Catedral Primada de Scarlaña

[Don Fernando Álvarez d'Este y Córdoba]

CATEDRAL PRIMADA DE SCARLAÑA
Catedral de Santa María de Toledo

Witaj przybyszu w murach katedry toledańskiej!

Tę wspaniałą świątynię wzniesiono za panowania Karola I Skarlandzkiego, który pobierając nauki w Apostolskim Mieście Rotria z zamiłowaniem wzbogacał swe królestwo o nowe budowle skarlane. Jedną z najwspanialszych świątyń epoki Karola I jest właśnie Katedra Najświętszej Marii Panny w Toledo, wzniesiona w stylu gotyckim. W dawnych kronikach odnaleźć można informację, że w epoce Kalifatu Skarlandzkiego, Maurowie wznieśli w miejscu dzisiejszej katedry meczet, który następnie został spalony przez wojska chrześcijańskie. Na miejscu meczetu powstał kościół, który jednak wielokrotnie stawał w płomieniach. Dlatego też do dzisiejszych czasów nie przetrwały żadne plany ani grafiki przedstawiające dawną świątynię.

Katedra toledańska stanowi monumentalny kompleks gotycki, który w swych murach mieści liczne kaplice poświęcone świętym kościoła. Znajdują się tu także tumby grobowe oraz płyty epitafialne władców i możnych Skarlandu. W katedrze mieści się również skryptorium, w którym powstało wiele kopii znakomitych dzieł o tematyce teologicznej, matematycznej oraz astronomicznej. Wnętrze świątyni jest idealnym przykładem bogactwa skarlandzkiego gotyku, który w dużej mierze inspiruje się mauretańską ornamentyką, powszechną w rzeźbie i płaskorzeźbie tego regionu. Przekraczając olbrzymie mosiężne wrota świątyni wkraczamy w tajemniczy świat, pełny zaciemnionych kaplic oświetlanych blaskiem świec i kolorowych świateł przenikających przez wspaniałe witraże przedstawiające sceny z życia świętych. Ogromne wrażenie robi wspaniała kolumnada oraz ołtarz główny. Umieszczony między kolumnami, odgrodzony został złotą bramą, tworząc odrębne sanktuarium gdzie z dala od ciekawskich spojrzeń ludu odbywają się ceremonie prywatne monarchów skarlandzkich. Brama odgradzająca ołtarz otwierana jest podczas najważniejszych świąt i koronacji królewskich.

Katedra Najświętszej Marii Panny w Toledo słynie z bogatego zdobnictwa gotyckiego oraz barokowego. Ołtarze i liczne posągi pokryto złotem sprowadzonym z terenów Białogóry i kopalni złota z okolic Kristiniki. Wiele zdobień, rzeźb, płaskorzeźb, wykonano w stylu baroku skarlandzkiego, a ich mnogość i kunszt wykonania sprawia wrażenie, iż wszystkie ołtarze i kolumny pokryte są kamienną koronką o niezwykłej złożoności.

[Don Fernando Álvarez d'Este y Córdoba]

CAPILLA REALE REYES DE SCARLAÑA

Ołtarz główny, zwany również kaplicą królewską stanowi serce najważniejszej świątyni Korony Skarlandu oraz Imperium Skarlandzkiego. Przepiękny ołtarz wykonany z drzewa cedrowego i hebanu bogato inkrustowano złotem i srebrem oraz kamieniami szlachetnymi. Wykonany został w stylu gotyckim, z dodanymi w późniejszym czasie renesansowymi figurami. Ołtarz składa się z pięciu wielkich płyt i sięga sklepienia katedry. Figury, które go zdobią wykonano z wielką starannością, nadając im tym samym delikatną i subtelną formę epoki renesansu. Sceny ukazane na ołtarzu przedstawiają zwiastowanie Najświętszej Marii Panny, narodziny Chrystusa oraz Wniebowstąpienie. Ołtarz stanowi prywatną kaplicę królewską i jest odgrodzony od reszty świątyni złotą bramą. W kaplicy królewskiej znajduje się również skarbiec królewski, gdzie przechowywane są regalia królewskie.

Korona Imperialna Monarchów Skarlandzkich

Korona Imperialna została zamówiona przez jej Arcykatolicką Mość Eleonorę I z okazji proklamowania Imperium Skarlandzkiego. Koronę wykonano ze złota i srebra oraz inkrustowano kamieniami szlachetnymi. Zdobią ją między innymi diamenty, rubiny, szmaragdy i szafiry, a do jej ozdoby wykorzystano również sześćset pereł wyłowionych w pobliżu wyspy Soledad na Archipelagu Białogóry. Korona Imperialna jest jednym z nowszych nabytków Korony Skarlandzkiej i nie była wcześniej używana podczas koronacji królewskich.

Korona Skarlandzka-Korona Walencka

Korona Królewska zwana również Koroną Walencką była używana podczas ceremonii koronacyjnych wszystkich wcześniejszych monarchów skarlandzkich, a ostatni raz użyto jej podczas koronacji Jej Arcykatolickiej Mości Eleonory, mającej miejsce w Leónie. Korona wykonana jest ze złota, od środka podszyta szkarłatnym atłasem, inkrustowana rubinami. Wraz z koroną wyeksponowane jest złote berło, które uwieńczone jest żółtym brylantem o kształcie globy ziemskiego, symbolizującym dominację Skarlandu.

Order Złotego Runa Domu Katalońskiego oraz szaty koronacyjne Wielkiego Mistrza Orderu Złotego Runa.

Order Złotego Runa Domu Katalońskiego oraz Szaty Koronacyjne Wielkiego Mistrza Orderu Złotego Runa są zakładane podczas ceremonii koronacyjnej i nosić może je jedynie władca płci męskiej. Każdy monarcha płci męskiej po objęciu tronu zyskuje tytuł Wielkiego Mistrza Orderu Złotego Runa i tylko on posiada przywilej noszenia szat ceremonialnych Wielkiego Mistrza. Władcy Skarlandcy używają Orderu Złotego Runa, jako Orderu Domowego Rodu Katalońskiego, który przysługuje członkom rodu panującego. Order jest również nadawany rodom królewskim i książęcym, które są skoligacone lub zaprzyjaźnione z Rodem Medycejsko - Katalońskim.

Kawalerowie Orderu Złotego Runa Domu Katalońskiego;

Don Cosme Pedro de Médici - Catalán/ Imperium Skarlandzkie
Don Carlos II Lorenzo de Medici y Zep/ Imperium Skarlandzkie
Don Carlos Juan de Medici y Zep/  Wielkie Księstwo Toskanii
Don  Marcos Paulos Víctorez de Zep/ Rzeczpospolita Obojga Narodów
Piotr II Konstanty Petrowicz Catalan/ Króleestwo Agurii