KODEKS Z BURGOS
En el nombre de Dios Todopoderoso: Doña Leonor, por la gracia de Dios, Reina del Imperio Scarlañol: Hemos decretado y decretamos la presente Ley Cardinal escrito en el Código de Burgos, para que se guarde como ley fundamental de nuestros Estados y como base del pacto que une a nuestros pueblos con Nos, y a Nos con nuestros pueblos.
W imię Boga Wszechmogącego: Doña Elenora, z Bożej łaski, Królowa Imperium Skarlandu:
Ogłaszamy i stanowimy następujące Prawo Kardynalne spisane w Kodeksie z Burgos, które warujemy jako prawo fundamentalne Naszych Krajów i jako fundament paktu Naszych Narodów z Nami i Nas z Naszymi Narodami.
KSIĘGA I. IMPERIUM SKARLANDU
TÍTULO I. Del Imperio Scarlañol
I.
Imperium Skarlandzkie składa się z metropolitalnego Królestwa Skarlandu oraz jego dependencji, kolonii i terytoriów zależnych.
II.
Na czele Imperium Skarlandzkiego stoi Król, którego tytulaturę określa osobne prawo.
III.
Władzę w Imperium Skarlandzkim nie sam Monarcha tylko sprawuje, ale takoż i Naród, który wraz z nim Suwerenem jest wszystkich ziem skarlandzkich.
IV.
Imperium Skarlandzie osadzone jest w realiach sięgających XV wieku i końca XVIII stulecia, a szczególnie nawiązuje do Hiszpanii za panowania dynastii Burbonów w tamtym okresie.
V.
Najświętsze symbole Imperium, będące symbolem dumy wszystkich Skarlandczyków, stanowią flaga, herb i marsz honorowy. Wizerunek flagi i godła do niniejszego Prawa dołączone zostają wraz ze słowami marszu honorowego.
VI.
Językiem oficjalnym Imperium jest język polski. Dla celów reprezentacyjnych stosowany jest także język hiszpański, kataloński, portugalski i włoski zaś we wszystkich królestwach, terytoriach zależnych, dependencjach i koloniach Imperium oficjalny charakter mają języki wskazane w ich statutach.
VII.
Siedziba Dworu Królewskiego i naczelnych władz imperialnych znajduje się w Toledo, które mienić się może stolicą Imperium.
VIII.
Siły zbrojne powołane zostaną dla obrony jedności i nienaruszalności Imperium oraz opieki nad wszystkimi zamieszkującymi je ludami.
IX.
Obywatele Imperium oraz jego władze zobligowane są do posłuszeństwa Prawom Kardynalnym spisanym w Kodeksie z Burgos.
TÍTULO II. De los ciudadanos, derechos y deberes fundamentalesl
X.
Obywatelami Imperium są Ci wszyscy, którzy otrzymali zgodnie z odrębnymi aktami obywatelstwo Imperium Skarlandzkiego.
XI.
Wszyscy obywatele Imperium pozostają równymi wobec prawa, czemu nie stoi na przeszkodzie honorowe szlachectwo części obywateli. Szlachectwo stanowi nagrodę za zasługi dla Imperium.
XII.
Imperium przyjmuje wartości płynące z religii katolickiej i uznaje jej prym. Każdy obywatel Imperium pozostaje wolny i nieskrępowany w sferze przekonań, jednak swoim zachowaniem winien okazywać szacunek zasadom chrześcijaństwa.
XIII.
Obywateli Imperium uznaje się za wolnych z przyrodzenia. Imperialne władze dążą do ochrony swoich mieszkańców, ich godności oraz własności prywatnej obywateli.
XIV.
Każdy obywatel ma prawo swobodnie i bez skrępowania wybrać miejsce swego zamieszkania w dowolnej części Imperium Skarlandzkiego. Ograniczenia wynikające z wewnętrznych granic są niedopuszczalne.
XV.
Obywatele Imperium zobowiązani są do posłuszeństwa władzom prawowitym, do przestrzegania Praw Kardynalnych oraz wszelkiego innego prawa stanowionego przez władze.
XVI.
Naczelnym obowiązkiem obywateli Imperium jest jego obrona przed wszelkim zagrożeniem.
XVII.
Obywatele Imperium zobowiązani są do uiszczania podatków ustanowionych przez władze.
Prawo niniejsze Kardynalnym czynimy, najwyższą moc mu przyznając i stanowiąc, jakoby tylko inne Prawo Kardynalne zmienić lub ograniczyć jego postanowienia mogło, a jednocześnie postanawiamy, iż zmiany w tym dokumencie może dokonać jedynie Władca, posiadając aprobatę Kortezów Generalnych.
I. Herb Imperium
II. Flaga Państwowa Imperium
III. Flaga Cywilna Imperium
IV. Marsz honorowy ImperiumMarcha RealGloria, gloria, corona de la Patria,
soberana luz
que es oro en tu pendón.
Vida, vida, futuro de la Patria,
que en tus ojos es
abierto corazón.
Púrpura y oro: bandera inmortal;
en tus colores, juntas, carne y alma están.
Púrpura y oro: querer y lograr;
Tú eres, bandera, el signo del humano afán.
Gloria, gloria, corona de la Patria,
soberana luz
que es oro en tu pendón.
Púrpura y oro: bandera immortal;
en tus colores, juntas, carne y alma están.
Marsz Królewski
Chwała ci, chwała, korono Ojczyzny,
najwyższa światłość
która jest złotem na Twym sztandarze.
Życie, życie, przyszłość Ojczyzny,
która w twych oczach jest
otwartym sercem.
Purpura i złoto: sztandar nieśmiertelny;
w twych kolorach, złączone, ciało i dusza.
Purpura i złoto: kochać i zdobywać;
Ty, sztandarze, jesteś znakiem ludzkich pragnień.
Chwała ci, chwała, korono Ojczyzny,
najwyższa światłość
która jest złotem na twym sztandarze.
Purpura i złoto: sztandar nieśmiertelny;
w twych kolorach, złączone, ciało i dusza.
KSIĘGA II. WŁADZA W IMPERIUM SKARLANDU
TÍTULO I. El Monarca
I.
Domem Królewskim Imperium Skarlandu jest Dynastia Medycejsko Katalońska. Król Suwerenem Imperium Skarlandzkiego pozostaje, najwyższym gwarantem Praw Kardynalnych, suwerenności i wolności Imperium. Jego osoba jest nietykalna.
II.
Przy Monarsze pozostaje ogół władzy, w sprawowaniu której wspierają go Rada Imperialna, Kortezy Generalne oraz sądy.
III.
Korona Imperium Skarlandzkiego dziedziczna jest w osobie potomków Monarchy płci męskiej z pierwszeństwem dla starszych, to jest wcześniej przysposobionych. W razie braku potomków płci męskiej Korona Imperium przechodzi na najstarszą, a potem kolejne córki. W przypadku braku potomstwa zdolnego do dziedziczenia tronu Monarcha posiada prawo wyznaczenia następcy tronu spośród członków Dynastii Panującej. Władca posiada prawo wykluczenia z sukcesji. Z dziedziczenia wyłączone są osoby duchowne.
IV.
O małżeństwie pretendentów do Korony decydują Kortezy Generalne. Brak ich zgody oznacza wyłączenie z linii sukcesji.
V.
W razie niezdolności Monarchy do sprawowania swej funkcji, stwierdzonej przez Kortezy Generalne, wykonywanie Regencji rozpocznie się niezwłocznie, a Regentem zostaje potomek królewski będący następcą tronu. W razie zaś braku potomstwa Regentem zostaje królewski współmałżonek. W innych przypadkach o wyznaczeniu Regenta postanowią Kortezy.
VI.
Przy Królu pozostają wszelkie prerogatywy, jakie nie zostały zastrzeżone dla innych organów władzy, w szczególności zaś stanowi on prawo, wydając dekrety i ordonanse.
TÍTULO II. De la Consejo del Imperio Scarlañol
VII.
Rada Imperialna jest rządem Imperium, który wspiera Króla w sprawowaniu władzy wykonawczej.
VIII.
Na czele Rady Imperialnej stoi Pierwszy Minister Imperium Skarlandzkiego, powoływany i odwoływany przez Monarchę spośród kandydatów wyznaczonych przez Kortezy Generlane. Utrata funkcji przez Pierwszego Ministra Imperium Skarlandzkiego oznacza rozwiązanie Rady i tworzy konieczność powołania nowej.
IX.
Pierwszy Minister Imperium Skarlandzkiego koordynuje działalność Rady Imperialnej, w porozumieniu z Monarchą kreuje politykę wewnętrzną i zewnętrzną Imperium i zajmuje się sprawami dyplomacji.
X.
Na Radę Imperialną składają się:
Primero, Sekretariat ds. Królestw;
Secundo, Sekretariat Stanu ds. Wojny;
Tercero, Sekretariat Stanu ds. Finansów.
XI.
Sekretariat Stanu ds. Królestw zarządzany jest przez Kanclerza Królewskiego. Kanclerz zajmuje się polityką wewnętrzną oraz sprawuje pieczę nad dworem królewskim i kancelarią monarszą. W gestii Kanclerza znajdują się imperialne pieczęcie.
XII.
Sekretariat Stanu ds. Wojny zarządzany jest przez Sekretarza Wojny. Sekretarz Wojny jest odpowiedzialny za sprawy wojska i obronności.
XIII.
Sekretariat Stanu ds. Finansów zarządzany jest jest przez Generalnego Kontrolera Finansów. Sekretariat Stanu ds. Finansów odpowiada za gospodarkę i finanse Imperium.
XVI.
W skład poszczególnych resortów, prócz ministrów nimi administrujących, powoływani być mogą niżsi rangą urzędnicy. Powołuje ich Monarcha na wniosek ministra zarządzającego resortem bądź Pierwszego Minister Imperium Skarlandzkiego.
TÍTULO III. De las Cortes Generales
XVII.
Kortezy Generalne zwoływane są na życzenie Monarchy oraz w razie bezkrólewia, spowodowanego wymarciem dynastii panującej.
XVIII.
W skład Kortezów Generalnych wchodzą grandowie, przedstawiciele szlachty i duchowieństwa skarlandzkiego oraz przedstawiciele ludu będącego podanymi Korony Skarlandzkiej.
XIX.
Kortezy Generalne zwoływane są w celu omówienia spraw kluczowych dla Imperium Skarlandzkiego. Ich prerogatywy obejmują kwestie dotyczące: wojskowości na szczeblu wspólnym, finansów na szczeblu wspólnym, spraw zagranicznych w kwestii zawierania i zrywania umów międzynarodowych. Kortezy Generalne posiadają przywilej przedstawienia Monarsze kandydatów na urząd Pierwszego Ministra Imperium Skarlandzkiego.
XX.
Obradom Kortezów Generalnych przewodniczy osobiście Monarcha, bądź, jeśli taka jest jego wola, Pierwszy Minister Imperium Skarlandzkiego lub Kanclerz Królewski. W przypadku bezkrólewia oraz regencji obradom Kortezów Generalnych przewodniczy Książę Andory będący Prymasem Imperium Skarlandzkiego.
XXI.
Hierarchia aktów prawnych w Imperium przedstawia się następująco:
Primero, Kodeks z Burgos;
Secundo, dekrety królewskie;
Tercero, ratyfikowane umowy międzynarodowe;
Cuatro, ordonanse królewskie;
Quinto, decyzje i rozporządzenia Rady Imperialnej;
Sexto, akty prawa miejscowego.
TÍTULO IV. De las Poder Judiciall
XXII.
Sądy nad obywatelami Imperium i osobami przebywającymi w Imperium, bądź w sprawach przez nich wnoszonych sprawuje Inkwizycja Królewska.
XXIII.
Zakres właściwości Inkwizycji Królewskiej, strukturę i organizację regulują odrębne przepisy.
XXIV.
Aż do momentu dowiedzenia przed majestatem sprawiedliwości winy osoby oskarżonej, jest ona uznawana za niewinną, zezwalając jednak sądom na stosowanie określonych środków zapobiegawczych ujętych w przepisach odrębnych.
XXV.
Monarcha czuwając nad wymiarem sprawiedliwości, dysponuje prawem ułaskawienia skazanego, co do skutków winy.
XXVI.
Prawodawstwo Imperium Skarlandu zgodne z duchem wiary katolickiej, świętej, powszechnej i apostolskiej być powinno, a także w harmonii z prawem boskim i naturalnym tworzyć je należy.
KSIĘGA III. ADMINISTRACJA W IMPERIUM SKARLANDU
TÍTULO I. Administración Dominio Real
I.
Dokumentem tym regulujemy kwestie związane z administracją naszego Imperium.
II.
Tereny dawnych ziem Imperium:
Primero, Korona Królestwa Walencji;
Segundo, Korona Królestwa Kastylii i Leónu;
Tercero, Księstwo Galicji;
Cuarto, Skarlandzkie Wyspy Zachodnie;
zostają złączone w Królestwo Skarlandu, Domenę Królewską pod zarządem Monarchy Imperium Skarlandu.
III.
1. Domena Królewska może być z woli Władcy zarządzana przez Namiestnika Królestwa Skarlandu.
2. Namiestnik Królestwa Skarlandu jest upoważniony do wydawania w imieniu Monarchy dekretów i artykułów jako formy aktu prawa lokalnego. Dokumenty Namiestnika Królestwa Skarlandu nie mogą być sprzeczne z prawem Imperium. Monarcha Imperium władny jest uchylić każdy akt Namiestnika Królestwa Skarlandu.
3. Namiestnik uprawniony jest do:
Primero, wydawania aktów wykonawczych w stosunku do aktów organów ustawodawczych;
Segundo, tworzenia urzędów i powoływania urzędników, będących organami wykonawczymi;
Tercero, zakładania instytucji oświatowych i kulturowych;
Cuarto, prowadzenia handlu oraz gospodarki;
Quinto, dowodzenia armią prowincji poprzez odpowiednie wykonywanie zadań naczelnego dowódcy wojsk lądowych określonych w art. VI Dekretu o Wojsku Imperialnym.
IV.
1. Królestwo Skarlandu podzielone jest na ziemie grandów, które tworzyć będą administracyjnie Imperium. Arystokraci zobowiązani są do comiesięcznego wpłacania należności podatkowej z podwładnych ziem Monarsze Imperium.
2. Do obowiązków grandów w swych ziemiach należy:
Primero, prowadzenie spisów podatkowych i spisów ludności;
Segundo, rozwój infrastruktury miast, dróg, pałaców i obwarowań;
Tercero, mecenat nad sztuką i kulturą powierzonych ziem;
Cuarto, organizacja struktur administracyjnych;
Quinto, prowadzenie i rozwijanie handlu regionalnego i gospodarki powierzonych ziem;
Sexto, zakładanie instytucji kulturalnych, oświatowych i dobroczynnych;
Septimo, dowodzenie oddziałami wojsk Imperium, które określa art. VI. Dekretu o Wojsku Imperialnym z 3 grudnia 2014 r.
3. Sposób nadawania i odbierania ziem grandów określa Dekret o tytułach królewskich i stanie szlacheckim z 7 grudnia 2014 r.
TÍTULO II. Administración Posesiones de Ultramar de la Corona del Scarlaña
V.
Tereny dawnych Wicekrólestw:
Primero, Wicekrólestwa Aztec;
Segundo, Wicekrólestwa Białogóry;
zostają złączone w Wicekrólestwo Indii Skarlandzkich oraz stanowią jego dependencje.
VI.
1.Wicekrólestwo Indii Skarlndzkich zarządzane jest przez Wicekróla.
VII.
1. Wicekról Indii Skarlandzkich upoważniony jest do wydawania w imieniu Monarchy dekretów i artykułów jako formy aktu prawa lokalnego. Dokumenty Wicekróla nie mogą być sprzeczne z prawem Imperium. Monarcha Imperium władny jest uchylić każdy akt Wicekróla.
2. Wicekról Indii Skarlandzkich jest zobowiązany i uprawniony do:
Primero, prowadzenia spisów podatkowych i spisów ludności;
Segundo, rozwoju infrastruktury miast, dróg, pałaców i obwarowań;
Tercero, mecenatu nad sztuką i kulturą powierzonych ziem;
Cuarto, organizacji struktur administracyjnych;
Quinto, prowadzenia i rozwijania handlu regionalnego i gospodarki powierzonych ziem;
Sexto, zakładania instytucji kulturalnych, oświatowych i dobroczynnych;
Septimo, dowodzenia oddziałami wojsk Imperium, które określa art. VI. Dekretu o Wojsku Imperialnym z 3 grudnia 2014 r.;
Octavo, prowadzenia polityki wewnętrznej i zagranicznej kolonii niebędącej w sprzeczności z polityką wewnętrzną i zagraniczną Imperium.
KSIĘGA IV. STANY NADZWYCZAJNE
TÍTULO I. De los Estados Extraordinarios
I.
W razie zagrożenia dla stabilności Imperium z powodu nieaktywności władz bądź innych przyczyn wewnętrznych, Monarcha wprowadza w drodze ordonansu stan nadzwyczajny.
II.
W czasie trwania stanu nadzwyczajnego Król posiada możliwość zawieszenia praw Imperium, wyłączając Prawa Kardynalne.
III.
Na czas trwania stanu nadzwyczajnego Monarcha ma również prawo zawiesić funkcjonowanie wskazanych w dekrecie organów i przejąć ich funkcje.
IV.
Stan nadzwyczajny może zostać zniesiony, jeśli zażąda tego którykolwiek członek Rady Imperialnej, a wniosek ten poprą Kortezy Generalne, zwołane przez Monarchę. Jest to jedyny przypadek, w którym zwołanie Kortezów jest dla Władcy obligatoryjne.
TÍTULO II. Del Estado de Guerra
V.
Szczególnym stanem nadzwyczajnym jest stan wojny.
VI.
Stan wojny ogłaszany jest przez Króla w drodze dekretu w sytuacji, w której Imperium Skarlandzkie znajdzie się w stanie wojny z innym państwem.
VII.
Stan wojenny nie może zostać zniesiony przez Kortezy na wniosek członka Rady Imperialnej. Trwa on tak długo, aż skończy się wojna, w której Imperium uczestniczy.
Prawo niniejsze Kardynalne spisane w Kodeksie z Burgos czynimy, najwyższą moc mu przyznając i stanowiąc, jakoby tylko inne Prawo Kardynalne zmienić lub ograniczyć jego postanowienia mogło, a jednocześnie postanawiamy, iż zmiany w tym dokumencie może dokonać jedynie Władca, posiadając aprobatę Kortezów Generalnych.
Dano w Katedrze Santa María de Burgos we wspomnienie św. Jan Kanty, prezbiter, Anno Domini MMXV
/-/Leonor I
por la gracia de Dios Reina del Imperio Scarlañol
