Gnomia Armia Republikańska

1. Na mocy przysługujących mi uprawnień wynikających z Dekretu Księcia Sarmacji nr 181 o Książęcych Siłach Zbrojnych oraz Artykułów Hetmańskich zarządzam PEŁNĄ MOBILIZACJĘ WSZYSTKICH JEDNOSTEK KSIĄŻECYCH SIŁ ZBROJNYCH
2. Dowódcy jednostek mają obowiązek zameldować gotowość natychmiastowo
3. Rezerwiści są powołani pod broń (jeżeli nie ma ich na LDKSZ, meldować się na priv)
Na mocy tego rozkazu jednostki KSZ o godz. 21.44 jednostki KSZ wkroczyły na terytorium Morvanu. Morwieniec został zajęty przez 2 Brygadę Pancerną. Milicja nie stawiała oporu. Nie było konieczności walki z nią.
gen. broni Mariusz hr. Magnuszewski
Hetman Wielki

Taki rozkaz został opublikowany 15 czerwca o godz. 21:48. Nie zaskakuje fakt, że PRZED jego wydaniem, chociaż rzekomo na jego mocy, miał być wzięty Morwieniec. Gołym okiem widać, jak grubymi nićmi monarchofaszystowska propaganda szyje swoje komunikaty frontowe. Rzeczywisty bieg wydarzeń był zgoła inny.

14 czerwca w godzinach wieczornych na terenie Wolnej Republiki Morvan wylądowała nowo utworzona Specjalna Jednostka Pomysłowego Sabotażu.

Ostrzał okrążonych sił nieprzyjaciela

Zgodnie z przewidywaniami opartymi o nową taktykę wojenną Komisji Gier i Zakładów, oddziały lojalne wobec okupacyjnego, monarchofaszystowskiego reżimu wpadły wówczas w panikę i bez rozkazu przystąpiły do natarcia na Scrios atha Morvan, gdzie dały się złapać w Pomysłową Zasadzkę Komisji Gier i Zakładów i zostały przez cywilną ludność stolicy WRM obrzucone wyjątkowo plugawymi obelgami.


Znieważanie wojsk okupacyjnych przez ludność cywilną Scrios atha Morvan

Podczas znieważania zaskoczonych sił nieprzyjaciela przez ludność cywilną połączone siły GAR i Morvan Poblachta Arm bez przeszkód przeprowadziły podwójne oskrzydlenie, a następnie okrążenie zdezorientowanych oddziałów KSZ.



W tej chwili GAR nadal prowadzi ostrzał artyleryjski, mający oczyścić pole przed akcją piechoty. Tymczasem do miasta ciągną posiłki. Przedstawiciele sztabu połączonych sił GAR i MPA są przekonani, że akcja „Druid” potrwa nie dłużej niż tydzień i jest z góry skazana na sukces, ze względu na zupełne nieprzygotowanie i słabe zaopatrzenie sił okupacyjnych.