Wielka Karta Zakonu

[Juan de Maykowski]

Wielka Karta
Statut Zakonu Rycerzy Chrystusowych Ziemi Vandalskiej
spisany dnia XIV miesiąca IX Anno Domini MMXVI

Preambuła

My, Rycerze Chrystusa z Ziemi Vandalskiej się wywodzący, mówimy do wszystkich tych, którzy z czystym sercem pragną służyć Panu Najwyższemu jako rycerze oraz z gorliwością chcą nosić na stałe ogromnie szlachetną zbroję honoru. I przeto My upominamy was, którzy dotychczas wiedliście życie świeckich rycerzy, gdzie Jezus Chrystus nie był przyczyną, ale które obraliście tylko dla ludzkich względów, byście podążyli za tymi, których Bóg wybrał z masy wiecznego potępienia i którym nakazał przez swoją miłosierną łaskę bronić wiary chrześcijańskiej. Przede wszystkim, jeśli chcielibyście być rycerzami Chrystusa, wybierając tak święte śluby, w swoim wyznaniu wiary musicie zjednoczyć czystą pilność i stałą wytrwałość, które są tak wartościowe, tak święte i tak szlachetne, że jeśli pozostaną nieskażone na zawsze, zasłużycie na obcowanie z męczennikami, którzy oddali dusze dla Jezusa Chrystusa.

TÍTULO I. Nowicjat

Każdy, kto chce wstąpić w szeregi zakonu, musi odbyć nowicjat, w trakcie którego kandydat nauczy się życia w zakonie, a jego przełożeni poznają jego charakter. Jednak kandydat na rycerza zakonnego może również poprosić o zwolnienie z nowicjatu i wówczas, jeśli Wielki Mistrz wyrazi zgodę, przystąpić do Inwestytury.

TÍTULO II. Inwestytura

Każdy kandydat na rycerza zakonnego odbywa Inwestyturę, której celem jest rytualne oczyszczenie i przemiana w Rycerza Chrystusowego. Odbywa się to w następujący sposób:

Primero; Kandydat na rycerza zakonnego ustala z Wielkim Mistrzem datę przeprowadzenia Inwestytury.
Segundo; W wyznaczonym dniu, w Wielkiej Sali siedziby zakonu rozpoczyna się Inwestytura, którą przeprowadza Wielki Mistrz.
Tercero; Wielki Mistrz rozpoczyna rytuał słowami wstępu, których treść ów Mistrz układa po czym prosi kandydata o wyjście na środek sali i uklęknięcie.
Cuarto; Wielki Mistrz przechodzi do meritum rytuału słowami: "Bądź bez lęku w obliczu nieprzyjaciela. Bądź dzielny i prawy by podobać się Bogu. Mów prawdę, zawsze, choćbyś miał umrzeć. Chroń bezbronnych i nie krzywdź niewinnych. Oto Twoja przysięga." Następnie uderza kandydata rękawicą i mówi: "A to abyś ją zapamiętał."
Quinto; Wielki Mistrz odziewa kandydata w płaszcz zakonny i wręcza mu miecz pobłogosławiony i zanurzony w wodzie święconej.
Sexto; Kandydat powstaje, kłania się Wielkiemu Mistrzowi i czyni znak krzyża co kończy Inwestyturę. Następnie Wielki Mistrz zaprasza nowego rycerza zakonnego i gości na ucztę.

TÍTULO III. Zachowanie

Każdy rycerz zakonny i kandydat na rycerza zakonnego winien godnie reprezentować zakon gdziekolwiek by się znajdował. Brak kultury osobistej czy jawne popełnianie czynów zabronionych jest surowo karane i godzi w dobre imię zakonu. Wielki Mistrz winien stanowić szczególny przykład do naśladowania będąc dla innych członków zakonu ojcem i pasterzem.

TÍTULO IV. Sądownictwo

Członkowie zakonu zachowują prawo do oskarżania i do bycia oskarżonymi, oraz sprawiedliwie sądzonymi. Jeśli brat zakonny dostrzeże przewinienie innego brata, powinien zwrócić mu uwagę i skłonić do zadośćuczynienia. Jeśli jednak wina brata godzi mocno w jego duszę bądź honor zakonu, powinien stanąć przed Wielkim Mistrzem i braćmi pokornie prosząc o przebaczenie. Jeśli zaś nie ugnie się, a obciąży go więcej świadków, tym surowszą powinien ponieść karę. Za drobne przewinienia stosowną karę wyznacza przełożony, chyba iż owo drobne przewinienie powtarzane jest bez końca. Wówczas kara może być większa, podobnie jeśli brat starał się swoje przewinienie zataić. W przypadku dużych przewinień zostanie on wykluczony ze społeczności zakonnej i nie będzie mu wolno ubiegać się o ponowne wstąpienie do zakonu. W razie wydalenia rycerza zakonnego z zakonu unieważnia się jego Inwestyturę w drodze dekretu. Ostatecznym sędzią we wszelkich konfliktach pozostaje Wielki Mistrz bowiem jego mądrość, pobożność i dobra reputacja ważniejsze są niż liczebność samych braci.

TÍTULO V. Społeczność

Społeczność zakonna składa się z:

Primero; Rycerzy zakonnych, czyli osób, które odbyły Inwestyturę uzyskując status pełnoprawnych członków zakonu.
Segundo; Nowicjuszy, czyli osób będących kandydatami na rycerzy zakonnych.
Tercero; Mercenariuszy, czyli osób spoza zakonu, które walczą z ramienia zakonu podczas prowadzenia przezeń działań zbrojnych.

Mercenariusze nie muszą odbywać Nowicjatu ani Inwestytury. Są rycerstwem zaciężnym, które z własnej woli wspomaga zakon w trakcie prowadzenia działań zbrojnych za co mogą uzyskać honoraria od zakonu określane dekretem Wielkiego Mistrza bądź uchwałą Kapituły Zakonnej.

TÍTULO VI. Administracja

Najmniejszą jednostką administracyjną zakonu jest komturia z komturem na czele, obejmująca zamek wraz z przyległymi ziemiami. Komtur zobowiązany jest dbać o rozwój podległej mu komturii poprzez rozbudowę infrastruktury miejskiej, portowej, wojskowej itp. Komturów mianuje Wielki Mistrz na drodze dekretu. Komturem może być wyłącznie rycerz zakonny.

TÍTULO VII. Ramię Zbrojne

Ramię zbrojne zakonu stanowią Wojska Zakonne, których organizację określa dekret Wielkiego Mistrza lub uchwała Kapituły Zakonnej.

TÍTULO VIII. Wielki Mistrz

Wielki Mistrz jest najwyższą władzą w zakonie. To jego głos ma największe znaczenie w sprawach dotyczących zakonu i nie może być pomijany. Jest najwyższym sędzią we wszelkich sporach. Jego decyzjom podlegają wszyscy dostojnicy zakonu skupieni w Radzie Zakonu. Jest on najwyższym zwierzchnikiem wojsk i to on staje na ich czele w czasie prowadzenia działań zbrojnych jeśli nie postanowi inaczej. Wielki Mistrz przyjmuje nowe osoby na Nowicjat i przeprowadza Inwestytury. Zwołuje i przewodzi obradom Kapituły Zakonnej. Posiada władzę ustawodawczą dzięki czemu może wydawać dekrety. Ową władzę ustawodawczą może także udostępnić dostojnikom zakonu skupionym w Radzie Zakonu bądź też komturom jednak wydawane przez nich akty prawne stać będą niżej od dekretów Wielkiego Mistrza. Wielki Mistrz prowadzi Archiwum Zakonne będące dziennikiem ustaw zakonu. Wielki Mistrz prowadzi Kronikę Vandalską, w której opisuje historię zakonu podczas okresu swych rządów. Wielki Mistrz sprawuje swoje obowiązki dożywotnio zachowując prawo do abdykacji. Za swe poczynania odpowiada wyłącznie przed Bogiem i Królem Skarlandu. Decyduje o wojnie i pokoju.

TÍTULO IX. Rada Zakonu

Rada Zakonu sprawuje władzę wykonawczą, a przewodzi jej Wielki Mistrz. Na Radę Zakonną składają się następujący dostojnicy:

Primero; Wielki Radca jest prawą ręką Wielkiego Mistrza. W razie śmierci bądź zapowiedzianej nieobecności Wielkiego Mistrza sprawuje on najwyższą władzę w zakonie przejmując obowiązki Wielkiego Mistrza na czas określony. Ponadto jest on dowódcą wojsk zakonnych i odpowiada za ich prawidłową organizację i wyposażenie.
Segundo; Radca Skarbu zarządza majątkiem zakonu i prowadzi jego finanse. Jest przedstawicielem handlowym zakonu i odpowiada za wyrób wojskowego wyposażenia oraz wyposażenia okrętowego wraz z samymi okrętami i statkami.
Tercero; Radca Prawa odpowiada za system prawny zakonu i dba o zgodność prawną wszystkich dokumentów zakonnych.

Dostojnicy skupieni w Radzie Zakonu zachowują prawo do dymisji, którą przyjmuje Wielki Mistrz. Rada Zakonu może zostać w każdej chwili rozwiązana na drodze dekretu jeśli Wielki Mistrz tak postanowi.

TÍTULO X. Kapituła Zakonna

Jest to zgromadzenie składające się ze wszystkich rycerzy zakonnych. Kapituła Zakonna posiada władzę ustawodawczą dzięki czemu podejmuje uchwały na drodze głosowania. Dana uchwała zostaje przyjęta większością głosów lub jednomyślnie jeśli w szeregach zakonu jest mniej niż trzech rycerzy zakonnych. Kapitułę zwołuje Wielki Mistrz i to on przewodzi jej obradom. Obrady Kapituły rozpoczynają się od sprawdzenia obecności rycerzy zakonnych. Kapituła Zakonna posiada prawo wyboru Wielkiego Mistrza. Jeśli Wielki Mistrz abdykuje jest on zobowiązany przeprowadzić wybory na nowego Wielkiego Mistrza. Wówczas zwołuje on Kapitułę i rozpoczyna zgłaszanie kandydatur na ów godność. Następnie otwiera głosowanie, które wyłoni nowego przodownika zakonu. Nowym Wielkim Mistrzem zostaje kandydat, który uzyskał największą liczbę głosów. Kandydat na godność Wielkiego Mistrza musi być rycerzem zakonnym, który nigdy nie był karany.

TÍTULO XI. Przysięga

Każdorazowy Wielki Mistrz jest zobowiązany publicznie złożyć przysięgę wierności Królowi Skarlandu, której treść sam układa.

TÍTULO XII. Symbole

Na symbole zakonu składa się herb, chorągiew oraz dewiza. Herbem zakonu jest czarny krzyż vandalski umieszczony na jasnoszarej tarczy z czterema czarnymi gryfami widniejącymi między ramionami krzyża. Chorągiew zakonu stanowi płótno koloru jasnoszarego przycięte na kształt chorągwi z umieszczonym w górnej części czarnym krzyżem vandalskim z czterema czarnymi gryfami widniejącymi między ramionami krzyża. Dewiza zakonu brzmi "Deus vult". Herb i chorągiew zakonu przedstawiają załączniki I oraz II.

TÍTULO XIII. Hierarchia Prawna

W zakonie obowiązuje następująca hierarchia prawna:

Primero; Niniejsza Wielka Karta.
Segundo; Dekrety Wielkiego Mistrza i Uchwały Kapituły Zakonnej.
Tercero; Rozporządzenia Rady Zakonu.
Cuarto; Rozporządzenia Komturów.

TÍTULO XIV. Postanowienia końcowe

W razie niezapowiedzianej nieobecności Wielkiego Mistrza, która przekracza okres dwóch tygodni lub jego śmierci zobowiązuje się Wielkiego Radcę do zwołania Kapituły Zakonnej i przeprowadzenia wyborów na nowego Wielkiego Mistrza, których przebieg opisuje rozdział "Kapituła Zakonna". Jeśli zaś Wielki Radca również jest nieobecny obowiązek ten przechodzi na kolejnego dostojnika skupionego w Radzie Zakonu.


(- ) Don Juan Dagobard de Maykowski .
Gran Maestro

Załączniki

I.


II.