Wandea Ludu

Kulisy historii: najbardziej absurdalny wniosek w historii sarmackiego sądownictwa

Marceli Baldachim Khand, 29 grudnia 2006

Księstwo Sarmacji uznało Cesarstwo Valhalli.

Z tej okazji przybliżyć nowym mieszkańcom postać Kajzera Valhalli Roberta Janusza Czekańskiego. Sarmatę Roku 2006.

********
WNIOSEK RCA

Post Temat postu: Wniosek o stwierdzenie zgodności z Konstytucją [...] Odpowiedz z cytatem
Wnioskodawca: Marszałek Izby Senatorskiej, Robert Janusz markiz Czekański
ID: A0062
Mail: rca@post.pl
Zamieszkany: Czekany

Dotyczy: zgodności z Konstytucją Księstwa Sarmacji art. 6 Ustawy Konstytucyjnej o Mandragoracie Wandystanu z dnia 25 kwietnia 2006 r.

Wysoki Sądzie!

Konstytucja Księstwa Sarmacji z dnia 25 listopada 2004 roku (http://www.sarmacja.org/dziennik/akt,1.html) stanowi w artykule pierwszym punkt drugi: "Wszyscy obywatele sarmaccy są równi wobec prawa." Ten sam dokument, z racji pozycji jaką posiada Książę i z racji faktu, iż jest On założycielem Księstwa Sarmacji, w art. 6 ust. 2, stanowi: "Osoba Księcia jest nietykalna.". Biorąc pod uwagę specyfikę kraju wirtualnego, jest to całkowicie zrozumiałe.

Wysoki Sądzie!

Mam jednak wątpliwości, co do wprowadzonej w ostatnich miesiącach, Ustawy Konstytucyjnej, która stanowi niejako ZAŁĄCZNIK do właściwej Konstytucji. Załącznik dlatego, iż dodaje pewne zapisy, w żaden sposób nie zastępując zapisów innych. Moją wątpliwość budzi fakt kolizji dwóch norm, jednej zawartej w Konstytucji Księstwa Sarmacji, drugiej zaś, wskazanej w późniejszej Ustawie Konstytucyjnej.

Wysoki Sądzie!

Składając niniejszy wniosek, proszę Wysoki Sąd, o zbadanie i określenie, czy nie występuje kolizja pomiędzy art. 1 ust. 2 Konstytucji Księstwa Sarmacji, a art. 6 Ustawy Konstytucyjnej o Mandragoracie Wandystanu z dnia 25 kwietnia 2006 r. W moim przekonaniu, norma wprowadzająca nietykalność określonej grupy obywateli (w tym przypadku Mandragorów Wandystanu), stanowi pogwałcenie niezbywalnej zasady wyrażonej w art. 1 ust. 2 Konstytucji. Wprowadzenie nietykalności jest przywilejem. Sama nietykalność powoduje, iż obywatele ją posiadający stoją poza/ponad prawem. Nie podlegają temu prawu. Inni obywatele Księstwa Sarmacji takiego przywileju nie posiadają. Jest to jawna niesprawiedliwość.

Wysoki Sądzie!

Równość wobec prawa jest decydującym warunkiem udanego i pokojowego współżycia wielu ludzi w jednym społeczeństwie. Wprowadzanie grupy wysoce uprzywilejowanej, bez jakiegokolwiek uzasadnienia (które występuje przecież przy osobie Jego Książęcej Mości), stanowi zarzewie wielu potencjalnych konfliktów i umożliwienie osobom uprzywilejowanym jawne gwałcenie obowiązujących w Księstwie Sarmacji norm prawnych. Równość wobec prawa oznacza równość wobec obowiązków, ale i wobec praw, jakie to prawo daje. Nie ma równości wobec prawa tam, gdzie jedni obywatele korzystają tylko z praw, jakie im prawo daje, a inni muszą także przestrzegać norm, przez prawo tych narzucanych.

Zasada równości wobec prawa, wyrażona w Konstytucji Księstwa Sarmacji, jest najbardziej podstawową normą społeczną w Księstwie Sarmacji. O jej wadze niech świadczy miejsce, w którym została zawarta. Wprowadzona późniejszymi przepisami nietykalność mandragorów zasadę tę wyraźnie narusza. Nie można przy tym jednocześnie stwierdzić, że norma nowsza wypiera normę starszą -] jeśli regulują tę samą materię. Księstwo Sarmacji określa się jako państwo prawa i państwo równości wszystkich obywateli - jeśli więc przyznamy, iż art. 6 Ustawy Konstytucyjnej nie stoi w kolizji z art. 1 ust. 2 Konstytucji to pozostaje pytanie - co stanowi naruszenie tej normy?

Wysoki Sądzie!

Na sam koniec pozwolę sobie zacytować kilka słów realnego trybunału konstytucyjnego odnośnie kolizji norm konstytucyjnych:
"5.2. Kolizja zasad konstytucyjnych – założenia ogólne.
Po pierwsze, kolizja praw i zasad na poziomie konstytucyjnym nie może prowadzić w ostatecznym wyniku do pełnej eliminacji jednego z praw pozostających w konflikcie. Problemem wymagającym rozstrzygnięcia jest zawsze w takim wypadku znalezienie pewnego punktu równowagi, balansu dla wartości chronionych przez Konstytucję i wyznaczenie obszaru stosowania każdego z praw.
Po drugie, istotne znaczenie w takich wypadkach (konfliktu praw) mają istniejące zasadnicze preferencje aksjologiczne, które mogą być dekodowane na podstawie analizy wartości uznawanych za kierunkowe czy naczelne na poziomie zasad ogólnych Konstytucji. W wypadku rozważanych praw powinny być brane pod uwagę dwie zasadnicze wartości: dobro wspólne (art. 1 Konstytucji) oraz godność każdego człowieka (art. 30 Konstytucji)."

Jak już wskazałem wyżej, dobro ogółu społeczeństwa sarmackiego zostało zdecydowanie naruszone poprzez wprowadzenie Ustawą Konstytucyjną normy kolidującej z jedną z podstawowych zasad państwa prawa.

Wysoki Sądzie!

Biorąc pod uwagę powyższe, wnoszę do Wysokiego Sądu o stwierdzenie występowania kolizji pomiędzy zapisami art. 1 ust. 2 Konstytucji Księstwa Sarmacji a art. 6 Ustawy Konstytucyjnej o Mandragoracie Wandystanu, oraz wykreślenie w związku z tym art. 6 Ustawy Konstytucyjnej o Mandragoracie Wandystanu.

Z poważaniem,
Wto Maj 30, 2006 9:32 pm
Powrót do góry
RCA
Abraxas



Dołączył: 03 Lis 2005
Posty: 139
Skąd: Olsztyn/Zielnybór

Post Temat postu: Odpowiedz z cytatem
Genosse-Wanda-Stadt, 30.05.2006

Sąd Najwyższy
w składzie:
Prezes Sądu Najwyższego, Przemysław Figiel

po zapoznaniu się z wnioskiem Roberta Janusza markiza Czekańskiego
postanawia

zwrócić wniosek wnioskodawcy


UZASADNIENIE:
Sąd zauważył, co następuje:
Na mocy art. 23 ust. 3 Konstytucji, Sąd Najwyższy orzeka o zgodności praw z prawami wyższego rzędu oraz dokonuje wiążącej wykładni.

Wnioskodawca zwrócił się do Sądu z wnioskiem o zbadanie zgodności Konstytucji i ustawy konstytucyjnej. Sąd zauważa, że ustawa konstytucyjna ma moc równą Konstytucji, inaczej nie mogłaby zmieniać, modyfikować lub wpływać na jej treść. nazwa ta jest przyjęta w niektórych państwach i jest tożsama z "poprawką do konstytucji". W związku z tym wniosek nie może zostać rozpatrzony, ponieważ nie leży w kompetencji Sądu badanie kolizji poziomych między aktami równej mocy.

Sąd zaznacza jednak, że stosując podstawowe reguły kolizyjne (prawo późniejsze uchyla wcześniejsze, przepis szczególny uchyla ogólny) można stwierdzić, że norma "wszyscy obywatele są równi wobec prawa" jest normą ogólną, natomiast wyjątki w postaci osób nietykalnych oraz chronionych immunitetem stanowią w stosunku do niej lex specialis.

Niemniej, Sąd uznaje swój brak kompetencji do podjęcia uchwały w sprawie podniesionej we wniosku.


Prezes Sądu Najwyższego,
Przemysław Figiel