Język skawlandzki

Język skawlandzki - język germański, funkcjonujący na terenie Skawlandii, gdzie ma status języka urzędowego.

Choć język zbliżony jest do tyrolskiego dialektu języka niemieckiego, nosi jednak wiele naleciałości surmeńskich i innych (m.in. elementy języka Tauchirów i Kukriów). Język skawlandzki częściowo zanikł pod koniec średniowiecza, od XVIII w. datuje się jego odnawianie, które miało charakter ponownego przeniesienia języka od ludu do elit, które w tym czasie starały się zrzucić kulturową zależność od sąsiadów.

Charakter różnych zapożyczeń ilustruje przykładowe zdanie "Spojrzała na mnie piękna kobieta." — "A schonskë Frauw ës se mi preseljen" brzmiące fonetycznie podobnie do [o szonsky froł ys ze mi prezejen]. Frauw pochodzi bezpośrednio od niemieckiego Frau, lecz poprzedzone jest tauchirskim przedimkiem a. Podobnie rzecz się ma z pochodzeniem przymiotnika schonskë (niem. schön), jednakże końcówka przymiotnikowa -skë pochodzi bezpośrednio od surmeńskiej -σκη. Czas przeszły jest ściągnięty z surmeńskiej i niemieckiej gramatyki - ës jako odmienione być i preseljen jako imiesłów czasu przeszłego złożony z seljen niemieckiego pochodzenia i surmeńskiego przedrostka pre-. Całe zdanie posiada zaś szyk kukryjski, które dosłownie można przetłumaczyć jako "Piękna kobieta na mnie spojrzała".