Palacio del Alcázar de Valencia

[Don Lorenzo de Medici]

Witaj w Pałacach Królewskich de Oriente i Stary Alkazar w Walencji!

Pałac Królewski w Walencji ( Palacio de Oriente) – zbudowany na przełomie XVII i XVIII wieku przez Króla Jana VI. Zaprojektowany w stylu baroku przez włoskiego architekta Filippo Juvarę, który jednak umarł przed rozpoczęciem prac budowlanych. Wnętrza i otoczenie utrzymane w stylu rokoko i klasycystycznym. Obecnie pałac jest oficjalną rezydencją rodziny królewskiej.

  Jest to jedna z najstarszych siedzib monarchów w Walencji. W roku 1345 odbyło się w Alkazarze pierwsze zebranie Kortezów Generalnych Królestwa Walenckiego. Jan IV Kataloński nakazał przebudowanie oraz podwyższenie niektórych wież, a jego syn Alfons III ufundował nową kaplicę w stylu skarlandzkiego gotyku oraz  bogato zdobioną salę główną, którą zwano Sala Rica. Za panowania Henryka II zamek stał się  jedną z ulubionych rezydencji monarchy. W późniejszych okresach historii Księstwa Walencji zamek Alkazar ucierpiał w czasie wojny o sukcesję tronu między książętami Janem i Manuelem, synami Króla Walenckiego Henryka II.
Pod koniec XV wieku rezydujący w pobliskim Leonie  dwór królewski często zatrzymywał się w Walencji w czasie podróży do Toledo. W roku 1506 Król Zjednoczonego Królestwa Skarlaniu Jan V z dynastii Katalońskiej  podjął decyzję o przebudowie istniejącego zamku. Zatrudnił w tym celu architekta Alonso de Covarrubias, który uczynili z Alkazaru prawdziwie renesansową rezydencję. Wtedy też powstały dwa dziedzińce zwane dziedzińcem króla (patio del Rey) i dziedzińcem królowej (patio de la Reina), przedzielone pośrodku krużgankiem w którym umieszczono główną klatkę schodową (escalera principal). Oba dziedzińce otoczono krużgankami i ozdobiono granitem.

  Za panowania Henryka III kontynuowano przebudowę i adaptację Alkazaru na oficjalną siedzibę monarchy w nowej stolicy niedawno zjednoczonego Królestwa Skarlaniu Przebudowano główną fasadę, którą połączył dwie kwadratowe wieże stanowiące dominantę architektoniczną głównej fasady Alkazaru za pomocą krytej galerii. Wieża nazywana później Złotą (Torre Dorada) lub Wysoką (Torre Alta), powstała w zachodnim narożniku pałacu w stylu określanym jako flamandzki. Pałac Alkazar był wielokrotnie przebudowywany, w dobie baraku. W tym też okresie uzyskał ostateczną formę. Alkazar był siedzibą wielu monarchów skarlandzkich, aż do pożaru w 1756. Wtedy zbudowano nową siedzibę królewską do której przeniosła się rodzina panująca wraz z dworem. W 1791 podjęto prace remontowe, które trwały aż do 1821.

Zapraszamy do zwiedzania:

Sala Tronowa/Salón del Trono

Sala tronowa w Pałacu Alkazar jest wiernym odbiciem sali znajdującej się w Palacio Real de Valencia. Ogrom złoceń zamieszczonych na purpurowych ścianach pomieszczenia ukazuję potęgę i bogactwo dynastii Katalońskie.

Biblioteka Królewska i Arsenał Armii/La Biblioteca Real y El Royal Arsenal

Jedna z najwspanialszych bibliotek Królestwa Skarlandu. Na jej pólkach można znaleźć dzieła najwybitniejszych myślicieli epoki klasycznej i nowożytności orz liczne traktaty poświęcone astronomii, zoologi oraz botanice. Nieopodal biblioteki znajduje się Arsenał Królewski gdzie gromadzone są zabytkowe uzbrojenie wojsk skarlandzkich z różnych epok historycznych