Wandea Ludu

Ze współczesnych nurtów wandeizmu (cz. 1)

Raul Urban III, 25 maja 2011

Tekst ten jest pierwszym z rozdziałów pracy naukowej pt. "Podstawowe współczesne nurty wandeizmu"

Beton

Dlaczego w budowanym systemie gospodarczym nie bedzie betonu jako towaru? Bo beton ten system przygotowuje. Aleksander Keller, #LDMW, 26 marca 2005 r.

Niejako w ramach samoutrudnienia sobie pracy, postanowiłem rozpocząć ją od najtrudniejszego do określenia nurtu. Trudno zdefiniować czym jest tak naprawdę beton, w rozumieniu interpretacji wandeizmu. Choć jako betonowe obecnie określa się dawne organizacje, typu LOK (Liga Obrony Komunizmu), w ujęciu polityki wandejskiej pojawił się zadziwiająco późno - bo już po Wandejskim Czerwcu.

Choć samo słowo "beton" w charakterze podkreślania radykalizmu poglądów ("beton-terror-socjalizm", "beton konserwatywny") pojawiało się wcześniej, pierwszą grupą określającą się jako betonowa był Komitet Wyborczy Praca-Socjalizm-Niepodległość, stworzony 17 czerwca 2007 r., przez Pawła Ciupaka, a obejmujący poza nim również tow. Kellera, tow. Pupkę oraz tow. Zaorskiego. Zgodnie ze słowami założyciela, "miał skupiać stary beton wandejski - a beton to w wielu kulturach materiał solidny" (P.Ciupak, #LDMW, 17.06.07). Warto dodać, że to właśnie w kontekście odpowiedzi na te słowa padł pamiętny cytat tow. Kellera - "Beton to przy nas masa plastyczna!".

Jak zatem widzimy, początkowo określenie to nie dotyczyło jakiego konkretnego spojrzenia na nauki Wandy, ale kategorię Wandejczyków, wyróżnionych pod kątem czasu zamieszkania i dorobku. Sam Ciupak określał ich jako "starą gwardię" Oczywiście musiała istnieć między nimi zbieżności programowe (jak antysarmatyzm, zarówno w umiarkowanym jak i radykalnym wydaniu), jednak najwyraźniej nie to było istotą tej organizacji. Przetrwała ona kolejne wybory (wówczas startowali już tylko Pupka i Ciupak).

Późniejsze dzieje polityczne doprowadziły jednak do zmiany tego podejścia. Beton zaczęto wiązać przede wszystkim z komunizmem, jako pierwotnym źródłem kultury i ustroju wandejskiego - w opozycji do jawnie deklarujących się anarchistów czy libertarian. Pojawiły się sformułowania typu "betonowe myślenie", "betonowe poglądy" - a w końcu rozciągnięto to sformułowanie w przeszłość - i tak już w grudniu 2007 tow. Pupka stwierdza, że "A partii betonu nie ma od inkorporacji do Sarmacji a nawet trochę wcześ›niej, od upadku LOK-u." (tow. Pupka, #LDMW, 18.12.2007).

Mimo takiego rozciągnięcia, poza dość ogólnym powiązaniem betonu z komunizmem, a także ze swoistym konserwatyzmem (tj. przywiązaniem do Wandystanu "przedsarmackiego") i sceptycyzmem wobec pokoleń przybyłych w trakcie i po zakończeniu okupacji sarmackiej (w czym celował m.in. tow. Ciupak). Wg. opinii jego samego, do tej listy można dodać jeszcze "sprzeciw wobec kandelabryzmu i ogólnie khando-młododupczego dążenia do ciągłych zmian wyrażonych w haśle "permanentna rewolucja""

W historii betonu ciekawymi epizodami były wybory prezydenckie, w których głównymi kandydatami byli tow. Perun i tow. Magov. Choć żaden z kandydatów nie był de facto betonowy, to temu pierwszemu, dzięki poparciu wyrażonemu przez tow. Kellera, przypięto łatkę betonowego, przeciw czemu stanowczo protestował m.in. tow. Ciupak. Sam Perun z perspektywy czasu przyznaje mu rację - z betonem połączyła go niechęć do konkurencyjnych Młododupców (1). Innym epizodem, gdzie beton nagle zyskał na znaczeniu było uchwalanie nowej konstytucji w czerwcu 2009 roku, kiedy to główny spór miał miejsce między projektem betonowym (w wersjach Ciupaka, Pupki i PTRa) a kandelabrystycznym. Wówczas to funkcjonował - dość krótko - gazeta betonowa "Konkret". Ale dość historii.

Czym jest beton dziś? Beton w wydaniu współczesnym wyraża lewicową, wręcz lewacką interpretację myśli Wandy, interpretację w duchu socjalizmu i komunizmu. Beton kładzie nacisk na to, że kultura wandejska wyrosła na takiej właśnie lewicowości - nawet totalitarnej - i nie należy jej odrzucać w imię przesadnej wolności - czy to słowa, czy gospodarczej. Beton deklaruje także przywiązanie do dawnej formuły mikronacyjnej - formuły wypracowanej jeszcze w latach 2004-2006, w latach pierwszej niepodległości Mandragoratu.

Zapytany o współczesny beton, tow. Ciupak stwierdza, że "obecnie beton jest w rozsypce, więc trudno żeby niósł jakieś postulaty, ale myślę, że jeżeli już, to takie same jak kiedyś". Dodaje do tego sprzeciw wobec odchylenia modernistycznego, w tym całego tego pomysłu monopartii, czy też struszynowej "narracji", a także (z zastrzeżeniem, że to jego własne przekonania) - dekhandyzacji prawno-ustrojowej.

Na koniec można stwierdzić, że choć beton jest w rozsypce - nadal ma duży wpływ na Wandystan. Tow. Pupka jest jednoosobowym kolektywem Mandragorskim, ostatni powrót tow. Ciupaka wzmacnia ten nurt - a cały ostatni ruch odnowy, choć realizowany przez twórcę kierunku prezerwatywistycznego (również wyrastającego po części z betonu), był - być może nieco na wyrost - określany jako betonizacja. Oznacza to, że choć brak jest ugrupowania, czy też nawet nieformalnej grupy betonowców, to sama idea jest wciąż żywa - i wpływa na wandejską politykę silniej, niż mogłoby się zdawać na pierwszy rzut oka.

1. Młodzi Dupą, młododupcy - popularne określenie działaczy stronnictwa "Młodych Duchem", założonego i kierowanego przez A. Magova.