Kodeks Karny

[María]

Czcigodni Posłowie,

Przedstawiam projekt znowelizowanego kodeksu karnego:

Art. 1.

Ustawa normuje kwestie dotyczące odpowiedzialności karnej, kwestię postępowania w sprawach karnych jak i sposobów wykonywania kary.

Art. 2.

1. Przestępstwo stanowi czyn zabroniony przez ustawę obowiązującą w czasie jego popełnienia.
2. Nie stanowi przestępstwa czyn społecznie szkodliwy nieujęty w ustawie.
3. Nie popełnia przestępstwa sprawca, jeżeli nie da się przypisać mu winy w trakcie trwania czynu.

Art. 3.

Jeżeli w czasie orzekania obowiązuje ustawa inna niż w czasie popełnienia przestępstwa stosuje się nową ustawę, o ile ustawa poprzednia nie jest względniejsza dla sprawcy.

Art. 4.

Ustawę karną stosuje się wobec sprawcy, który dopuścił się czynu zabronionego na terytorium Królestwa Skarlandu, bądź był wymierzony przeciwko Królestwu Skarlandu, chociażby miał miejsce na terenie nie podlegającym jurysdykcji skarlandzkiej.

Art. 5.

Czyn uznaje się za popełniony w miejscu, w którym sprawca działał, bądź zaniechał działania, bądź w miejscu, w którym nastąpił lub miał nastąpić skutek działania, bądź zaniechania działania.

Art. 6.

1. Czyn niedozwolony popełniony jest umyślnie, jeżeli sprawca działa w zamiarze jego popełnienia, bądź przewidując możliwość jego popełnienia godzi się na to.
2. Czyn niedozwolony popełniony jest nieumyślnie, jeżeli sprawca działając nie ma zamiaru jego popełnienia.

Art. 7.

Odpowiada za sprawstwo ten, kto dopuszcza się czynu zabronionego sam, lub w porozumieniu z inną osobą. Przepis ma zastosowanie także wobec osoby, która kieruje popełnieniem czynu zabronionego przez inną osobę, lub poleca jej jego wykonanie.

Art. 8

Odpowiada za usiłowanie ten, kto działając w zamiarze popełnienia czynu zmierza do jego dokonania, które jednak nie następuje.

Art. 9.

Odpowiada za podżeganie ten, kto chcąc popełnienia czynu zabronionego nakłania osobę trzecią do jego dokonania.

Art. 10.

Odpowiada za pomocnictwo ten, kto działając w zamiarze ułatwienia popełnienia czynu zabronionego swoim zachowaniem doprowadza do jego popełnienia, nawet jeśliby jego wykonanie mogło nastąpić bez jego pomocy.

Art. 11.

Sąd wymierza karę za sprawstwo, usiłowanie, podżeganie i pomocnictwo w granicach przewidzianych dla danego przestępstwa.

Art. 12.

Nie popełnia przestępstwa ten, kto działając w ramach obrony koniecznej uchyla grożące niebezpieczeństwo jakiemukolwiek dobru chronionemu prawem, o ile jego działania mają charakter proporcjonalny do zagrożenia.

Art. 13.

Karami są:
1. nagana,
2. grzywna,
3. więzienie,
4. banicja.

Art. 14.

Karę grzywny wymierza się w stawkach dziennych. Szczegóły reguluje rozporządzenie. Karę więzienia wymierza się w dniach i miesiącach.

Art. 15.

Karę nagany wykonuje się poprzez umieszczenie stosownej informacji w systemie informatyczny tak, by była ona nierozerwalnie związana z profilem skazanego.

Art. 16.

Karę grzywny wykonuje się poprzez pobranie z konta bankowego stosownej kwoty. W przypadku gdy dokonanie egzekucji jest niemożliwe, kara grzywny jest zamieniana na karę więzienia tak, że każdym dwóm stawkom dziennym odpowiada jeden dzień więzienia.

Art. 17.

Karę więzienia wykonuje się poprzez czasowe uniemożliwienie skazanemu z korzystania z systemów informatycznych, a w szczególności z możliwości wypowiadania się w miejscach publicznych.

Art. 18.

Karę banicji wykonuje się poprzez trwałe usunięcie informacji dotyczących skazanego z systemu wraz dożywotnim zakazem powrotu na terytorium Królestwa Skarlandu. Osobę skazaną na karę banicji traktuje się jako zmarłą, zaś jej majątek za otwarty z chwilą uprawomocnienia się wyroku.

Art. 19.

Sąd może orzec dodatkowy środek karny, chociażby był nieznany ustawie, jeżeli uzna, że będzie on spełniał funkcję resocjalizacyjną.

Art. 20.

Osoba wobec której orzeczono karę więzienia nie może pełnić funkcji publicznych w czasie trwania kary, a także przez dziesięć tygodni od jej wykonania. Orzeczenie kary więzienia z mocy prawa oznacza złożenie ze wszystkich piastowanych urzędów.

Art. 21.

Sąd orzeka przepadek mienia pochodzącego z przestępstwa, bądź służącego jego popełnieniu.

Art. 22.

Kto podejmuje działania zmierzające do pozbawienia Królestwa Skarlandu niepodległości, oderwania od niego części terytorium, bądź środkami pozaprawnymi zmierza do zmiany konstytucyjnego porządku podlega karze banicji.

Art. 23.

Kto podejmuje działania zmierzające do bezprawnego usunięcia konstytucyjnego organu Królestwa Skarlandu, bądź bezprawnymi środkami wpływa na czynności urzędowe organu podlega karze więzienia lub karze banicji.

Art. 24.

Kto używa systemu informatycznego Królestwa Skarlandu niezgodnie z prawem, bądź jego przeznaczeniem, bądź wykorzystuje więcej niż jedną tożsamość podlega karze więzienia lub karze banicji.

Art. 25.

Kto będąc do tego szczególnie umocowanym podejmuje działania na szkodę Królestwa Skarlandu podlega karze więzienia.

Art. 26.

Kto podejmuje działalność wywiadowczą przeciwko Królestwu Skarlandu, bądź gromadzi dokumenty i informacje celem przekazania ich wywiadowi państwa trzeciego podlega karze więzienia.

Art. 27.

Kto publicznie znieważa Naród Skarlandzki, Królestwo Skarlandu, bądź dopuszcza się napaści na monarchę Skarlandu podlega karze więzienia.

Art. 28.

Kto publicznie nawołuje do przestępstwa, bądź pochwala jego popełnienie podlega karze więzienia.

Art. 29.

Kto za pomocą wulgarnego słownictwa zakłóca porządek publiczny, bądź w inny sposób doprowadza do nieużywalności miejsca publicznego podlega karze więzienia.

Art. 30.

Kto znieważa publicznie osobę trzecią, podlega karze więzienia.

Art. 31.

Kto nie będąc prawnie do tego umocowanym uniemożliwia osobie trzeciej korzystanie z miejsca publicznego podlega karze więzienia.

Art. 32.

Kto składa fałszywe zeznania, bądź celowo wprowadza w błąd organ Królestwa Skarlandu, niezależnie od wpływu na ostateczne załatwienie sprawy, podlega karze więzienia.

Art. 33.

Kto fałszywie oskarża osobę trzecią o popełnienie czynu niedozwolonego podlega karze więzienia.

Art. 34.

Sąd w postępowaniu karnym dąży do odkrycia prawdy materialnej.

Art. 35.

Czas postępowania karnego wynosi nie więcej, niż trzydzieści dni.

Art. 36.

Szczegóły dotyczące organizacji sądownictwa jak i tryb odwoływania się od wyroku określa rozporządzenie ministra właściwego do spraw wymiaru sprawiedliwości.

Art. 37.

Ustawa wchodzi w życie z chwilą ogłoszenia.

Otwieram debatę. Debata potrwa siedem dni.

[Norbert I Catalan]

Art. 18.

Karę banicji wykonuje się poprzez trwałe usunięcie informacji dotyczących skazanego z systemu wraz dożywotnim zakazem powrotu na terytorium Królestwa Skarlandu. Osobę skazaną na karę banicji traktuje się jako zmarłą, zaś jej majątek za otwarty z chwilą uprawomocnienia się wyroku.

Uważam, że osobę skazaną na karę banicji nie trzeba uznawać za osobę zmarłą, wystarczy usunąć ją z systemu co będzie równoznaczne z odebraniem obywatelstwa (jeżeli je posiada).

Do reszty Kodeksu nie mam zastrzeżeń.

[María]

Mam na myśli śmierć w rozumieniu prawa cywilnego i wszystkie konsekwencje jakie ze sobą pociąga. Czyli otwarcie spadku, ustanie trwania małżeństwa czy złożenie ze wszystkich pełnionych funkcji.

[Pedro de Valdez]

Ja żadnych zastrzeżeń nie zgłaszam.

[María]

Zgłaszam autopoprawkę, polegającą na zamianie numeru art. 37 na 38. oraz dodaniu do projektu art. 37 w brzmieniu: "Traci moc Kodeks karny."

Skracam debatę i przechodzimy do głosowania. Głosujemy ZA, PRZECIW lub WSTRZYMUJĘ SIĘ. Wyznaczam termin siedmiu dni na głosowanie, ale myślę, że uwiniemy się z tym szybciej.

Głosuję oczywiście ZA przyjęciem ustawy.

[Norbert I Catalan]

Również głosuję ZA

[María]

Zamykam głosowanie i informuję, iż Kortezy ustawę przyjęły.

Oddano łącznie dwa głosy, w tym:
- dwa głosy za przyjęciem ustawy