Skawlandia

Skawlandia na tle całego Autonomosu

Skawlandia, Skavlandia, Σκαβα (skaw. Skavenlandt) – region położony na południowo-wschodnim krańcu kontynentalnej Surmenii, administracyjnie stanowiący część Autonomosu Surma i Skawlandia. Od zachodu graniczy z Opradią, od południa z Surmą oraz austriackim Tyrolem. Od wschodu graniczy z austriacką częścią Skawlandii, a od północy z natańską Tauchirą.

Spis treści

Przynależność

Skawlandia historycznie przez długi czas była niepodległym państwem, które przejściowo wchodziło w skład Surmenii, a także innych państw, przechodziła także okresy rozbicia dzielnicowego. Współcześnie, od 15 grudnia 2006 roku region ten w całości został poddany wspólnej administracji Surmenii i Austro-Węgier (na mocy Traktatu Skawlandzkiego), a następnie (10 lutego 2007 r.) został na mocy wspólnego zarządzenia<ref>Zarządzenie Wspólne Królestwa Surmeńskiego i Monarchii Austro-Węgier o podziale Skavlandii z dn. 10 lutego 2007 r.</ref> podzielony między te kraje. Część surmeńska została wcielona wówczas do Kraju Opradzkiego. Dopiero 26 sierpnia 2009 Skawlandia została ponownie wyróżniona i połączona z włączoną w czerwcu 2009 r. Surmą w ramach Autonomosu. Taki status miał podkreślać osobne, zewnętrzne pochodzenie obydwu regionów, a autonomia miała służyć ochronie lokalnych kultur, odmiennych od surmeńskiej.

Jeden z zamków położonych na obrzeżach Skawii

Ośrodki miejskie

Skawlandia, z racji ukształtowania terenu nie jest bogatym regionem, nie jest też gęsto zaludniona. Historyczna i obecna stolica - Skawia (Σκαβηια), historycznie w centrum państwa, obecnie położona jest na samej granicy z Austro-Węgrami. Wiele pałaców składających się na architekturę miejską stanowi spuściznę po złotym dla Skawlandii wieku osiemnastym, kiedy to kilka rodów arystokratycznych, grających główne skrzypce na terenie ówczesnego księstwa budowało swoje siedziby w stolicy. Ponieważ mimo wielu późniejszych zawieruch Skawię ominęły wojny i walki, zabytki te zachowały się w stopniu nienaruszonym. Miasto jest podzielone na dwie części przez rzekę Skawę, której nurtem przebiega również granica z Austro-Węgrami - stąd też część miasta należy do Monarchii.

O połowę większe, ale o wiele młodsze, bo założone od podstaw w XVIII w. Kur (Κυρ), leży przy granicy między dwoma regionami autonomosu. Ma ono zdecydownie przemysłowy charakter - założone zostało ze względu na okoliczne rudy żelaza i węgla. Wkrótce stało się ono hutniczym centrum, które surowce do przetopu sprowadzało (i nadal sprowadza) zarówno z Surmy (boksyty z Atremis) jak i spoza państwa (m.in. Tyrolska cyna). To właśnie rozbudowany przemysł sprawił, że miasto zamieszkuje o połowę więcej ludzi niż stołeczną Skawię.

Kultura

Skawlandczycy różnią się od Surmeńczyków pochodzeniem etnicznym, językiem i kulturą. Wywodzą się od germańskich Sakaebów, którzy w 7 w. n.e. zajęli znajdujące się pod władaniem Wielkiego Księstwa Opradzkiego Międzygórze (surm. Μαδyβyρχ Madyvyrh) i ustanowili tam państwo. Od tego czasu region, a co za tym idzie - ludność i jej kultura znajdowała się pod wpływem niemal wszystkich sąsiadów. Widać to wyraźnie w przypadku języka skawlandzkiego, który zdradza powiązania zarówno z surmeńskim, jak i innymi sąsiadującymi - tyrolskim dialektem niemieckiego, językiem tauchirskim jak i nieco dalszym językiem kukryjskim.