandu, ogłaszamy nieodwołalny upadek administracji Skarlandu, a tym samym przestanie bytowania na mapach Skarlandu jako Imperium. My zaś, i Matka Nasza przyjmujemy od dziś tytuł: Katolickich, Arcychrześcijańskich i Najwierniejszych Mości, królów-seniorów Imperium Skarlandu.


My, Karol II, postanawiamy przeto na rzecz wieczną, nieodwołalną podzielić ziemie nieistniejącego już Imperium Skarlandu dla przyjaciół Imperium Skarlandu. Będzie to ziemia wieczysta i niezbywalna jako lenno, pamiątka po Karolu II, który tak dbał o Imperium Skarlandu, My, Karol II, nadajemy więc przeto:
1. Ziemie Księstwa Lizbony i Porto, a także Wyspy Zachodnie oraz całe Wicekrólestwo Aztec z podległymi mu ziemiami oddajemy na wieczną pamiątkę, wieczyste i niezbywalne lenno Hrabiemu Badajoz, Wicekrólowi Aztec, Don Felipe Miguelowi de Guzman pod trwały i nieodwołalny zarząd nad nimi.
2. Ziemie Wicekrólestwa Białogóry oddajemy pod wieczysty zarząd naszym największym przyjaciołom: Królestwu Agurii, które nigdy się od nas nie odwróciło. Ziemia ta będzie od dziś włączona do Królestwa Agurii jako jej region, którego nikt nie ma prawa jej odebrać.
3. Ziemie byłej Korony Walencji, od Taragony, Guadalajarę po Móstoles, a także Baleary oddajemy po wieki jako kolejny region Królestwa Francji i Nawarry, a którym zarządcą czynimy Króla Ludwika I. Ziemie te natychmiastowo zostają przyłączone do Królestwa, jako pamięć i dziękczynienie za ślub z jego wnuczką.
4. Ostatnie zaś ziemie, ziemie Księstwa Toledo, Galicji, Sewilli, Cacares, Jaen, Córdoby, Leónu i Pampeluny oraz Saragossy i Andory przekształcamy w nasze wieczyste lenno jako Katolickie Królestwo Kastylii, którego to my władcą jego zostajemy i zarząd nad nim pełnimy. Ziemie Wielkiego Księstwa Rotryjskiego również zostają jako domena nasza, nad którym przez pewien czas panować będziemy, a złączone będzie unią personalną z Katolickim Królestwem Kastylii. Ziemie te, niezbywalnie należeć będą do Medyceuszy.


My, Karol II, z woli Boga Jedynego Ostatni Król Imperium Skarlandu tak postanawiamy, a nadto chcemy by wszyscy dworzanie wierni Królowi zostali przetransportowani z Walencji do Escorialu, zaś rodzina Królewska przewieziona do najbezpieczniejszej twierdzy w Sewilli. Wszystkie arcydzieła sztuki, instrumenty, wazy i obrazy, także rękopisy, dokumenty i biblioteki nakazujemy przewieźć do Toledo i Escorialu, gdzie nastąpi ich inwentaryzacja.


Oficjalnie również ogłaszamy zakończenie istnienia wszystkich instytucji skarlandzkich: Inkwizycji, Rady Imperialnej, Kortez Generalnych, Wojsk Imperialnych, Ambasad i instytucji kulturalnych, których siedziby i władze przejdą w skład nowych właścicieli ziem, zaś wojsko przejdzie w służbę Katolickiemu Królowi Kastylii. Nakazujemy przeto również powiadomienie wszystkich przyjaciół Króla Karola i Królowej Eleonory o zaistniałej sytuacji i przeproszenie ich, że zawiedliśmy ich oczekiwanie. Imperium Skarlandu przestaje oficjalnie istnieć.

Edykt ten niniejszy zyskuje moc prawną w momencie ogłoszenia go wszystkim głównym miastom Imperium Skarlandu. W żalu serca podpisujemy tenże dokument, lecz niestety pewna epoka musi się skończyć. Najdroższy Boże, miej nas w swojej opiece!

(-) Jego Katolicka, Arcychrześcijańska i Najwierniejsza Mość Karol II,
z Bożej łaski Ostatni Król Imperium Skarlandu, Wielki Obrońca Wiary i Kościoła, Wielki Książę Rotrii, etc., etc. ,etc.

Pod Edyktem znaleziono zapisany skrawek papieru, który przedstawia się następująco:

Apostolskie Miasto Rotria, Wspomnienie św. Hieronima roku Pańskiego 2015

Z największym bólem serca, podpisałem ostatni dokument w mej karierze królewskiej, Edykt Ostateczny. Będąc adoptowanym przez Królową Eleonorę miałem jak najlepszep lany odbudowy i rozwoju Skarlandu, aby był niegasnącą gwiazdą Pollinu, bo od wielu lat gwiazdka ta zagasła. Miałem wiele inicjatyw, chęci i mocy by wprawić Skarland w wspaniały XVIII wiek, czas najpiękniejszej kultury, polityki i dyplomacji, bardzo dalekiej realnemu światowi. Chciałem dobrze, a to JA wyszedłem na tego najgorszego w tym momencie. To JA Karol zniszczyłem kraj, który budowałem hucpami, groźbami i spiskami, to JA Karol, kiedy wyjechałem na okres propedeutyczny założyłem nowe forum o wiele wcześniej przed wypowiedzeniem traktatów by tam spiskować przeciwko Skarlandowi i złemu Królowi, który nie daje nic, jest cymbałem i nie myśli rządząc. O nie, to nie ja zniszczyłem kraj: to Wy go zniszczyliście, Albercie Orański, który wyniszczałeś każdy kraj O D Ś R O D K A, gdziekolwiek się nie pojawiłeś i Ty Norbercie, swoim upartym zachowaniem i niechęcią do faktu, że zmieniła się władza. To Wy podkopaliście dół, w który wpadł Skarland. To T Y L K O i W Y Ł Ą C Z N I E Wasza wina i Waszych przydupasów: w szczególności rodziny Orańskich i tylko Was winić będę za upadek tego co zbudowałem. Wasze intrygi, Wasze niesnaski i nienawiść zniszczyły każdy kraj po kolei: Niderlandy, Rotrię i teraz Skarland. O ja głupi i najgłupszy, że się zgodziłem Was przyjąć. Teraz mam co chciałem. W liście tym też dziękuję wszystkim, którzy w tym trudnym czasie wspierali Skarland: obywatelom Sarmackim, tak Tobie też Władimirze, obywatelom Bialeńskim, obywatelom Skarlandzkim: Fernandowi d'Este y Córdobie, i Felipe Guzmanowi, oraz synowi memu Karolowi, stryjowi Kosmie, bratu Benedyktowi. Wam wszystkim dziękuję. 30 września zakończył się największy eksperyment: czy kraj z XVIII wieku przetrwa: przetrwałby, gdyby nie ciągłe spiski, które męczyły każdy kraj gdziekolwiek nie pojawił się Albert Orański via Miguel de Zepp via Fabiano Belmonte. Każdy ten kraj jest już dziś cmentarzyskiem. I pamiętajcie przez kogo. A teraz Was pozdrawiam i znikam budować swoje nowe i wymarzone Królestwo, które na pewno wypali.

Pozdrawiam, Karolek vel Facibeni.

[Carlos de Médici]

Podział ziem (o ile na coś takiego trudno w ogóle się zgodzić) powinien nastąpić w inny sposób, gdyż ten jest niezgodny z prawem (inna sprawą jest, czy dałoby się go dokonać zgodnie z prawem). Ponadto pragnę zauważyć, że III PKR wciąż istnieje, gdyż aby dekret utracił moc prawną musi wyrazić na to zgodę także Patriarcha. W każdym razie wobec takiego obrotu spraw zrzekam się obywatelstwa skarlandzkiego.