Czy wiesz, że Kipria nie jest nawet warta pisania artykułu o niej? Lepiej zajmij się czymś pożytecznym!
Surma
Surma (surm. Συρμα, surmij. Εττεν Etten) - region geograficzny, położony na południowej rubieży Surmenii. Wewnątrz państwa graniczy od północy i północnego zachodu z Opradią a od północnego ze Skawlandią, z którą tworzy Autonomos Surmy i Skawlandii. Obejmuje również całość zewnętrznej granicy ze Związkiem Kukryjskim, a także cześć granicy z Monarchią Austro-Węgierską.
Region jest najnowszym nabytkiem terytorialnym Surmenii - został włączony w czerwcu 2009 r. na podstawie traktatu z Wolną Republiką Morvan o przebiegu granic. Traktat ten miał na celu zakończyć wieloletni spór między państwem Surmeńskim, a Kukrią o ten region, zamieszkały w ponad trzech czwartych przez Surmeńczyków.
Miasta
Surma jest regionem mało zurbanizowanym. Głównym miastem Surmy jest jej stolica - Ettenpolis (Εττενπολης), liczące 150 tys. mieszkańców. Spośród pozostałych większe są miasteczka Heraklion (Χερακληον), największy port regionu, oraz Atremis (Ατρεμης) - miasteczko przemysłowe położone na północy regionu, w pobliżu złóż węgla i boksytów.
Warto wspomnieć również o niemalże całkowicie zamkniętym dla zwykłych obywateli wojskowym miasteczku (czy też bazie) Seleukia, znajdującym się na terenie Poligonu 212, które zamieszkiwane jest przez cały czas przez ok. 10 tys. ciągle zmieniających się żołnierzy i rekrutów Surmeńskich Sił Obronnych.
Historia
Przez długi czas, region Surmy, zwany wówczas Etten, był słabo zamieszkały, a z racji na znikome znaczenie, zarówno strategiczne jak i gospodarcze, mimo że co jakiś czas któreś z państw ogłaszało swoją władzę nad tym regionem, władza była tu kwestią bardziej teoretyczną, niż praktyczną. Zmianę przyniosła dopiero epoka nowożytna.
Na początku XVIII wieku Surma, mimo przeważnie surmeńskiego pochodzenia mieszkańców, coraz bardziej uzależniała się od kupieckich miast, które wkrótce powołały do życia Republikę Alby, w skład której wszedł region. W 1771 r. Surma została po raz pierwszy włączona w granice Surmenii, przekazana jako zapłata za pomoc króla Seniszy w stłumieniu powstania Kukriów. W niespełna ćwierć wieku później region wrócił jednak do Alby, ponownie jako rekompensata, tym razem za wsparcie przez Republikę stronnictwa "czerwonych" w wojnie domowej w Surmenii. Te 24 lata (do 1795 r.) miały jednak duży wpływ na przywrócenie surmeńskiej kultury w regionie, głównie na wskutek ożywienia politycznego regionu a także na osadnictwo.
W XIX wiecznej Surmie swoje odbicie znalazły konflikty etniczne Alby. Dojście do władzy w Surmenii Adama Dury wzmocniło irredentę w tym regionie, reprezentowaną przez Ligę Surmeńską (na obrazku). W 1873 r. Liga wsparła przewrót, wskutek którego w Albie do władzy doszli nacjonaliści, a Surma została włączona po raz kolejny do Surmenii. W tym czasie wiekszość niesurmeńczyków opuściło jej granice. Po przegranej wojnie Adama Dury, Surma w 1911 r. wróciła na południe - do Socjalistycznej Republiki Tapa Kukrii. Znaczącym epizodem było surmijskie powstanie, które doprowadziło do powstania istniejącego w latach, Niezawisłego Państwa Surmijskiego, które jednak nie zostało w większości uznane przez sąsiadów i zostało ponownie wchłonięte przez Tapa Kukrii.
 |
Nomos Zawarski • Rezerwat Hokuty • Rezerwat Rendeluzja • Nomos Jacyński • Nomos Opradzki • Autonomos Surma i Skawlandia Podział regionalny Starosurmenia • Zawaria • Hokuty • Sura • Surakonia • Rendeluzja • Jacynia • Filozofia • Wyspy Śródsurmeńskie • Opradia (płn./płd.) • Skawlandia • Surma |
 |
