Rozdział 1
Postanowienia ogólne

Art. 1.
Królewski Uniwersytet Scholandii, zwany dalej „Uniwersytetem”, jest państwową uczelnią wyższą działającą w ramach określonej prawem autonomii.

Art. 2.
Uniwersytet opiera swoją działalność na niniejszym regulaminie, za pomocą którego kształtuje swoją strukturę i organizację wewnętrzną, a także tryb i procedurę studiów oraz nadawania stopni zawodowych i naukowych.

Rozdział 2
Studia

Dział 1
Charakterystyka ogólna

Art. 3.
1. Uniwersytet prowadzi studia na poziomie:
1) magisterskim, kończące się nadaniem tytułu zawodowego magistra netowego,
2) doktoranckim, kończące się nadaniem stopnia naukowego doktora netowego.
2. Szczegółową listę kierunków studiów wraz z poziomami na jakich są prowadzone oraz ze specjalnościami i jednostkami organizacyjnymi Uniwersytetu je prowadzącymi określa zarządzenie rektora wydane za zgodą Senatu.

Art. 4.
Do studiowania na Uniwersytecie uprawnia posiadanie obywatelstwa Królestwa Scholandii lub mikronacji uznawanej na mocy porozumień międzynarodowych przez Królestwo Scholandii.

Art. 5.
Studia na Uniwersytecie są wolne od jakichkolwiek opłat.

Art. 6.
1. Praca studenta oceniana jest w następującej skali ocen:
1) bardzo dobry (5)
2) dobry plus (4+)
3) dobry (4)
4) dostateczny plus (3+)
5) dostateczny (3)
6) niedostateczny (2)
2. Ocena niedostateczna jest oceną negatywną, a jej poprawa warunkuje dalszy tok studiów.

Dział 2
Studia magisterskie

Art. 7.
Warunkiem ukończenia studiów na poziomie magisterskim jest:
1) zdanie egzaminu z treści wykładowych dla danego kierunku studiów,
2) napisanie i przedstawienie pracy magisterskiej,
3) obrona pracy magisterskiej.

Art. 8.
1. Egzamin z treści wykładowych zawiera co najmniej kilka pytań nawiązujących do treści wykładów i poruszających ważne i zróżnicowane aspekty danego kierunku studiów
2. Szczegółowy zakres oraz charakter egzaminu z treści wykładowych ustala kierujący jednostką organizacyjną Uniwersytetu prowadzącą dany kierunek studiów, zwany dalej „kierującym jednostką”.

Art. 9.
1. Temat oraz charakter pracy magisterskiej podlega uzgodnieniu pomiędzy promotorem pracy, a studentem. Promotora pracy, pełniącego opiekę naukową nad piszącym ją studentem, wyznacza kierujący jednostką spośród pracowników naukowych Uniwersytetu co najmniej posiadających tytuł magistra netowego.
2. Praca magisterska powinna obejmować co najmniej 4 strony maszynopisu oraz wystarczającą dla charakteru pracy liczbę treści, a także odwoływać się do ważnych dla zagadnienia lub w uzasadnieniu piszącego źródeł. Odstępstwo możliwe jest za wspólną zgodą promotora i kierującego jednostką, w szczególności w przypadku pracy o charakterze twórczości artystycznej.

Art. 10.
1. Dla oceny pracy magisterskiej oraz przeprowadzenia jej obrony Rektor wyznacza każdorazowo trzyosobową komisję egzaminacyjną w skład której wchodzi przewodniczący, egzaminator, którym jest promotor pracy, chyba, że z ważnych przyczyn nie może się podjąć tej funkcji oraz członek.
2. W chwili złożenia przez studenta ostatecznej wersji pracy magisterskiej do promotora, promotor dokonuje jej oceny i wnioskuje do Rektora o wyznaczenie określonej w ust. 1 komisji egzaminacyjnej
3. Komisja egzaminacyjna dokonuje oceny pracy, przy czym oceną końcową jest ocena wynikła ze średniej ocen poszczególnych członków komisji. Z chwilą uzyskania oceny pozytywnej promotor ustala wraz z pozostałymi członkami komisji egzaminacyjnej zakres oraz charakter obrony pracy magisterskiej, przy czym powinna ona sprawdzać także stopień zrozumienia tematu, który podjął w pracy piszący.
4. Komisja egzaminacyjna dokonuje oceny obrony pracy magisterskiej studenta, przy czym oceną końcową jest ocena wynikła ze średniej ocen poszczególnych członków komisji.
Pozytywna ocena za obronę pracy magisterskiej oznacza ukończenie studiów oraz nadanie studentowi przez Uniwersytet tytułu zawodowego magistra netowego.

Dział 3
Studia doktoranckie

Art.11.
1. Warunkiem podjęcia studiów na poziomie doktoranckim jest:
1) posiadanie tytułu zawodowego magistra netowego Uniwersytetu lub tytułu mu odpowiadającego innej wirtualnej uczelni wyższej uznawanego w Królestwie Scholandii na mocy odrębnych przepisów,
2) uzyskanie przez kandydata chcącego podjąć studia na poziomie doktoranckim pozytywnej opinii co do jego zdolności naukowych od kierującego jednostką.
2. O przyjęciu na studia doktoranckie decyduje kierujący jednostką prowadzącą dany kierunek studiów na poziomie doktoranckim.

Art. 12.
Warunkiem ukończenia studiów na poziomie doktoranckim jest:
1) zdanie egzaminu z treści wykładowych dla danego kierunku studiów na poziomie doktoranckim,
2) napisanie i przedstawienie rozprawy doktorskiej,
3) złożenie egzaminu doktorskiego.

Art. 13.
Zakres oraz charakter egzaminu z treści wykładowych ustala kierujący jednostką organizacyjną Uniwersytetu prowadzącą dany kierunek studiów, zwany dalej „kierującym jednostką”.

Art. 14.
1. Temat oraz charakter rozprawy doktorskiej podlega uzgodnieniu pomiędzy promotorem pracy, a studentem. Promotora pracy, pełniącego opiekę naukową nad piszącym ją studentem, wyznacza kierujący jednostką spośród pracowników naukowych Uniwersytetu co najmniej w stopniu doktora netowego.
2. Rozprawa doktorska powinna obejmować co najmniej 6 stron maszynopisu oraz
wystarczającą dla charakteru rozprawy liczbę treści, a także odwoływać się do ważnych dla zagadnienia lub w uzasadnieniu piszącego źródeł. Odstępstwo możliwe jest za wspólną zgodą promotora i kierującego jednostką, w szczególności w przypadku pracy o charakterze twórczości artystycznej.

Art. 15.
1. Dla oceny rozprawy doktorskiej oraz przeprowadzenia jej obrony Rektor wyznacza każdorazowo trzyosobową komisję egzaminacyjną w skład której wchodzi przewodniczący (w stopniu profesora), egzaminator, którym jest promotor pracy, chyba, że z ważnych przyczyn nie może się podjąć tej funkcji oraz członek.
2. W chwili złożenia przez studenta ostatecznej wersji rozprawy doktorskiej do promotora, promotor dokonuje jej oceny i wnioskuje do Rektora o wyznaczenie określonej w ust. 1 komisji egzaminacyjnej
3. Komisja egzaminacyjna dokonuje oceny rozprawy, przy czym oceną końcową jest ocena wynikła ze średniej ocen poszczególnych członków komisji. Z chwilą uzyskania oceny pozytywnej promotor ustala wraz z pozostałymi członkami komisji egzaminacyjnej zakres oraz charakter egzaminu doktorskiego, przy czym powinien on sprawdzać także stopień zrozumienia tematu, który podjął w rozprawie piszący.
4. Komisja egzaminacyjna dokonuje oceny egzaminu doktorskiego, przy czym oceną
końcową jest ocena wynikła ze średniej ocen poszczególnych członków komisji. Pozytywna ocena za egzamin doktorski oznacza ukończenie studiów oraz nadanie studentowi przez Uniwersytet stopnia naukowego doktora netowego.

Rozdział 3
Struktura organizacyjna i pracownicy

Art. 16.
1. Uniwersytet zatrudnia pracowników naukowych oraz administracyjnych.
2. Postanowienia w sprawie przyjęcia pracowników naukowych i administracyjnych oraz zwolnienia pracowników administracyjnych podejmuje Rektor.

Art. 17.
1. Pracownikami naukowymi Uniwersytetu są:
1) wykładowcy samodzielni – naukowcy w stopniu co najmniej doktora netowego,
charakteryzujący się doświadczeniem w pracy naukowej i dydaktycznej oraz dużą
wiedzą w określonej dziedzinie,
2) adiunkci – wykazujący się dużym stopniem samodzielności w pracy naukowej lub
dydaktycznej, posiadający co najmniej sopień doktora netowego,
3) asystenci – najniżsi rangą pracownicy naukowi, niewykazujący dużej
samodzielności oraz doświadczenia w pracy naukowej lub dydaktycznej,
posiadający tytuł co najmniej magistra netowego.
2. Mianowanie pracowników naukowych na określone w ust. 1 funkcje następuje na drodze postanowienia Rektora.
3. Wydalenie pracownika naukowego z uczelni może nastąpić jedynie na mocy uchwały Senatu.

Art. 18.
Pracownicy administracyjni Uniwersytetu mogą wypełniać powierzone im przez Rektora zadania z zakresu pomocy technicznej i organizacyjnej. Nie prowadzą oni działalności naukowej, ani dydaktycznej.

Art. 19.
1. Uniwersytet prowadzi działalność naukową i dydaktyczną w ramach wyodrębnionych jednostek organizacyjnych Uniwersytetu, do których należą:
1) wydziały – każdy z nich obejmujący swoim zakresem określoną, szeroką dziedzinę naukową, na czele którego stoi dziekan,
2) instytuty – każdy z nich samodzielny lub podlegający wydziałowi, obejmujący węższą dyscyplinę naukową lub słabiej rozwinięty naukowo i dydaktycznie niż wydział, na czele którego stoi kierownik instytutu.
2. Szczegółową strukturę jednostek organizacyjnych Uniwersytetu wraz z ich nazwami określa zarządzenie Rektora wydane za zgodą Senatu.

Art. 20.
1. Na stanowisko dziekana może zostać mianowany pracownik naukowy pełniący funkcję wykładowcy samodzielnego. Tymczasowo obowiązki dziekana może pełnić pracownik naukowy niższej funkcji. Dziekan odpowiada za jakość materiałów dydaktycznych i naukowych, w szczególności zaś treści wykładowych w podległej mu jednostce.
2. Na stanowisko kierownika instytutu może zostać mianowany każdy pracownik naukowy Uniwersytetu.
3. Dziekani i kierownicy instytutów odpowiadają za jakość materiałów dydaktycznych i naukowych, w szczególności zaś treści wykładowych w podległych im jednostkach.
4. Mianowania na stanowiska określone w ust. 1 i 2 dokonuje Rektor na mocy decyzji.

Rozdział 4
Władze Uniwersytetu

Art. 21.
Organami Uniwersytetu są Rektor oraz Senat.

Dział 1
Rektor

Art. 22.
1. Rektor jest jednoosobowym organem kierującym działalnością Uniwersytetu, który w szczególności:
1) sprawuje bieżący zarząd nad działaniem Uniwersytetu,
2) występuje do władz o zapewnienie Uniwersytetowi środków finansowych odpowiednich do
zadań,
3) reprezentuje Uniwersytet na zewnątrz,
4) określa strukturę organizacyjną Uniwersytetu za zgodą Senatu,
5) organizuje procedurę rekrutacji studentów i czuwa nad jej przebiegiem,
6) zabezpiecza właściwe funkcjonowanie techniczne Uniwersytetu,
7) zapewnia Uniwersytetowi odpowiednią do zadań kadrę oraz zatrudnia w tym celu pracowników
naukowych i administracyjnych,
8) sprawuje kontrolę nad działalnością pracowników Uniwersytetu.
9) dba o należytą promocję działalności Uniwersytetu, w szczególności pod kątem rekrutacji
nowych studentów,
10) nawiązuje i kieruje stosunkami z innymi wirtualnymi uczelniami wyższymi oraz placówkami
edukacyjnymi,
11) prowadzi i odpowiada za stosunki Uniwersytetu z mediami,
12) sprawuje kontrolę nad działalnością pracowników Uniwersytetu.
13) dba o aktualność treści informacyjnych Uniwersytetu,
14) składa przed Senatem sprawozdania ze swojej działalności.
2. Rektor wykonuje swoje zadania poprzez wydawanie zarządzeń o charakterze ogólnym i postanowień o charakterze indywidualnym.

Art. 23.
1. Wyboru Rektora dokonuje Senat na roczną kadencję bezwzględną większością głosów liczy członków Senatu.
2. Rektorem może zostać wybrany obywatel Królestwa Scholandii, posiadający stopień co najmniej doktora netowego, będący pracownikiem naukowym Uniwersytetu od co najmniej 3 miesięcy.

Art. 24.
Jeżeli Rektor nie wypełnia nałożonych na niego obowiązków w sposób odpowiedni lub jego działalność szkodzi w znacznym stopniu wizerunkowi i działalności Uniwersytetu Senat może odwołać go uchwałą podjętą większością 2/3 głosów liczby członków Senatu.

Art. 25.
1. Rektor może powołać prorektorów, którzy działają w ramach przekazanych im stosownie do potrzeb i uznania Rektora części jego własnych kompetencji.
2. W przypadku tymczasowej niemożności wypełniania obowiązków Rektor wyznacza na swojego zastępcę pracownika naukowego posiadającego stopień naukowy co najmniej doktora netowego.
3. Rektor odpowiada za działalność prorektorów oraz swojego zastępcy.

Art. 26.
Rektor składa sprawozdania ze swojej działalności na wniosek Senatu oraz z urzędu w połowie i na zakończenie kadencji.

Dział 2
Senat

Art. 27.
1. Senat jest kolegialnym organem Uniwersytetu w skład którego wchodzą wszyscy pracownicy naukowi, który:
1) dokonuje wyboru Rektora i odwołuje go w przypadku określonym w art. 24,
2) opiniuje sprawy przedłożone przez Rektora,
3) uzyskuje od Rektora sprawozdania oraz przeprowadza debatę nad nimi,
4) odpowiada za Regulamin Uniwersytetu i dokonuje w nim zmian,
5) wyraża zgodę w przypadkach określonych Regulaminem na wydanie zarządzenia przez Rektora,
6) rozpatruje odwołania od wszystkich aktów urzędowych Rektora, a także od decyzji pozostałych
pracowników naukowych o ile te wiążą się z tokiem i procedurą ukończenia studiów,
7) uchyla zarządzenia Rektora.
8) decyduje o wydaleniu pracowników naukowych z Uniwersytetu,
9) występuje do Króla z wnioskiem o nadanie pracownikowi naukowemu Uniwersytetu tytułu
profesora,
10) przedstawia kandydata do Królewskiej Nagrody Naukowej,
11) nadaje „Laur Królewskiego Uniwersytetu Scholandii”.
2. Senat wykonuje swoje obowiązki poprzez podejmowanie uchwał zwykłą większością głosów przy głosowaniu przez co najmniej połowę uprawnionych członków Senatu, chyba, że Regulamin stanowi inaczej.
3. Jeżeli członek Senatu z powodu przemijających okoliczności nie może brać w dłuższym okresie udziału w pracach Senatu a w szczególności w głosowaniach, to jego członkostwo w Senacie może ulec zawieszeniu do chwili zaniku tych okoliczności. Zawieszenie następuję na wniosek mającego ulec zawieszeniu członka Senatu lub uchwałą Senatu. Zawieszonego członka Senatu nie wlicza się do ogólnej liczby członków Senatu.

Art. 28.
1. Na czele Senatu stoi Marszałek Senatu wybierany przez Senat na roczną kadencję uchwałą podjętą bezwzględną większością głosów liczby członków Senatu.
2. Marszałek Senatu zapewnia właściwy przebieg obrad Senatu, prowadzi dyskusje, zarządza głosowania oraz reprezentuje Senat wobec Rektora.
3. W przypadku tymczasowej niemożności sprawowania obowiązków przez Marszałka Senatu wyznacza on swojego zastępcę spośród pracowników naukowych.

Art. 29.
Jeżeli Marszałek Senatu nie wypełnia nałożonych na niego obowiązków w sposób odpowiedni lub jego działalność szkodzi w znacznym stopniu wizerunkowi i działalności Uniwersytetu Senat może odwołać go uchwałą podjętą większością 2/3 głosów liczby członków Senatu.

Art. 30.
Senat może uchylić zarządzenie Rektora uchwałą podjętą większością 2/3 liczby jego członków.

Rozdział 5
Profesura i godności honorowe

Art. 31.
Wobec pracowników naukowych posiadających szczególnie istotny dorobek naukowy, dydaktyczny oraz doświadczenie, posiadających stopień doktora netowego Senat wnioskuje o nadanie im przez Króla tytułu profesora. Senat taki wniosek uzasadnia.

Art. 32.
W celu uhonorowania szczególnie zasłużonych, w ostatnim roku, dla Uniwersytetu i rozwoju nauki w Królestwie Scholandii naukowców Senat może przedstawić Królowi raz w roku kandydata do Królewskiej Nagrody Naukowej.

Art. 33.
1. Wybitnym przedstawicielom wirtualnego świata nauki oraz szczególnie zasłużonym działaczom społecznym, których aktywność przyczynia się do rozwoju przyjaźni między narodami, rozwoju społecznego w poszanowaniu godności drugiego człowieka i umacniana świata nauki Senat przyznaje „Laur Królewskiego Uniwersytetu Scholandii”.
2. „Laur Królewskiego Uniwersytetu Scholandii” Senat przyznaje uchwałą zapadłą jednogłośnie przy głosowaniu co najmniej 2/3 członków Senatu.

Rozdział 5
Zmiana regulaminu i wejście w życie

Art. 35.
Zmiana Regulaminu następuje uchwałą Senatu przyjętą bezwzględną większością liczby członków Senatu.

Art. 36.
Regulamin obowiązuje z chwilą uchwalenia.