Czy wiesz, że Kipria nie jest nawet warta pisania artykułu o niej? Lepiej zajmij się czymś pożytecznym!
Surmenika/Rzeczownik
Rzeczownik to odmienna część mowy języka surmeńskiego, która odpowiada na pytania kto? co? / κτο? και?. Odmiana rzeczownika nazywa się deklinacją.
Spis treści
Rodzaje rzeczowników
Liczba pojedyncza
Rzeczownik może wystąpić w trzech rodzajach: męskim, żeńskim i nijakim. Charakteryzują się one w liczbie pojedynczej następującymi końcówkami:
- rodzaj żeński: -α,
- rodzaj nijaki: -ο,
- rodzaj męski: wszystkie poza -α i -ο.
Liczba mnoga
Liczbę mnogą dla rzeczownika tworzy się poprzez dodanie końcówki –ε dla rodzaju męskiego lub przez zamianę końcówki żeńskiej i nijakiej na –ε.
- rodzaj żeński: γορα – γορε
- rodzaj nijaki: περο – περε
- rodzaj męski: γοςτ – γοςτε
Przypadki
W języku surmeńskim występują wyłącznie cztery przypadki:
- Νομηνατηφ - mianownik
- Γενετηφ - dopełniacz
- Ακυζατηφ - biernik (pełni także funkcję polskojęzycznego celownika)
- Βοκατηφ - wołacz
Aby odmienić rzeczownik przez przypadki, należy umieścić przed nim odpowiedni przyimek niesłownikowy <ref>Przyimki να i ω nie posiadają żadnego znaczenia poza pełnieniem funkcji dopełniacza i biernika, dlatego też nazywa się je przyimkami niesłownikowymi.</ref>. Wyjątkiem jest wołacz, który tworzy się poprzez przeniesienie akcentu w wyrazie na jego ostatnią sylabę - czyli dodanie tonosu na ostatnią samogłoskę w deklinowanym słowie.
Przykładowa deklinacja:
- Ν. - Συρμενηια
- Γ. - να Συρμενηια
- Α. - ω Συρμενηια
- Β. - Συρμενηιά
Ważna uwaga! Jeżeli przed rzeczownikiem stoi już przyimek, pomija się przyimek niesłownikowy. Na przykład: "Εγο σαμ απο Συρμενηια" zamiast "Εγο σαμ απο να Συρμενηια".
Użycie przypadków na wybranych przykłach:
- Δανηλός, δα βρας ω Παυλος τετραδιο να Τομας. - Danielu, weź Pawłowi zeszyt Tomka.
- Tη ιε ω εγο υθυμηλ ζα το. - Ty mnie sprowokowałeś do tego.
- Βασηλ να Συρμενηια - Król Surmenii.
Negacja
Niektóre rzeczowniki można zanegować, to znaczy utworzyć formę rzeczownika o znaczeniu przeciwnym do pierwotnej. Negację rzeczownika tworzy się poprzez dopisanie do niego przedrostka νε- lub α-, przy czym oba prefiksy można stosować swobodnie, wedle uznania.
Przykładowe wyrażenie:
- εκτημα - tolerancja,
- αεκτημα/νεεκτημα - nietolerancja.
Przypisy
<references/>