Wizerunek Imperium Skarlandu

[Felipe Miguel de Guzmán]

Wasza Królewska Mość, Obywatele Imperium Skarlandu.

Nie będę ukrywał, że ostatni kryzys w dość drastyczny sposób zachwiał i tak już wątpliwą pozycję Imperium Skarlandu na arenie międzynarodowej. W wielu krajach wprost mówi się o rozkładzie Imperium Skarlandu i mocno osłabionej pozycji Domu Medycejskiego. Oczywiście pewne wątki pochodzą z okresu, który poprzedza utrzymanie trony przez Najjaśniejszą Panią Eleonorę, ale nie zmienia to faktu, że tak dobrze  zapowiadające się państwo poważnie odczuło konsekwencję ostatnich wydarzeń. Chciałbym zaznaczyć, że nie chcę by ten wątek stał się powodem rozdrapywanie dawnych ran i wypominania błędów. Przykro to stwierdzić, ale każdy z nas w większym lub mniejszym stopniu przyłożył się do obecnego stanu rzeczy.

Na dobry początek chciałbym przeprosić za wszystkie gorzkie słowa, które wypowiedziałem pod wpływem emocji. Mam nadzieję, że mogę liczyć na zrozumienie i wybaczenie. Proszę również byśmy nie wypominali sobie wzajemnie błędów, a zastanowili się nad przyszłością Imperium w sferze polityki zagranicznej. Może nasze sugestie i pomysły będą wysłuchane i znajdą uznanie na Dworze Królewskim.

Pierwszą kwestią jest sprawa stosunków dyplomatycznych z Demokracją Surmeńską, które dziś właściwie nie istnieją. Zastanawiam się czy strona skarlandzka powinna podjąć inicjatywę i dążyć do odnowy traktatu uznaniowego z Surmenią, czy po prostu pozostawić tą kwestią nie patrząc na przeszłość ? A może obierzemy całkiem odmienną drogę i dążyć będziemy do polityki izolacji międzynarodowej skupiając się jedynie na zagadnieniach związanych z naszym państwem nie bacząc na wydarzenia zagraniczne. Liczę na żywą dyskusję i zapraszam do wymiany poglądów. Sądzę, że taką inicjatywą możemy przynajmniej częściowo przyczynić się do kreowania wizerunku Imperium Skarlandu.

[Norbert I Catalan]

Co do Demokracji Surmeńskiej to jest to naturalna kolej rzeczy czyli stosunki dyplomatyczne trzeba odnowić oczywiście metodą może dość hmm ekscentryczną - potulnie przeprosić za grzechy króla skarlandzkiego i wyrażenie woli nawiązania stosunków dyplomatycznych - pozostanie tylko liczyć na surmeńskie miłosierdzie

Co do izolacji to chyba obecnie nie wypada się izolować od reszty.

Idąc dalej wypowiedział bym traktat Królestwu Francji i Nawarry za po ochocze przywłaszczenie sobie ziem nie skarlandzkich nie mając na to podstawy prawnej (ta niby podstawa była jak zauważono dość niezgodna z prawem), a tym samym złamanie traktatu, który nie został wcześniej wypowiedziany. Po za tym zasadność utrzymywania stosunków dyplomatycznych i nawiązywanie nowych jest według mnie beznadziejne.

[Don Alberto de Orange-Nassau]

Również i ja uważam, że zacieśnianie więzi z Francją okazało się pułapką. Bo czy przyjaciel widząc krzywdę swojego kompana podbiega i zabiera mu zegarek, czy raczej pomaga się podnieść? Ja nie chciałbym mieć takiego druha i z pewnością po takim wydarzeniu nasze drogi by się rozeszły. Dlatego uważam, że relacje z Francją należy zerwać.

Co do Demokracji Surmeńskiej - również nie jestem entuzjastą transformacji systemowej, która miała tam miejsce, jednakże taka jest Surmenia, a Zepowie w dewizie mają przecież: "z woli ludu i dla ludu". Widocznie vox populi, vox Dei. W związku z tym zerwanie traktatu przez Karola Szalonego było bezzasadne, w związku z czym błąd ten należy naprawić.

[Catalina d'Este y Córdoba]

Czy Wy naprawdę sądzicie, że z obecną Surmenią warto rozmawiać, Surmenią, która wygnała swoich wielkich mężów stanu? Tej, której przywódcy próbują wprowadzić zakaz dla oficjeli skarlandzkich, a nawet niegdyś obywateli Surmenii? Nie sądzę. Surmenią nie powinniśmy się zajmować, a Francja i Nawarra to nasz sojusznik, dlatego też powinniśmy zacieśniać z nimi stosunki, tym bardziej, że łączy nas jeden mariaż i nieważne, że dotyczy Karola Szalonego i Charlotte Francuskiej. Moja córka czasem bywa we Francji i wie, że Francuzi są dla nas przyjaźni, dlatego też została tam Ambasadorem Imperium. Myślę, że więzi z Francją powinniśmy zacieśniać. Wiemy, że nie był do końca dobrym władcą Karol Szalony, lecz nie był najgorszym do tego stopnia, by wszystko związane z jego panowaniem niszczyć i przekreślać. Dziś powinniśmy zająć się Skarlandem. Ubolewam nad odejściem Estelli Wschodniej, Niderlandów i Rotrii ze struktur Imperium. To pokazuje, że jako Skarlandczycy powinniśmy wewnątrz  siebie uporządkować sprawę, dopiero potem na zewnątrz budować coś innego.

Może powiem coś niesmacznego, coś niemiłego, ale by mieć ładną cerę i usunąć trądzik musimy zdrowo się odżywiać i dobrych preparatów naskórnych użyć, a nie tylko ładnie pudrować twarz, bo jak makijaż zniknie to znów będziemy brzydcy. Tak więc weźmy wpierw zbudujmy swój kapitał wewnątrz kraju i przestańmy się oglądać za tym co Surmenia powie.

[Norbert I Catalan]

Surmenia wolą swego narodu podjęła decyzję o przekształceniu w republikę. Niema się co dziwić o planach zakazania wjazdu niektórym skarlandczykom na teren Surmenii jednak dziś Imperium powinno powrócić do współpracy z Surmenią o ile będzie taka wola po stronie surmeńskiej.

Francja i Nawarra to nie sojusznik bo sojusznik nie wykorzystuje tzw. edyktu ogłoszonego w sposób nielegalny do zawłaszczenia sobie części terytorium Skarlandu - podjęte przez Francję działania można uznać za deklarację wojny bo czym jest złamanie traktatu i zajęcie części Imperium?

Co do sojuszników to Skarland takim mianem może określić jedynie Agurię.

[Don Alberto de Orange-Nassau]

Zgadzam się  JW Norbertem. Choć moja motywacja dla takich postulatów jest inna.

Musimy sobie odpowiedzieć na pytanie: czy chcemy być państwem prawa, sprawiedliwym, praworządnym i uporządkowanym Imperium? Czy też może zasady idą w odstawkę i co zbudujemy to zbudujemy, nie ważne czy trwale?

Otóż moim zdaniem nie można iść na kompromis z sumieniem. Nie można rozpatrywać zasad kardynalnych w sposób wybiórczy. Mnie również Surmenia w obecnym kształcie nie do końca odpowiada. Ale moje prywatne zdanie, czy czyjekolwiek inne, nie może być przekładane na stanowisko kraju. Jeśli mnie Surmenia się nie podoba, zwyczajnie tam nie zamieszkam, ale nie jest to powód, dla zrywania wieloletnich stosunków dyplomatycznych. Dlatego właśnie relację tę należy odnowić, bo została zerwana bez logicznego powodu dającego prawo do takiego czynu. A samo wzajemne uznanie nie musi od razu oznaczać pełnej akceptacji i przyjaźni.

Co do Francji natomiast - mariaż królewski jest ważnym spoiwem dla sojuszy, lecz w tym wypadku okazał się być handlem wymiennym, z reszta mało dla kogokolwiek korzystnym. Nie namawiam do zerwania mariażu, gdyż to wbrew zasadom kościelnym i związek Karola Szalonego, jakkolwiek nieowocny politycznie należy utrzymać, dla zasady mówiącej o nierozerwalności małżeństwa. Jednakże po ostatnich wydarzeniach, mamy pewność, iż Francja naszym przyjacielem nie jest. I choć mariaż rodów powiązany był z mariażem państw, sojuszem dwóch potężnych krajów, to jednak istnienie jednego nie wymusza istnienia drugiego. "Prawdziwych przyjaciół poznaje się w biedzie" - jak mówi porzekadło. W biedzie, jaką był chaos w Imperium i groźba upadku, Francja zamiast wspierać koronę i zabiegać o utrzymanie istnienia Skarlandu, wsparła upadek, gdyż to niosło dla niej wymierne korzyści w postaci uzyskania fragmentu naszego terytorium. Tak niegodna postawa, przekreśla wszelkie sojusze i możliwości pertraktacji. By w ogóle mówić o podtrzymaniu więzi, Francja musiałaby zreflektować się i dokonać rewizji swojego stanowiska względem podziału Skarlandu, przepraszając za wynikłe z ich postawy problemy. Nie zauważam jednak ku temu najmniejszych dążeń, wobec czego odpowiedź Imperium powinna być jednoznaczna - "Au revoir!"

[Maria Dolores d'Este y Córdoba]

Oj, Eminencjo proszę ważyć słowa, bo mogę przekazać coś co zaskoczy Skarlandczyków:

http://www.francja.darmowefora.pl/index.php/topic,730.msg6102/topicseen.html#msg6102

Drodzy Skarlandzczycy,
Szanowni Państwo,

W dniu dzisiejszym Dwór Królewski Jego Arcychrześcijańskiej Mości Ludwika I oświadcza, że Korona Francji i Neapolu rezygnuje z roszczeń związanych z Krajem Walencji, wchodzącym w skład Imperium Skarlandu. W dniu dzisiejszym działy Korony Walencji znikną z forum, po czym zostaną również unieważnione dekrety królewskie uznające upadłość Imperium Skarlandu.

Królestwo Francji i Nawarry bardzo się cieszy z pozytywnego rozwoju spraw w Walencji, których efektem są obrady Kortez Generalnych w Burgos. Wierzymy, że Imperium Skarlandu będzie trwać na mapach Pollinu jeszcze wiele długich lat, a kilka godzin upadłości państwa, ogłoszonych przez Małżonka Naszej Wnuczki, jeszcze bardzo umocni Naród Skarlandzki i Jego tożsamość narodową. My, skromny Naród Francuski, możemy jedynie zapewnić o niesłabnącej przyjaźni względem Jej Arcychrześcijańskiej Mości Eleonory I Skarlandzkiej i Jej podwładnych.

/-/ Louis I Bourbon
Z Bożej woli Arcychrześcijański Król Francji i Nawarry

[Don Fernando Álvarez d'Este y Córdoba]

Naród Surmeński obrał drogę, którą prywatne nie popieram, ale nie zamierzam przedkładać mojej osobistej opinii nad interes Imperium Skarlandu. Zapewne przyjdzie czas gdy relacje między naszymi państwami ulegną ociepleniu i jestem gotów dołożyć wszelkich starań by tak się stało. Musimy jednak pamiętać, że ponowne nawiązanie stosunków dyplomatycznych nie powinno wynikać z przymusu, a z dobrej woli i chęci pojednania. Bacznie obserwuję poczynania przedstawicieli władz Demokracji Surmeńskiej i na chwilę obecną nie jestem przekonany co do chęci współpracy strony surmeńśkiej. Niektóre z zamieszczanych tam opinii uwłaczają nie tylko osobą bezpośrednio zaangażowanym w całą aferę zerwania stosunków dyplomatycznych, ale również obarczają winą osoby, które nie brały udziału w tym przedsięwzięciu. Nie godzi się bowiem składać pokłony i prosić o wybaczenie osoby lub naród, który rzuca kalumnie i oszczerstwa w kierunku władz Imperium. W szczególności mowa tu o Najjaśniejszej Pani Eleonorze, która ani razu nie zabrała głosu w tej sprawie i w żadnej z swych wypowiedzi nie obraziła Demokracji Surmeńskiej. Mogę wymienić wiele przykładów i przytoczyć nie jeden cytat gdzie publicznie ubliżano Jej Majestatowi porównując królową do "krwawej władczyni, czarownicy lub tyranki", a przecież każdy z nas wie, że owe obraźliwe epitety nie mają nic wspólnego z rzeczywistością. Nie będę wspominał już o sobie, gdzie pełniąc urząd Pierwszego Sekretarza Stanu lub Regenta nie poczyniłem żadnych działań w kierunku zerwania stosunków dyplomatycznych z Demokracją Surmeńśką.

Imperium Skarlandu nie powinno wchodzić w kolejne konflikty, dlatego też sugeruje by zachować spokój i kontynuować politykę przyjaźni względem Królestwa Francji i Nawarry. Dwór Francuski w pełni popiera Najjaśniejszą Panią Eleonorę oraz zrzekł się wszelkich pretensji związanych z ziemiami Imperium Skarlandu. Pokój zagranicą jest kluczowy byśmy mogli skupić się na problemach wewnątrz Imperium.

[Don Alberto de Orange-Nassau]

Martwi jednak brak refleksji władz francuskich nad popełnionymi błędami. Sojusznik, powinien wspierać sojusznika, a nie zagarniać bezmyślnie jego ziemie, gdy nadarzy się okazja. Dlatego jeśli nawet utrzymamy stosunki z Paryżem, powinny być one chłodne i zdystansowane.

Decyzja w tej sprawie nie leży w kręgu moich prerogatyw, lecz przestrzegam, że Francja może się jeszcze kiedyś pochylić nad konającym Skarlandem i wtedy skutecznie dobić to, co próbować będzie się podnieść.

Surmeńczykom z drugiej strony trudno się dziwić. Podpis Jej Miłości widnieje wszak na ordonansie o zerwaniu stosunków, a Jego Eminencja de Córdoba występował w imieniu rodziny królewskiej broniąc tej decyzji. Nie usprawiedliwia to wprawdzie niektórych zachowań Surmeńczyków, lecz pokazuje co jest tego źródłem. Źródłem całej serii nieporozumień, nieprzyjemności i pogorszenia się stosunków jest, przyznajmy to otwarcie, głupia, bezmyślna i niczym nieuzasadniona decyzja Karola Szalonego. Z tego powodu nie możemy Surmeńczyków obwiniać.

[Don Fernando Álvarez d'Este y Córdoba]

Czas pokarze jak w przyszłości będą wyglądały stosunki między Imperium Skarlandu a Demokracją Surmeńską. Na chwilę obecną nastroje panujące w Surmenii pozostawiają wiele do życzenia. Z tego co zauważyłem sama Demokracja Surmeńska boryka się z problemami wewnętrznymi. Natomiast osobę Jego Majestatu Karola II Pobożnego winniśmy zostawić w spokoju nie drążąc tematu decyzji podjętych podczas jego panowania.

[Felipe Miguel de Guzmán]

Pozostają inne kwestie, część krajów w tym np Dreamland uważają, że Imperium się rozpadło. Pozwolę sobie zacytować wypowiedź Króla Seniora, a zarazem Premiera Dreamlandu:

Pavel Svoboda
"Ambasada w Santiago de la Palma objęłaby Vaarland ze Skarlandem (czy co po nim zostaje), RON, Agurią i oczywiście La Palmą. "

A w Surmenii  faktycznie nie wesoło i tam panuje rozłam w społeczeństwie. Traktatu z Francją i Nawarrą bym nie ruszał, chyba wystarczy cyrków.

[Don Alberto de Orange-Nassau]

Czas pokarze jak w przyszłości będą wyglądały stosunki między Imperium Skarlandu a Demokracją Surmeńską. Na chwilę obecną nastroje panujące w Surmenii pozostawiają wiele do życzenia. Z tego co zauważyłem sama Demokracja Surmeńska boryka się z problemami wewnętrznymi. Natomiast osobę Jego Majestatu Karola II Pobożnego winniśmy zostawić w spokoju nie drążąc tematu decyzji podjętych podczas jego panowania.

Pobożnego? Kto i kiedy nadał królowi seniorowi taki tytuł? (mógłbym spytać też o kilka innych, które sobie wymyślił, ale oszczędzę sobie zachodu).

Z tą pobożnością Karola Szalonego to jest ciekawa sprawa... Przydomek ten sam sobie nadał, gdy zaczęto (całkiem adekwatnie do zachowania) nazywać go Szalonym. Ciekawi mnie jednak czemu ten przydomek tak mocno jest akcentowany przez dwór?

[Catalina d'Este y Córdoba]

Don Alberto, może tak ja przypomnę, kto zarządzał Rotrią, gdy ją przygarniał dla jednych Szalony, a dla drugich Pobożny władca Skarlandu? Może ja przypomnę, kto przygarnął na dodatek Niderlandy, kraj upadły wówczas? Nie godzi się więc, żeby człowiek, który jest jednym bodajże z największych beneficjentów łask ex władcy, by tak szkalował non stop.

[Felipe Miguel de Guzmán]

Ja w pełni akceptuję ten przydomek, szalony czy nie szalony, ale dzięki Królowi Karolowi, III Państwo Kościelne ma to co ma. A z tego co pamiętam słowami wstępu prosiłem by nie rozdrapywać dawnych ran.

[Tomasz Mancini]

Don Alberto, może tak ja przypomnę, kto zarządzał Rotrią, gdy ją przygarniał dla jednych Szalony, a dla drugich Pobożny władca Skarlandu? Może ja przypomnę, kto przygarnął na dodatek Niderlandy, kraj upadły wówczas? Nie godzi się więc, żeby człowiek, który jest jednym bodajże z największych beneficjentów łask ex władcy, by tak szkalował non stop.

Amen dico Tibi, nie warto jest dyskutować z człowiekiem, który jest niegodny kardynalskiego galero, które nosi