Wandea Ludu

ŁOSKARY 2007 - NAJLEPSZY FILM

Michał Czarnecki, 18 marca 2007

ANDRZEJ DZIKOWSKI za "Skrócone głosowanie"

Niskobudżetowa epopeja o życiu chłopów małorolnych ze wsi Psiajuchy koło Czekan. Jontek - początkujący wieśniak, wchodzi w konflikt z dziedzicem wsi Musztardów, gdy tamten próbuje przejąć jego ziemię. Dziedzic postanawia zorganizować głosowanie dotyczące ziemi Jontka. Chłopi ze wsi są po stronie głównego bohatera, jednakże dziedzic podstępnie skraca głosowanie tak aby wypadło po jego myśli. Jontek poprzysięga zemstę. Pisze list do swojego kuzyna z Sycylii, aby wspomógł go swoją mafią w walce z dziedzicem. Pewnego dnia pod dworek w Musztardowie zajeżdża czarny mercedes z czterema osiłkami w środku. Likwidują oni dziedzica i przejmują władzę nad Musztardowem. Wypowiadają potem wojnę Psiajuchom i niszczą wieś w czasie szybkiej kampanii w stylu blitzkrieg. Upokorzony Jontek rzuca się pod pociąg.

MAREK LIPA za "Burzę w barszczu"

Dr. Lipa jest światowej sławy specjalistą żywieniowym. Pewnej nocy jednak, śniąc o nowym sposobie przyrządzania rosołu, traci zmysły. Od tej pory zaszywa się w swoim zamczysku i tworzy mutanty. Cały czas stara się stworzyć Barszczomena - potwora zrobionego z czystego barszczu czerwonego. Po dwóch miesiącach ciężkej pracy udaje mu się dokończyć swoje dzieło. Barszczomen jest jednak niewdzięczny dla swojego stwórcy i wciąga go w siebie, dusząc majerankiem. Stwór ucieka z laboratorium i pustoszy okolice. Tymczasem na pomoc wieśniakom przybywa Sir Lancelot na swoim białym rumaku. Postanawia załatwić Barszczomena w najbliższą niedzielę. Wyposażony w mięsny pasztecik i uszka z kapustą i grzybami, po ciężkej walce zjada Barszczomena. Rycerz zostaje ogłoszony bohaterem. Umiera jednak, w skutek odniesionych ran, trzy dni później.

ALEKSANDER NOWAK za "Negocjatora"

Thriller w stylu political-fiction. A. Nowak - były kanclerz ucieka z Sarmacji do Scholandii. Zostaje tam przyjęty z najwyższymi honorami i mianowany na MSZ. Scholandczycy nie wiedzą jednak, że A. Nowak jest agentem sarmackiego wywiadu. Jako scholandzki MSZ, w ciągu tygodnia, zrywa stosunki ze wszystkimi krajami świata, po czym organizuje pucz i ogłasza się Premierem, Królem i Szefem Straży Pożarnej. W kraju panuje terror. Nowak zrywa kontakty z wywiadem sarmackim, czuje się już wystarczająco potężny by wypowiedzieć wojnę Leblandii. Nowy władca Scholandii nie przewidział, że Leblandia jest jak czarna dziura. Wysłane wojska giną bez wieści. Mózg Nowaka staję się jak gwiazda neutronowa. Po pewnym czasie były sarmacki kanclerz traci zmysły. W przypływie szaleństwa Nowak eksploduje jak bomba atomowa i pogrąża Scholandię niczym Atlantydę. Kino od lat 18, obfitujące w sceny ukazujące brutalność polityki.

PIOTR KOŚCIŃSKI za "Statut"

Jak mówi legenda, gdzieś w puszczach Gellonii mieszka osoba, która tworzy statuty doskonałe. Z jej usług podobno korzysta większość światowych rządów i organizacji. Nikt jednak nie wie jak ta osoba wygląda, gdyż można się z nią skontaktować jedynie za pomocą gołębi pocztowych. Sarmackie Towarzystwo Nauk organizuje wyprawę poszukiwawczą w głąb gellońskich puszcz. Jeden z członków zabiera kamerę VHS. Jednakże wszyscy członkowie ekspedycji giną bez wieści... Film jest zapisem z taśmy, odnalezionej w lesie po 4 latach od pamiętnej wyprawy. Widzimy na nim jak członkowie wyprawy najpierw gubią drogę, potem każdy z nich po kolei znika w tajemniczych okolicznościach. Dzieło zostało docenione przez grodziską publiczność, otrzymało Ultra Złotą Żabę na Festiwalu Filmowym "Bondziorno" 2006 w Grodzisku.

KONRAD LIGĘZA za "KONiA - dwa samce na klamce"

Komedia romantyczna dziejąca się w świecie kun leśnych z Mirii. Józefat - młoda i przystojna kuna-samiec, jest dziedzicem fortuny jego ojca. Ojciec Józefata dorobił się na handlu szyszkami z puchaczami i teraz jego rodzina może żyć dostatnio. Matka Józefata martwi się jednak, że jej syn przedkłada pracę w firmie nad sprawami sercowymi. Uknuwa spisek i podstawia młodemu bohaterowi Gryzeldę, najpiękniejszą kunę w lesie. Józefat wie, że Gryzeldzie zależy jednynie na jego fortunie i trzyma kunę na dystans. Powoli dochodzi do wniosku, że pora znaleść sobie żonę. Pewnego dnia, podróżując w delegacji, Józefat ulega wypadkowi. Spada z wierzbowej gałęzi i traci przytomność. Odnajduje go Szpunaria, urocza kuna, która pochodzi z biednej rodziny. Młodzi zakochują się w sobie od pierwszego wejrzenia i postanawiają się pobrać. Przeciwna temu związkowi jest matka Józefata, która stawia przed Szpunarią coraz to nowe przeszkody. Konflikt zostaje zażegnany, kiedy wybranka serca Józefata ratuje jego matkę wprost ze szponów lisa. Młodzi pobierają się i żyją długo i szczęśliwie. Ciekawostką jest fakt, że Józefat oświadczając się Szpunarii, wręczył jej pierścionek z żołędziem. Ten gadżet stał się ostatnio modny w kręgach sarmackiego establishmentu, właśnie dzięki temu dziełu.