Ceremonia założenia Zakonu Rycerzy Chrystusowych Ziemi Vandalskiej

[Juan de Maykowski]

Un nuevo comienzo!

Dnia 23 Grudnia Roku Pańskiego 2015 na Dwór Królewski w Pałacu Escorial wstąpiło dwoje rycerzy. Pierwszy w żelaznej zbroi, w ręku trzymający potężny proporzec z wizerunkiem nieznanego krzyża. Drugi zaś w szarej szacie z tym samym krzyżem widniejącym na lewym ramieniu i starym mieczem przy boku. Podeszli oni do schodów prowadzących wprost do Sali Tronowej i nakazali dworzanom aby powiadomili Jej Arcykatolicką Mość o ich przybyciu. Kiedy Królowa wyszła im na spotkanie w otoczeniu gwardzistów, pierwszy z rycerzy podniósł proporzec do góry i oznajmił:

Wasza Królewska Mość, Szlachetni Bywalcy Dworu Królewskiego!
Przed obliczem władczyni Waszej i samego Boga w Trójcy Jedynego ogłaszam powstanie Zakonu Rycerzy Chrystusowych Ziemi Vandalskiej, który za nadrzędny cel swego istnienia obiera obronę Najświętszego Kościoła Powszechnego przed wszelkim złem jakie objawia Nam się pod postacią fałszywych bożków i ich proroków.
My, Bracia Vandalscy, w swej wierze, czystości i posłuszeństwie zjednoczeni, choćbyśmy polec mieli, stanowić będziemy błyszczący pancerz okalający piersi wyznawców katolicyzmu. Gdyby zaś nieprzyjaciel urósł w siłę ogniem i mieczem go pokonamy i zawrócimy na drogę prawdziwej wiary. Albowiem to właśnie zwrot "Ferro et igni" obieramy sobie jako naszą dewizę, która pod herbem na wieki wieków widnieć będzie.
Życie nasze Bogu i Imperium ofiarowujemy i na każde wezwanie będziemy gotów się stawić. Aby sprawę naszą wesprzeć prosimy tylko o protekcje Waszej Arcykatolickiej Mości i kawałek ziemi, wyspę najlepiej, abyśmy mogli godnie rozpocząć swoją misję, która chwałę przyniesie nie tylko Stwórcy Naszemu, ale i Imperium przez Waszą Miłość rządzonemu.
Aby dowieść, że słowa moje pustymi obietnicami nie są przedkładam Ci Królowo i Wam mieszkańcy Skarlandu Księgę Zakonną będącą statutem Zakonu.
Bóg z Wami!

KSIĘGA ZAKONU
Statut Zakonu Rycerzy Chrystusowych Ziemi Vandalskiej
Spisano dnia 23 Grudnia 2015 Anno Domini.

~ PROLOG ~

My, Rycerze Chrystusa z Ziemi Vandalskiej się wywodzący, mówimy do wszystkich tych, którzy potajemnie gardzą własną wolą i z czystym sercem pragną służyć Panu Najwyższemu jako rycerze, oraz z gorliwością chcą nosić na stałe ogromnie szlachetną zbroję posłuszeństwa. I przeto My upominamy was, którzy dotychczas wiedliście życie świeckich rycerzy, gdzie Jezus Chrystus nie był przyczyną, ale które obraliście tylko dla ludzkich względów, byście podążyli za tymi, których Bóg wybrał z masy wiecznego potępienia i którym nakazał przez swoją miłosierną łaskę bronić Świętego Kościoła Powszechnego i abyście śpiesznie przyłączyli się do nich na zawsze.
Przede wszystkim, jeśli chcielibyście być rycerzami Chrystusa, wybierając tak święte śluby, w swoim wyznaniu wiary musicie zjednoczyć czystą pilność i stałą wytrwałość, które są tak wartościowe, tak święte i tak szlachetne, że jeśli pozostaną nieskażone na zawsze, zasłużycie na obcowanie z męczennikami, którzy oddali dusze dla Jezusa Chrystusa.

~ NOWICJAT ~

Każdy, kto chce wstąpić w szeregi zakonu, musi odbyć nowicjat, w trakcie którego kandydat nauczy się życia w zakonie, a jego przełożeni poznają jego charakter. W wyjątkowych przypadkach kandydat na rycerza zakonnego może poprosić o zwolnienie z nowicjatu i wówczas, jeśli Wielki Mistrz wyrazi zgodę, złożyć ślub posłuszeństwa. Otrzyma wówczas, z rąk Wielkiego Mistrza, płaszcz z krzyżem Zakonu, oraz miecz pobłogosławiony i zanurzony w wodzie święconej.

~ ŚLUBY ZAKONNE ~

Każdy Rycerz Chrystusowy ma obowiązek złożyć śluby czystości i posłuszeństwa co oznacza wyzbycie się wszelkich, nieczystych pragnień, które niszczą w człowieku duszę moralną, oraz oddanie się na wieczną służbę Bogu Najwyższemu poprzez słowa:
"Ja, który wstępuje w szeregi braci oddanych wierze, uroczyście ślubuję wyzbyć się wszelkich pragnień nieczystych niszczących mą duszę i życie swe oddać pragnę Panu Naszemu, dla którego ni krwi, ni potu i łez szczędzić nie będę. Tak mi Boże dopomóż."

~ STRÓJ, WŁASNOŚĆ I WYPOSAŻENIE ~

Zakon może dysponować wszelakimi bogactwami jako wspólnym dobrem, zaś własność prywatna braci zakonnych nie jest zakazana. Członkom Zakonu wolno nosić podkoszulki z lnu, takąż bieliznę i spodnie, z lnu mogą być również wykonane ich prześcieradła i pościel. Rycerze zakonni nosić będą białe płaszcze z czarnym vandalskim krzyżem na lewym ramieniu, z futer zaś wolno im przywdziewać jedynie owcze lub kozie skóry. Do tego nosić będą proste buty bez cholew czy ćwieków, a cały ich ubiór ma być skromny lecz wygodny i stosowny do ich postury. Zużyte ubrania i uposażenie należy zwrócić zakonowi, by ten mógł przekazać je biednym. Jeżeli zaś rycerz zakonny zażąda rzeczy lepszych, niż te które mu dano, należy mu dać rzeczy gorsze by okiełznać jego próżność i przypomnieć o złożonych śłubach czystości.
Uzbrojenie i inne wyposażenie wojenne mają bracia obierać stosownie do swoich potrzeb, nie wolno im jednak zdobić złotem, srebrem ni krzykliwymi kolorami uzd i siodeł swych wierzchowców. Żadna rzecz ani zwierzę nie może stać się oznaką pychy danego rycerza.

~ ŻYCIE DUCHOWE ~

Członkowie Zakonu mają obowiązek odmawiać siedem razy dziennie modlitwę "Pater Noster" ("Ojcze Nasz") w pozycji klęczącej i siedem razy do roku przyjmować Komunię Świętą w Wielki Czwartek, w Dzień Wielkanocny, w Dzień Letniego Przesilenia, w święto Maryi Panny w sierpniu, w Dzień Wszystkich Świętych, w Boże Narodzenie i w Święto Ofiarowania Pańskiego.

~ SŁUŻBA SZPITALNA ~

Zakon ma obowiązek posiadać przynajmniej jeden czynny szpital, czy to w głównej siedzibie zakonu czy też w innym miejscu wyznaczonym przez Wielkiego Mistrza. Chorzy przyjmowani do szpitala muszą się wyspowiadać oraz, w razie zaleceń spowiednika, przyjąć eucharystię. Chorzy powinni być karmieni, a w dni święte należy im odczytywać pismo święte i kropić wodą święconą. W nocy ma im przyświecać światło, należy ich też traktować z najwyższą atencją, miłością i współczuciem. Opiekunowie chorych mają za zadanie leczyć nie tylko ich ciała, ale również ich dusze, stąd  obowiązek zaspokajania wszelkich potrzeb duchowych chorego pod groźbą surowej kary. Szczególną uwagę poświęcić należy braciom starym i ułomnym. Zakon ma również prawo rozsyłania jałmużników celem wspierania finansowego swoich szpitali.

~ GODNE ZACHOWANIE ~

Braciom nie wskazane jest brać udział w ślubach, turniejach i innych rycerskich spotkaniach, aczkolwiek mogą nawiedzić owe spotkania jeśli przyczyni to chwały zakonowi. Nie wolno im mieć do czynienia z ludźmi ekskomunikowanymi bądź społecznie wykluczonymi, chyba że w wyjątkowych sytuacjach, nie wolno im również zostać ojcem chrzestnym. Bracia powinni żyć razem w zgodzie, harmonii i braterskiej miłości. Swym zachowaniem powinni dawać przykład innym ludziom. Powinni zatem unikać karczm, zajazdów i miejsc o złej reputacji, nocą zaś palić światło w pokoju, w którym śpią. Ci, którzy podróżują, przybywając do domu zakonnego zwolnieni są z wezwania i godzinek następnego dnia by mogli stosownie wypocząć, podobnie jak wszyscy zaangażowani żywo w sprawy zakonu.
Wielki mistrz stanowić winien szczególny przykład do naśladowania będąc dla innych członków Zakonu ojcem i pasterzem.

~ SEN ~

Bracia powinni sypiać razem w jednym pokoju, a spać powinni w koszulach, bieliźnie i spodniach, jak przystoi ludziom religijnym, przy zapalonym świetle. Po komplecie, aż do wezwania następnego dnia, bracia powinni milczeć. Wolno im się odezwać jedynie do służby, jeśli pełnią ważne obowiązki, bądź w przypadku pożaru lub złodziejskiej napaści - wówczas przed pójściem spać powinni wyrecytować "Pater noster" ("Ojcze Nasz") i "Ave Maria"("Zdrowaś Maryjo").

~ SĄDOWNICTWO ~

Członkowie Zakonu zachowują prawo do oskarżania i do bycia oskarżonymi, oraz sprawiedliwie sądzonymi. Jeśli brat zakonny dostrzeże przewinienie innego brata, powinien zwrócić mu uwagę i skłonić do spowiedzi z popełnionego grzechu. Jeśli jednak wina brata godzi w jego duszę bądź honor zakonu, powinien stanąć przed wielkim mistrzem i braćmi pokornie prosząc o przebaczenie. Jeśli zaś nie ugnie się, a obciąży go więcej świadków, tym surowszą powinien ponieść karę.
Za drobne przewinienia stosowną karę wyznacza przełożony, chyba iż owo drobne przewinienie powtarzane jest bez końca - wówczas kara może być większa, podobnie jeśli brat starał się swoje przewinienie zataić. W przypadku dużych przewinień zostanie on wykluczony ze społeczności zakonnej i nie będzie mu wolno ubiegać się o ponowne wstąpienie do Zakonu. W razie wydalenia rycerza zakonnego z Zakonu unieważnia się jego śluby i akt pasowania na rycerza zakonnego.
Wielki Mistrz może wezwać braci zakonnych na naradę czy to w sprawie ziem, czy własności, czy też przyjmowania do zakonu nowych członków. Ostatecznym sędzią we wszelkich konfliktach pozostaje Wielki Mistrz - bowiem jego mądrość, pobożność i dobra reputacja ważniejsze są niż liczebność samych braci. Wielki mistrz może również odstąpić od wszelkich postanowień Statutu za wyjątkiem obowiązku przestrzegania dwóch świętych ślubów czystości i posłuszeństwa.

~ HIERARCHIA ZAKONNA ~

Najwyższą władzę w Zakonie sprawuje Wielki Mistrz wybierany przez Kapitułę Zakonną. Za swoje poczynania odpowiada on wyłącznie przed Bogiem i władcą Imperium Skarlandu. Wielki Mistrz zarządza włościami Zakonu, jest najwyższym zwierzchnikiem wojsk, zwołuje i przewodzi obradom Kapituły Zakonnej, przyjmuje nowych członków, sprawuje najwyższą władzę sądowniczą, ustawodawczą i wykonawczą w Zakonie, decyduje o wojnie i pokoju.
Arcykomtur jest zastępcą Wielkiego Mistrza i jego najbardziej zaufanym doradcą. W razie śmierci bądź nieobecności Wielkiego Mistrza sprawuje on najwyższą władzę w Zakonie przejmując prawa i obowiązki Wielkiego Mistrza do czasu obrania nowego. Może objąć zwierzchnictwo nad wojskami Zakonu jeśli Wielki Mistrz tak postanowi, wówczas ma on obowiązek zadbać o odpowiednie wyszkolenie, prawidłową organizację i odpowiednie wyposażenie wojsk zakonnych.
Wielki Szpitalnik sprawuje pieczę nad szpitalami Zakonu. Odowiada on za prawidłową opiekę nad chorymi określoną w niniejszym Statucie.
Wielki Skarbnik jest odpowiedzialny za prowadzenie rachunkowości i zarządzanie Skarbem Zakonu. To on realizuje wszelakie transakcje między zakonem, a innym podmiotem handlowym.
Komtur to zarządca komturii, czyli podstawowej jednostki terytorialno-administacyjno-wojskowej Zakonu. Jest on przedstawicielem Wielkiego Mistrza w prowincjach.
Rycerz Zakonny jest filarem Zakonu i może pełnić wszystkie funkcje w hierarchii zakonnej. Rycerz Zakonny to osoba pasowana na rycerza Zakonu, która przeszła okres Nowicjaty i otrzymała płaszcz, oraz miecz zakonny.
Najniżej w hierarchii stoją adepci, czyli osoby przechodzące przez okres Nowicjaty. Do czasu pasowania na Rcyerza Zakonnego nie mają praktycznie żadnych praw w Zakonie.

~ KAPITUŁA ZAKONNA ~

Jest to zgromadzenie w skład, którego wchodzi Wielki Mistrz jako przewodniczący obrad, Arcykomtur, Wielki Szpitalnik, Wielki Skarbnik i wszyscy Komturowie. Kapituła Zakonna zwoływana jest tylko w szczególnych przypadkach m. in. w celu wybrania Wielkiego Mistrza bądź podjęcia jakiejś ważnej decyzji dotyczącej Zakonu. Kapituła podejmuje uchwały na drodze głosowania. Dana uchwała zostaje przyjęta większością 2/3 głosów lub jednomyślnie jeśli w szeregach Zakonu jest zbyt mała liczba braci. W razie śmierci bądź nieobecności Wielkiego Mistrza obradom przewodniczy Arcykomtur do czasu obrania nowego Wielkiego Mistrza.

~ SYMBOLE ~

Na symbole Zakonu Rycerzy Chrystusowych Ziemi Vandalskiej składają się herb, flaga i dewiza. Symbole Zakonu są dane raz na zawsze co oznacza, że nie można ich zmienić, ewentualnie można je wzbogacić o symbolikę państwa-protektora Zakonu. Herbem Zakonu jest czarny krzyż vandalski umieszczony na jasnoszarej tarczy z czterema czarnymi gryfami widniejącymi między ramionami krzyża. Pod tarczą znajduje się wstęga z wpisaną dewizą Zakonu. Flagę Zakonu stanowi płótno koloru jasnoszarego przycięte na kształt chorągwi z umieszczonym w górnej części czarnym krzyżem vandalskim z czterema czarnymi gryfami widniejącymi między ramionami krzyża. Dewiza Zakonu brzmi "Ferro et igni" ("Ogniem i mieczem") i jest odwołaniem do walki braci zakonnych z grzechem i fałszywymi religiami nawet za pomocą najdrastyczniejszych środków.

~ POSTANOWIENIA KOŃCOWE ~

Zmiany w Księdze Zakonnej może dokonać wyłącznie Kapituła Zakonna w drodze jednomyślnej uchwały. Wyjątek stanowią symbole Zakonu, które są niezmienne.

~ ZAŁĄCZNIKI ~

Herb Zakonu:

Flaga Zakonu:

[Doña Leonor Catalina de Médici]

Don Juan.

Niezmiernie cieszy nas postawa wasza, która godna jest wszelkiego uznania. Ważnym jest, aby lud nad którym z woli Bożej panujemy pamiętał, iż każda inicjatywa dążąca do poszerzania chwały Imperium Skarlandzkiego zostanie należycie nagrodzona. Dlatego też, udzielam Dostojnemu Don Juanowi naszej łaski i mocą danego nam prawa zatwierdzamy Statut Zakonu Rycerzy Chrystusowych Ziemi Vandalskiej. Ufamy, iż zakon służyć będzie dobru oraz chwale Imperium Skarlandzkiego broniąc jego wartości i tradycji.

Obwieszczamy również, że wolą naszą jest by wyspa, której stolicę stanowi osada Santa Cruz de Tenerife  stała się lennem Zakonu Rycerzy Chrystusowych Ziemi Vandalskiej, którego Wielcy Mistrzowie zobligowani będą do złożenia zwyczajowego hołdu lennego przed majestatem monarchy Imperium Skarlandzkiego. Don Juanie, oby Bóg Wszechmogący Cię wspierał i dał Ci siły abyś misję, którą obrałeś spełniał sumiennie i oddaniem, dążąc do pomnażania potęgi Korony Skarlandzkiej i całego Imperium.

[Juan de Maykowski]

Miłościwa Królowo,
Dziękuje za przyjęcie mojej proklamacji i za hojność Waszej Królewskiej Mości. Zapewniam, że Zakon odwdzięczy się wierną służbą Imperium, a ziemie, które otrzymał ciężką pracą rąk braci zakonnych przekształci w prawdziwą perłę Korony Skarlandzkiej. Ufam również, że brat mój Don Felipe za jakiś czas również stawi się na tej ceremonii aby potwierdzić swe członkostwo w Zakonie.
A teraz proszę mi wybaczyć, ale muszę przygotować kogę do rejsu na ofiarowaną Zakonowi wyspę i przyszykować ceremonialne szaty aby przed Waszym Majestatem hołd lenny złożyć.

[Don Fernando Álvarez d'Este y Córdoba]

Czcigodny Wielki Mistrzu,

proszę przyjąć moje gratulacje. Głęboko wierzę, że Zakon Rycerzy Chrystusowych Ziemi Vandalskiej przyniesie Imperium Skarlandzkiemu wiele dobrego. Ufam również, że Zakon w sposób aktywny przyczyni się do rozwoju kultury skarlandzkiej oraz uszanuje wszelkie tradycje panujące w Imperium Skarlandzkim. Jeśli Czcigodny Mistrz będzie potrzebował, rady zawsze może się liczyć na moje wsparcie.

[Felipe Miguel de Guzmán]

Wasza Arcykatolicka Mość ,

stawiam się przed oblicze Twoje na wezwanie mego Brata Wielkiego Mistrza Don Juana  i potwierdzam swe członkostwo w Zakonie Rycerzy Chrystusowych Ziemi Vandalskiej.

[Don Cosme Pedro de Médici]

Bardzo się cieszę, że na ziemiach Imperium ukształtował się zakon. Może on wnieść wiele dobrego w Imperium. Pod warunkiem, że  jego członkowie będą aktywni, czego życzę.

[Juan de Maykowski]

Don Cosme, Zakon jest tak jakby moim osobistym projektem, który od dłuższego czasu nie dawał mi spokoju więc postanowiłem go zrealizować. O aktywność proszę się nie martwić. Nie rzucam słów na wiatr. 

[Don Cosme Pedro de Médici]

W takim razie cieszę się z takiej deklaracji i życzę powodzenia.