Odezwa do Narodu.

[Aleksandra Dostojewska]

Drodzy Obywatele i Mieszkańcy Carstwa Brodryjskiego!

Sytuacja wewnętrzna Brodrii i moja osobista zmusiła mnie do podjęcia pewnych kroków, niezamierzonych przeze mnie do których zostałam zmuszona.
Jak wiecie w celu legalnego objęcia urzędu Prezydenta Republiki Bialeńskiej ustanowiłam w kraju regencję. Wczoraj został zakończony pierwszy, tygodniowy etap regencji. O północy rozpoczął się drugi pod zarządem Regenta Feliksa Spirkina. W moim zamyśle jest to etap przygotowawczy by na tron carski wprowadzić Mikołaja Patryka.
Co za tym idzie, ogłaszam oficjalnie, iż z dniem 19. lutego bieżącego roku abdykuję z Tronu Carskiego i opuszczam Kraj.   
Podkreślam przy tym, że zachowuję należne mi tytuły.
Decyzja ta jest dla mnie trudna, jednak przez ostatnią nagonkę prowadzoną wobec mnie przez mojego byłego męża a także innych członków rodu von Vincis nie jestem w stanie dalej przewodzić Krajowi. Mam nadzieję, że Obywatele nie zapomną o moich zasługach, w szczególności o doprowadzeniu do zjednoczenia Brodrii i odzyskania rdzennych ziem brodryjskich. Chciałabym dalej służyć Państwu i Narodowi jednak sytuacja ta zaszła za daleko, o wiele za daleko. Moi wrogowie już nie tylko grozili mi obaleniem z tronu, lecz wieszczyli ingerencję w sprawy wewnętrzne Republiki Bialeńskiej. Poczułam się zagrożona i osaczona.
Z bólem informuję, iż opuszczam Kraj i postanawiam się od dnia jutrzejszego skupić jedynie na sprawach Republiki Bialeńskiej.
Mojemu Synowi życzę powodzenia w rządach i błogosławię Mu w tym, modląc się równocześnie o to, by nie musiał ulegać presji bandytów, którym ja jestem dzisiaj zmuszona ulec.
Mam nadzieję, że tak potrzebna prawda ujrzy kiedyś światło dzienne a osoby dokonujące tej haniebnej rewolty zostaną osądzone podług Prawa.

Aleksandra Izabella I Dostojewska-Swarzewska,
Caryca Brodrii, Wielka Księżna Bałamucji, Księżna Czuwacji etc. etc.. etc...

[Alberto de Medici]

Dostojna,

Czy dbałość o zachowanie prawa i legalności władzy można nazwać nagonką? Czy w swoich publikacjach użyłem argumentów ad personam, godzących (bezpodstawnie) bezpośrednio w Szanowną Panią? Wydaje mi się, że na oba te pytania należy odpowiedzieć przecząco. Ciekawy jest fakt akcentowania oraz podkreślania na każdym kroku Pani zasług. Jakby obawiała się Pani, że zostaną one zapomniane bądź przekreślone. Raz jeszcze stawiam pytanie: czy kiedykolwiek je przekreślałem?

Zdaje się, że wszędzie dostrzega Pani wrogów, a w przypadku ichże braku stara się Pani ich wyimaginować. Apeluję także o nie opuszczanie ziemi brodryjskiej. Tutaj nikt - a przynajmniej ja - nie widzi w Pani arcywroga...

Co za tym idzie, ogłaszam oficjalnie, iż z dniem 19. lutego bieżącego roku abdykuję z Tronu Carskiego i opuszczam Kraj.   
Podkreślam przy tym, że zachowuję należne mi tytuły.

Odniosę się także do kwestii tytulatury. Zgodnie z prawem monarsze, który abdykował przysługuje tytuł cara - seniora / carycy - seniorki. Jednak otwarta pozostaje kwestia legalności wstąpienia na tron, o której pisałem wcześniej. Sprawę tę winien zbadać przyszły monarcha.

Mojemu Synowi życzę powodzenia w rządach i błogosławię Mu w tym, modląc się równocześnie o to, by nie musiał ulegać presji bandytów, którym ja jestem dzisiaj zmuszona ulec.
Mam nadzieję, że tak potrzebna prawda ujrzy kiedyś światło dzienne a osoby dokonujące tej haniebnej rewolty zostaną osądzone podług Prawa.

Jestem zmuszony zaprotestować. Nazwanie mnie bandytą oraz rewolucjonistą, zwłaszcza bez podania żadnych dowodów godzi w moją osobę. Urąga to memu honorowi - arystokraty, byłego monarchy oraz konserwatysty. Gdybyśmy żyli w innej epoce, a Pani byłaby innej płci podejrzewam, że nie obeszło by się bez wyzwania na pojedynek. Chciałbym tedy, by raczyła Pani rozwinąć swoją wypowiedź oraz podać argumenty w oparciu o prawo, które Pani z takim namaszczeniem przywołuje oraz zawsze dąży do jego przestrzegania .

[AndrzejSwarzewski]

Skoro do koronacji doszło to bez względu na jej zgodność z prawem (jeśli była niezgodna, to nic o tym nie wiedziałem; wielokrotnie pytałem, czy nie wskazano może innego następcy tronu, mówiono mi, że nie i to właśnie Aleksandrę WCW wyznaczył na swojego następcę- jedynie nie zdążył o tym powiedzieć), należy uznać ją za odbytą. Nie można przekreślić kilku miesięcy tylko dlatego, że ktoś sobie łaskawie przypomniał o kraju i teraz nie może się pogodzić z tym, że reszta nie ogłosiła trwałej żałoby i nie zawiesiła działalności...

[Alberto de Medici]

Cieszę się, że doczekałem się od Pana odpowiedzi . W moim artykuliku wyłożyłem podstawy prawne oraz wspomniałem o działaniach, które powinno się podjąć. Skoro koronacja była niezgodna z prawem można ją uznać za nieważną, czyż nie? Jedynym następcą, którego wyznaczyłem - de iure (patrz prawo dworskie) był mój syn.

Nie można przekreślić kilku miesięcy tylko dlatego, że ktoś sobie łaskawie przypomniał o kraju i teraz nie może się pogodzić z tym, że reszta nie ogłosiła trwałej żałoby i nie zawiesiła działalności...

Miesiąca.
Jeśli ktoś uważa, że to co robię, robię dla zaspokojenia własnej próżności to jest w błędzie. Zastanawiam się co, by Pan powiedział gdyby w Republice Bialeńskiej prezydentem została osoba, która uprzednio zafałszowała wybory (załóżmy, że byłoby to możliwe), a w pewnym momencie wydałoby się to. Ciekawe czy protestowałby Pan wtedy, czy uznał czynność za odbytą.

[AndrzejSwarzewski]

Skoro koronacja była niezgodna z prawem można ją uznać za nieważną, czyż nie?

Nie. Idąc za Davidem Eaostonem, władza obecna może nie mieć legitymizacji strukturalnej (albo mieć ją w pewnym stopniu), ale zdecydowanie ma legitymizację ideologiczną i personalną.
Oprócz tego, władza ta zdecydowanie jest katechoniczna, gdyż uratowała Carstwo przed upadkiem, spowodowanym nieobecnością ówczesnego monarchy, który zostawił swoich poddanych bez słowa wyjaśnienia.

Zupełnie inna sytuacja byłaby, gdyby Carewicz Mikołaj przed koronacją Aleksandry wyraził swoje pretensje do Tronu i udowodnił je. Wówczas sprawy by nie było, gdyż wszyscy uszanowaliby wolę zmarłego Cara. Ale stało się inaczej. Władza Carycy Aleksandry Izabeli miała wystarczającą legitymizację do sprawowania władzy.

[Maciej Kamiński]

Wiesz Adamie, akurat w tym wypadku odpowiedź na to pytanie retoryczne jest inna niż myślisz.

[Alberto de Medici]

To oczywiście zależy od definicji legitymizacji władzy. W nieistniejącym realnie świecie monarchiści, w przytłaczającej większości, za legalną (pochodzącą od Boga) uważają tylko władzę tradycyjnych dynastii. A więc takich, które nie zostały obalone przez rewolucyjny motłoch w XVIII czy XIX, a nawet XX wieku. Niestety w warunkach mikroświatowych należy tę kwestię wykluczyć, gdyż: nie ma możliwości, by władza została uświęcona (w ten sposób zyskując znamiona legalności) przez Kościół, ale także nie istnieją "uświęcone Tradycją" dynastie. Stąd też mikroświatowy ruch monarchistyczny jest niejako pozbawiony tej podstawowej kwestii/argumentu.
Cóż tedy pozostaje? Gdy brakuje aspektu Boskiego oraz starych dynastii? Prawo oraz zwyczaj. Z legalistycznego punktu widzenia władza jest bezprawna. Zgodnie z prawem oraz zwyczajem władzę winien objąć syn monarchy.

Jednak muszę przyznać Wam - zwłaszcza Tobie Andrzeju - rację. Argument o nie wysunięciu przez Jego Wysokość rozczeń do korony jest jak najbardziej trafny. Legitymizacja była, ale nie z legalistycznego punktu widzenia. Jednak dopiero teraz jej dowiodłeś - przez dwa dni Aleksandra Izabella nie była w stanie tego zrobić.
Kwestia rozczeń do tronu została podjęta przeze mnie, zaraz po powrocie z martwych. Powinna zostać niezwłocznie uwzględniona- zgodnie z tym co pisałeś - przez Aleksandrę Izabellę, lecz stało się inaczej. Caryca zrzekła się tronu ze względu na ataki wyimaginowanych bandytów i rewolucjonistów (w domyśle moją osobę), to budzi moje najszczersze oburzenie.

Cara niegodnego można było zdetronizować tymczasowo, czego nie zrobiono  . Niestety nie doprowadziliście tego projektu do skutku - gdyby zaproponowany przeze Cię akt wszedł w życie ograniczyłoby to nam wielu niesnaków.

Aleksandra Izabella - kolejny katechon, naszego ukochanego profesora Wielomskiego . Brzmi godnie i dostojnie. Ciekawe czy Caryca cieszyłaby się, że stoi w jednym szeregu z generałem Jaruzelskim i pułkownikiem Kadaffim .

[Maciej Kamiński]

W jednym szeregu z nimi w Bialenii? Raczej się ucieszy. W końcu to jedyne znane mi miejsce, gdzie tych dwóch kanonizowano.