Istnienie Skarlandu przez ponad trzy lata jest dowodem siły politycznej naszego narodu. Pomimo wielu przeciwności Skarland istnieje ponad trzy lata w tej samej formule, co w warunkach mikroświatowych jest prawdziwym sukcesem. Jednakże Skarland wciąż nie podjął rękawicy rzuconej mu przez ogólnoświatowe spowolnienie demograficzne i stopniowy, acz sukcesywny i trwały spadek zainteresowania ideą mikronacjonalizmu. Skarland musi na to wyzwanie odpowiedzieć poprzez promocję i reformy systemu politycznego.
Promocja
Najlepszym narzędziem promocyjnym dla Skarlandu byłby marketing szeptany. Nie wymaga on znacznych nakładów, a może okazać się skuteczny. Dzięki możliwości personalizacji przekazu jak i odpowiedniego doboru jego odbiorcy nie tylko można uniknąć zjawiska masowości, a w konsekwencji napływu osób, których poziom intelektualny rażąco odbiega od przyjętych standardów, ale także zwiększyć jego zasięg oddziaływania.
Reformy
Sprawne zarządzanie wymaga odpowiedniej koncentracji środków i narzędzi na odpowiednim szczeblu. Lewica stoi na stanowisku, że centralizacja Skarlandu jest nieunikniona w warunkach kryzysu demograficznego. Należy przenieść ciężar władzy z kortezów na rząd wyposażając go w narzędzia szybkiego i sprawnego reagowania.
Z punktem powyższym powiazana jest kwestia dotycząca autonomii prowincji. Przy obecnej liczbie aktywnych obywateli nie ma sensu istnienia szczebla prowincji w charakterze organu przymusowego i posiadającego osobowość prawną. Wystarczającym jest istnienie prowincji jako przestrzeni pewnej narracji.
Polityka zagraniczna
W opinii Lewicy Skarland powinien prowadzić politykę o charakterze izolacjonistycznym. Pożądane byłoby także porzucenie terytoriów zamorskich i zbudowanie wizerunku sprawnego i profesjonalnego państwa miłującego pokój.
