Witam!

[Nicholas Antoni Samour]

Witam i kłaniam się nisko!

Nazywam się Nicholas Antoni Samour. Jestem księciem z odległej krainy.

Wybrałem się w podróż i nieszczęśliwie mój statek rozbił się o skały. Udało mi się ujść z życiem i dotrzeć tu łodzią. Chciałbym zostać tu na dłużej, jeżeli można. Obiecuję, że będę brał udział w życiu społecznym tej pięknej krainy.

Interesuje się prawem, filozofią, psychologią, ciekawostkami, tajemnicami. Jestem człowiekiem, który chcę pojąć i wykorzystać jak najwięcej wiedzy.

W swoim kraju zajmowałem się właśnie polityką, a także byłem jednym z lordów parlamentu. Także tutaj chciałbym być jednym  z parlamentarzystów. Postaram się wnieść coś do Bialenii i zostać tu pozytywnie zapamiętanym.

Jeszcze raz witam! 

[Hewret von Thorn]

Witam serdecznie w Republice Bialeńskiej!

W razie jakichś wątpliwości proszę śmiało pytać.

[Thomas von Lisendorff]

Witamy w Bialenii szlachetnego gościa.

[Karol Wawrzyniec Medyceusz-Zep]

Witam serdecznie.

Jakie poglądy filozoficzne reprezentujesz?

[Piotr Pawel I]

Ja też witam - i zapraszam do Hasselandu, jednej z najstarszych polskich mikronacji!

[Iwan Pietrow]

Witam serdecznie!

Zachęcam do odwiedzenia Najjaśniejszego Carstwa Brodryjskiego - państwa stowarzyszonego z Republiką Bialeńską!

[Nicholas Antoni Samour]

Witam serdecznie.

Jakie poglądy filozoficzne reprezentujesz?

Głownie twierdzenia DEMOKRYT'a i LOCKE.
Aczkolwiek sam tworze swój wzór i uważam, że żeby żyć w pełni życia trzeba dociekać prawdy. Szukać odpowiedzi na wszelkie pytania i zadawać coraz to nowsze. Rozkopywać zakamarki i dopiero wtedy będziemy w pełni sobą, kiedy będziemy znać prawdę.

Choć czasami to lepiej jednak nic nie wiedzieć  ;D Żyć jak normalni ludzie i móc zasnąć w nocy  ;D

[Severino Castiglioni]

Witam serdecznie.

Jakie poglądy filozoficzne reprezentujesz?

Mnie nigdy nie zapytałeś Kajfaszu. Odpowiedziałbym - schopenhaueryzm. PS. Witam serdecznie nowego przybysza. PS2. Zasnąć to ostatnio wyzwanie.

[Gaudius van der Cathair]

Witamy!

Jestem księciem z odległej krainy.

Można wiedzieć, z jakiej?

[Nicholas Antoni Samour]

Witamy!

Jestem księciem z odległej krainy.

Można wiedzieć, z jakiej?

Wybacz mi zacny panie, ale niestety nie mogę powiedzieć. Mój doradca kazał mi się nie narażać. Aczkolwiek rozumiem ciekawość i zapewniam pana, że przysługuje mi tytuł księcia

[Karol Wawrzyniec Medyceusz-Zep]

Mnie nigdy nie zapytałeś Kajfaszu. Odpowiedziałbym - schopenhaueryzm. PS. Witam serdecznie nowego przybysza. PS2. Zasnąć to ostatnio wyzwanie.

Żebyś Ty jeszcze znał kontekst tego przydomku, Wieniek. Schopenhaueryzm nie przystoi katolikowi. Mówię to z własnego doświadczenia.

Co do moich poglądów jestem katolickim racjonalistą. Łączę wielką filozofię św. Tomasza Akwinaty, Jana Dunsa Szkota i Anzelma z Canterbury, zaś z późniejszych bardzo przyswajam imperatyw kategoryczny Immanuela Kanta.

[Maciej Kamiński]

Ciof, witam w kraju, gdzie trwa jest zieleńsza, a kropki czerwienieją przed emotikonami. Zapraszam do zostania na dłużej.

Niech Montek jeszcze dołączy do sporu dla kompletności.

[Severino Castiglioni]

[quote author=Severino Castiglioni-Faradobus link=topic=6349.msg56994#msg56994 date=1471961536]
Mnie nigdy nie zapytałeś Kajfaszu. Odpowiedziałbym - schopenhaueryzm. PS. Witam serdecznie nowego przybysza. PS2. Zasnąć to ostatnio wyzwanie.

Żebyś Ty jeszcze znał kontekst tego przydomku, Wieniek. Schopenhaueryzm nie przystoi katolikowi. Mówię to z własnego doświadczenia.

Co do moich poglądów jestem katolickim racjonalistą. Łączę wielką filozofię św. Tomasza Akwinaty, Jana Dunsa Szkota i Anzelma z Canterbury, zaś z późniejszych bardzo przyswajam imperatyw kategoryczny Immanuela Kanta.
[/quote]

Widocznie nie jestem dobrym katolikiem, bo w wielu kwestiach zgadzam się z Schopenhauerem. M.in. w tym:

Nieustanne starania obliczone na usunięcie cierpienia nie dają nic poza zmianą jego postaci. Pierwotnie jest nią brak, nędza, troska o zachowanie życia. Jeśli udało się wyrugować ból w tej postaci, co bardzo trudne, to natychmiast pojawia się on w tysiącu innych (…). Jeśli nie może pojawić się w żadnej innej postaci, to przychodzi wreszcie w smutnej, szarej szacie przesytu i nudy (…). Jeśli wreszcie uda się tę spłoszyć, to trudno będzie nie wpuścić znowu cierpienia w jednej z poprzednich postaci i w ten sposób taniec zaczyna się od początku.

[Nicholas Antoni Samour]

[quote author=Severino Castiglioni-Faradobus link=topic=6349.msg56994#msg56994 date=1471961536]
Mnie nigdy nie zapytałeś Kajfaszu. Odpowiedziałbym - schopenhaueryzm. PS. Witam serdecznie nowego przybysza. PS2. Zasnąć to ostatnio wyzwanie.

Żebyś Ty jeszcze znał kontekst tego przydomku, Wieniek. Schopenhaueryzm nie przystoi katolikowi. Mówię to z własnego doświadczenia.

Co do moich poglądów jestem katolickim racjonalistą. Łączę wielką filozofię św. Tomasza Akwinaty, Jana Dunsa Szkota i Anzelma z Canterbury, zaś z późniejszych bardzo przyswajam imperatyw kategoryczny Immanuela Kanta.
[/quote]

To bardzo mądrzy filozofi 

[Nicholas Antoni Samour]

[quote author=Karol Wawrzyniec link=topic=6349.msg57002#msg57002 date=1471963956]
[quote author=Severino Castiglioni-Faradobus link=topic=6349.msg56994#msg56994 date=1471961536]
Mnie nigdy nie zapytałeś Kajfaszu. Odpowiedziałbym - schopenhaueryzm. PS. Witam serdecznie nowego przybysza. PS2. Zasnąć to ostatnio wyzwanie.

Żebyś Ty jeszcze znał kontekst tego przydomku, Wieniek. Schopenhaueryzm nie przystoi katolikowi. Mówię to z własnego doświadczenia.

Co do moich poglądów jestem katolickim racjonalistą. Łączę wielką filozofię św. Tomasza Akwinaty, Jana Dunsa Szkota i Anzelma z Canterbury, zaś z późniejszych bardzo przyswajam imperatyw kategoryczny Immanuela Kanta.
[/quote]

Widocznie nie jestem dobrym katolikiem, bo w wielu kwestiach zgadzam się z Schopenhauerem. M.in. w tym:

Nieustanne starania obliczone na usunięcie cierpienia nie dają nic poza zmianą jego postaci. Pierwotnie jest nią brak, nędza, troska o zachowanie życia. Jeśli udało się wyrugować ból w tej postaci, co bardzo trudne, to natychmiast pojawia się on w tysiącu innych (…). Jeśli nie może pojawić się w żadnej innej postaci, to przychodzi wreszcie w smutnej, szarej szacie przesytu i nudy (…). Jeśli wreszcie uda się tę spłoszyć, to trudno będzie nie wpuścić znowu cierpienia w jednej z poprzednich postaci i w ten sposób taniec zaczyna się od początku.

[/quote]

Jego ekscelencja jest dobrym katolikiem ponieważ ma swoje zdanie, a Bóg każdego z nas stworzył osobno więc nasze zainteresowania też są nadane przez Niego 

[Karol Wawrzyniec Medyceusz-Zep]

Nieustanne starania obliczone na usunięcie cierpienia nie dają nic poza zmianą jego postaci. Pierwotnie jest nią brak, nędza, troska o zachowanie życia. Jeśli udało się wyrugować ból w tej postaci, co bardzo trudne, to natychmiast pojawia się on w tysiącu innych (…). Jeśli nie może pojawić się w żadnej innej postaci, to przychodzi wreszcie w smutnej, szarej szacie przesytu i nudy (…). Jeśli wreszcie uda się tę spłoszyć, to trudno będzie nie wpuścić znowu cierpienia w jednej z poprzednich postaci i w ten sposób taniec zaczyna się od początku.

Jesteś katolikiem, więc primo: nie powinieneś kierować się poglądami protestanta, które nie prowadzą do niczego innego jak zguby duszy. Jedynym zaprzeczeniem cierpienia jest Pan Bóg! Jeśli ktoś będzie starał się usunąć cierpienie w oparciu o Boga to "nie zmieni się postać cierpienia" tylko przestanie ono być zauważalne, a więc i trapiące. Pozwolę sobie zadać Tobie kilka pytań w oparciu o Pismo Św., kiedyś polecałem Ci tę księgę.

"Przepasz no biodra jak mocarz!
Będę cię pytał - pouczysz Mnie.
Naprawdę chcesz złamać me prawa?
Wykażesz Mi zło? Jesteś czysty?
Czy ramię masz mocne jak Bóg?
Czy głos twój rozbrzmiewa jak Jego?" (Hi 40, 7-9)

Św. Augustyn w swoim dziele De Trinitate opisał rodzaje i dążenia do szczęścia. Szczęściem jest to, co jest moralnie dobre i co jest możliwe do spełnienia. Branie na I punkt walki z Bogiem cierpienia (On przecież jest dobry, wspaniały, miłosierny, nie dopuści przecież do cierpienia swoich dzieci) tekstów Schopenhauera, że jest tylko jeden pewnik w świecie - ból i zło - to wybacz kolego, ale Twój katolicyzm zamienia się w pewną brejącą papkę herezji i schizmy. My mamy szukać szczęścia w Bogu, bo jest on DOBRY (pozwolę sobie przypomnieć definicję dobra [bonum est id quod est appetibile] dobro, jest tym, do czego wszyscy dążą) a cierpienie jest pewnym nierozszyfrowanym planem Boga, możliwe, że chce nas zmienić, coś pokazać; może też chcieć abyśmy cierpieli na wzór Jego Syna, wtedy cierpienie ma ogromny sens, tylko trzeba to odkryć. Wieniuś, myślisz, że Twoje cierpienie (pozwolę sobie zachować klauzulę sumienia i nie wyjawiać go) jest większe od bólu Jezusa dążącego na Golgotę? Myślisz, że Twoje serce cierpi więcej od Niepokalanego Serca Matki Bożej, która widziała wszystko i czuła (polecam Ci poczytać pasję według bł. Katarzyny Emmerich, uczucia Matki Bożej są opisane fenomenalnie)? Ty powinieneś dążyć do Boga, a nie do ciągłego cierpienia. Wielu świętych cierpiało - św. Teresa Wielka (opisuje to genialnie w Księdze Życia) czy św. Jan Maria Vianney (cierpiał psychicznie odrzucenie i wydanie go na straty, nadto wiele walk szatańskich) a oni nie opierali się na cierpieniu i nie majaczyli jak źle, tylko opierali to na Bogu. I choć cierpienie nie zniknęło, mentalnie oni je odrzucili, nie czuli tego. Więc i Tobie życzę takiej zmiany. Na koniec zacytuję księgę Hioba, po jego długim i wielkim cierpieniu, które też nie miało sensu.

"Wiem, że Ty wszystko możesz,
co zamyślasz, potrafisz uczynić.
Kto przesłania zamiar nierozumnie?
O rzeczach wzniosłych mówiłem.
To zbyt cudowne. Ja nie rozumiem.
Posłuchaj, proszę. Pozwól mi mówić!
Chcę spytać. Racz odpowiedzieć!
Dotąd Cię znałem ze słyszenia,
obecnie ujrzałem Cię wzrokiem,
stąd odwołuję, co powiedziałem,
kajam się w prochu i w popiele". (Hi 42, 2-6)

I Pan przywrócił Hioba do dawnego stanu, gdyż modlił się on za swych przyjaciół. Pan oddał mu całą majętność w dwójnasób.  (Hi 42, 10). Tobie też tego życzę.

[Thomas von Lisendorff]

Przypuszczalnie nasz Gość pochodzi z Królestwa Anglii, chociaż pewien nie jestem. Nie mniej spotkałem już gdzieś to nazwisko.

[Severino Castiglioni]

Nie walczę z Panem Bogiem i nie podważam sensu cierpienia, bo nagrodą za nie jest życie wieczne, ale w życiu doczesnym ono przeważa. I nie mogę ja, mizerny człowiek, porównać się do świętych, Najświętszej Panny czy Pana Naszego. Odpowiem Ci tym cytatem:

"Boże, nakłoń ucha na moją modlitwę 
i nie odwracaj się od mojej prośby, 
zwróć się ku mnie i wysłuchaj mnie! 
Szamocę się w moim ucisku, 
jęczę pod wpływem głosu nieprzyjaciela, 
pod wpływem wołania grzesznika, 
bo sprowadzają na mnie niedolę 
i napastują mnie w gniewie. 
Drży we mnie moje serce 
i ogarnia mnie lęk śmiertelny. 
Przychodzą na mnie strach i drżenie 
i przerażenie mną owłada. 
I mówię sobie: gdybym miał skrzydła jak gołąb, 
to bym uleciał i spoczął - 
oto bym uszedł daleko, 
zamieszkał na pustyni. 
Prędko bym wyszukał sobie schronienie 
od szalejącej wichury, od burzy." Ps 54

Edit: Novus Ordo Missae zostało stworzone na wzór protestanckiej Wieczerzy Pańskiej Cranmera. M.in. II ME całkowicie odpowiada protestantom. A modlitwa "Bo Twoje jest królestwo, potęga i chwała na wieki" po embolizmie "Libera me" jest żywcem przejęta od protestantów. Pomijam np. zmianę "nie zważaj na grzechy nasze" z "nie zważaj na grzechy moje", co wprowadza powszechne kapłaństwo tak samo jak wspólny confiteor czy "Domine non sum dignus". Kościół katolicki wzoruje się na protestantyzmie, dlaczego mam nie czerpać z Schopenhauera-protestanta?

[Nicholas Antoni Samour]

Przypuszczalnie nasz Gość pochodzi z Królestwa Anglii, chociaż pewien nie jestem. Nie mniej spotkałem już gdzieś to nazwisko.

Mogę tylko powiedzieć, że spotkał pan te nazwisko

[Hewret von Thorn]

Zachęcam do aktywności na forum, zwłaszcza na Placu Zielonym, gdzie można "podpiąć" się pod jakąś dyskusję według własnych zainteresowań.