Czarne chmury nad Rzeczpospolitą

[Don Fernando Álvarez d'Este y Córdoba]

A rozprawa z buntownikami nadal trwa, dlatego też chciałbym spytać się Jego Katolickiej Wysokości ile trwać będzie owa wojna domowa? Z tego co zauważyłem Don Carlos Lorenzo szykuje się do obrony Kijowa i odparcia wojsk buntowniczych, poniżej prezentuje plan obrony Kijowa. Pragnę również poprosić Waszą Katolicką Mość o przedstawienie skarlandczykom sytuacji naszej armii oraz jej dalszych działań na ziemiach Rzeczpospolitej. 

[Carlos Lorenzo de Medici y Zep]

Wasza Katolicka Wysokość, nie wiemy dokładnie ile trwać będzie wojna z Kozakami, ale modlimy się do Boga Najwyższego, żeby walki skończyły się jak najszybciej. Pragnę ogłosić wielkie zwycięstwo w walce o Kijów, artyleria pod moją wodzą pobiła dywizję Ostranicy kulami kartacznymi, zaś kawaleria zdążyła swymi szablami dosięgnąć uciekających Kozaków i skrócić ich o połowę. Nadal problem stanowią wojska Fedorowicza, które zniknęły w popłochu kilkadziesiąt kilometrów od Kijowa. Aktualnie kawaleria goni ich, aby zamoczyć szablę w ich krwi, natomiast piechota z artylerią pieszą świętują w Kijowie. Zastanawiam się, czy nie postawić pomnika upamiętniającego to chwalebne zwycięstwo w Kijowie. Artyleria pozostała niewzruszona, żadnych ofiar. Natomiast kawalerię trochę drasnęło, kilka osób zginęło, pochowaliśmy ich z godnością, ale nie jest źle. Prosimy o modlitwę.

[Carlos Lorenzo de Medici y Zep]

List Jego Katolickiej Wysokości Karola II Wawrzyńca Medyceusza-Zepa
do
Najdroższej Matki Eleonory I, Arcykatolickiej Królowej Skarlandu

Najdroższa Matko,

pragnę Ci z krainy mrozów ukraińskich przesłać najszczersze wyrazy czci i poszanowania, a także pamiętam o Tobie w moich modlitwach. Wasza Arcykatolicka Mość, pragnę z radością ogłosić, że kawaleria skarlandzka pod moją wodzą wraz z konną artylerią rozbiła cały oddział wojsk kozackich pod dowództwem Fedorowicza, który o połowę liczebnie przewyższał moje wojska. Walka była zacięta, Kozacy obrywali z kul kartacznych kilkukrotnie. Artyleria zastępowała nam piechotę, bowiem ze wzgórza nad Cudnowem ostrzeliwała wrogie wojska. Następnie oszołomione jednostki dobiła moja kawaleria, sam zaś dorwałem i głowę jego Twoją Szablą uciąłem i  papachę, czyli czapkę kozacką tego dowódcy Tobie w prezencie podsyłam, jako wotum zwycięstwa na dalekim froncie walki w Rzeczyposopolitej. Pragnę również posłać Tobie szablę tegoż Fedorowicza i jedną chorągiew kozacką, jako prezent od Twego Syna walczącego o jedność Rzeczypospolitej, której Ty Królową byłaś. Nie martw się o mnie, daję sobie radę u boku Jego Królewskiej Mości Sebastiana Januarego, to doświadczony w boju Król, który zawsze wspiera mnie radą. Cudnów, zdobyte przez me wojska miasto okryte jest skarlandzkimi flagami. Jak wrócę z wojny to przekażę Tobie mamo listy od mieszkańców Cudnowa z podziękowaniami. A teraz jadę walczyć dalej z wojskami Pawluka, bowiem Jego Mość Don Juan von Maykowski może sobie nie poradzić z taką liczbą jednostek wroga.

Pozdrawiam Cię czule,
(-) Don Carlos II Lorenzo de Medici y Zep,
Cudnów, 23 stycznia Roku Pańskiego MMXVI.

[Don Fernando Álvarez d'Este y Córdoba]

Gratuluję Waszej Wysokości sukcesów militarnych  i z wielkim zaciekawieniem śledzić będę poczynania wojsk imperialnych w Rzeczpospolitej.

[Catalina d'Este y Córdoba]

Dobrze, że wywrotowców rozpędzają wojska Imperium. Trzeba walczyć z tymi, którzy niszczą wieloletni dorobek Medyceuszy i Zepów w Rzeczypospolitej.

[Norbert I Catalan]

Tylko nasz herb na tych mapkach taki mało imperialny a swoją drogą to kto wyraził zgodę na użycie naszych sił w RON?

[Carlos Lorenzo de Medici y Zep]

To są moje prywatne wojska.

[Juan de Maykowski]

Bracia Vandalscy natomiast uzyskali zgodę Królowej na interwencję. 

[Norbert I Catalan]

To są moje prywatne wojska.

Skoro prywatne to proszę sygnować ruchy tych wojsk swoim prywatnym herbem.

Bracia Vandalscy natomiast uzyskali zgodę Królowej na interwencję. 

Jak mniemam nieoficjalnie uzyskali zgodę bo oficjalnie Królowa żadnych decyzji nie wydała.

[Doña Leonor Catalina de Médici]

Najdroższy Synu, bardzo cieszą nas Twe sukcesy na polach bitewnych. Widzimy też, że nasza zgoda na Twe uczestnictwo w kampanii przeciw buntownikom na Ukrainie była słuszną decyzją.
Dziękujemy Ci również za nadesłane podarki, będące dowodem twego męstwa i odwagi. To zaszczyt dla nas, że Syn nasz przysparza chwały swemu rodowi i Ojczyźnie. Prezenty, które nam podarowałeś znajdą godne miejsce w Pałacu Królewskim. Liczymy również na stałe relacje i wiadomości dotyczące wydarzeń na dalekiej Ukrainie.

Co do naszego zezwolenia dla Rycerzy zakonnych zostało one wydane drogą prywatną i nie potrzebuje oficjalnego potwierdzenia, gdyż nie tyczy się zagadnień związanych z oficjalną polityką Imperium Skarlandu.

[Carlos de Médici]

Drogi Janie, jak idą działania wojenne dzielnym Rycerzom Vandalskim?

[Doña Leonor Catalina de Médici]

My również z niecierpliwością oczekujemy wieści z bitewnego pola. Doszły nas słuchy, że Syn nasz odniósł kolejne sukcesy w walce z buntownikami. Jesteśmy również zainteresowani postępami wojsk zakonnych.

[Juan de Maykowski]

Chorągwie Braci Vandalskich 24 stycznia wspomogły siły Szlachetnego Don Carlosa w bitwie pod Czernichowem gdzie dzięki jednoczesnemu atakowi na przód i tyły kozackich formacji udało nam się odnieść zwycięstwo. Co prawda jeden kozacki ataman Łoboda zdołał zbiec z pola bitwy wraz ze swoją chorągwią, ale wczoraj jednostki Zakonu po długim pościgu ostatecznie rozprawiły się z Kozakami w województwie czernichowskim. Niestety, z tego co widziałem na forum RON, JKM Sebastian January musiał przeoczyć to chwalebne wydarzenie kiedy opisywał przebieg kampanii. Mam jednak nadzieję, że wkrótce zostanie to poprawione.

Poniżej prezentuje wpis z dziennika opisujący przebieg bitwy pod Konotopem.

Bitwa pod Konotopem

Dnia 27 Stycznia Roku Pańskiego 2015, gdy poranne słońce wschodziło nad Konotopem, po zielonych łąkach i zaniedbanych uprawach rozchodził się dźwięk ciężkich kopyt. Wielu chłopów, którzy wraz z rodzinami zdołali ukryć się przed straszliwą, kozacką zawieruchą zaczęło wyglądać ze swych kryjówek w nadziei, iż ujrzą wojska Rzeczypospolitej zwiastujące wybawienie od głodu i cierpienia. Jakież było ich zdziwienie, gdy zamiast chorągwi królewskich ich oczom ukazał się sztandar z niespotykanym dotąd czarnym krzyżem. Wieśniacy ze zdumieniem spoglądali na dziwnych jeźdźców jadących ku wschodowi aby ostatecznie rozprawić się z siłami atamana Łobody.

Kiedy słońce stanęło w zenicie chorągwie Zakonu Vandalskiego były już nieopodal zmierzających ku województwu kijowskiemu oddziałów kozackich. Don Juan widząc prężnie posuwające się wojska Łobody postanowił wyprzedzić wroga i urządzić zasadzkę. Kiedy Kozacy przeprawiali się przez niewielką dolinę ciągnąc za sobą przeładowane tabory dwie chorągwie vandalskie uderzyły szarżą ze wzgórz na flanki nieprzyjaciela. Zaskoczone wojska kozackie w pośpiechu sformowały szyk, który jednak nie wytrzymał napierających braci zakonnych. Konni Don Juana niczym potężna fala zalali dolinę i wbili się we wrogą formację pozbawiając głów i kończyn podkomendnych atamana Łobody. Bitwa trwała nieco ponad godzinę. Wcześniej urokliwa dolina była teraz usłana trupami, a ziemia nabrała czerwonego koloru od przelanej krwi. W walce poległo jedynie 23 braci-rycerzy, natomiast po kozackiej chorągwi nie zostałby żaden ślad gdyby nie 6 wziętych do niewoli niedobitków, z których jednym był sam ataman Łoboda. Wielki Mistrz postanowił postawić go przed oblicze Króla Obojga Narodów aby ten zdecydował o jego losie.

[Carlos Lorenzo de Medici y Zep]

Najdroższa Matko!

Ponownie, Syn Twój, ku chwale Medyceuszy zwyciężył w największej bitwie ze złoczyńcą Pawłyszenką na polach Hadziacza. Wspomogłem wojska polskie i niderlandzkie, spaliłem wojskami skarlandzkimi obóz kozacki i naparłem od boku na wojska kozackie, zgniatając je w kleszczach z Polakami i Niderlandczykami. List ten jest krótki, bowiem szukamy ocalałych Kozaków by ich dobić. Pragnę Ci za to przesłać, do Twej kaplicy, uratowaną cudownie od ognia Ikonę św. Mikołaja, która jako jedyna nie spłonęła z całego namiotu atamanów. Przyjmij gorąco to trofeum zwycięstwa nad nieprzyjaciółmi pokoju i wiary!

[Juan de Maykowski]

Wojska skarlandzkie odnoszą kolejne sukcesy w kampanii przeciwko buntownikowi Pawłyszence! Po zniszczeniu ostatniej, kozackiej chorągwi w województwie czernichowskim pozostaje nam tylko uporać się z powstaniami miejscowych chłopów. Natomiast na południu siły sojusznicze okrążyły armię hetmana Pawłyszenki, która na dłuższą metę nie da rady skutecznie opierać się wojskom Rzeczypospolitej.

Boże błogosław Obrońców Wiary!